هدف تحقیق: هدف این تحقیق، رواسازی و تعیین پایایی نسخة فارسی "مقیاس خود کارآمدی برای تمرین" در جامعة سالمندان شهر اصفهان بود. روش‌تحقیق: برای این منظور 300 سالمند زن و مرد شهر اصفهان به طور در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامة مشخصات فردی و مقیاس خود کارآمدی برای تمرین جمع‌آوری شد. تحلیل داده‌ها با محاسبة میانگین و انحراف استاندارد، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل عاملی اکتشافی و با نرم‌افزار SPSS-16 انجام شد. نتایج: نتایج تحلیل عاملی اکتشافی به استخراج یک عامل با ارزش ویژة بالای یک انجامید که %53 واریانس کل را تبیین کرد و "نسخة فارسی مقیاس خود کارآمدی برای تمرین سالمندان" نامیده شد. پایایی درونی برای گویه‌ها بین 89/0 تا 91/0 و کل مقیاس، 88/0 محاسبه شد.پایایی آزمون مجدد با فاصلة زمانی 2 هفته (40 آزمودنی و %50 زن) ضریب همبستگی پیرسون بین 77/0 تا 92/0 را برای گویه‌ها و 92/0 را برای کل مقیاس به دست داد. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق، روایی و پایایی نسخة فارسی مقیاس خود کارآمدی برای تمرین در سالمندان را تأیید کرد. این پرسشنامه می‌تواند با اهداف پژوهشی و آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.