هدف این تحقیق بررسی و مقایسه تاثیر دو نوع برنامه تمرینی مقاومتی و کششی بر تعادل و زمان واکنش سالمندان مرد غیر فعال بود. روش تحقیق: 31 نفر از سالمندان مرد ساکن در آسایشگاه کهریزک که از سلامت نسبی برخوردار و قادر بودند در برنامه ورزشی شرکت کنند، و قبلا نیز در هیچ برنامه ورزشی و فعالیت بدنی شدیدی شرکت نداشتند بصورت ساده و در دسترس انتخاب شدند. برای اجرای این تحقیق، از روش تحقیق نیمه تجربی شامل طرح پیش آزمون- پس آزمون با دو گروه تجربی و یک گروه کنترل استفاده (n= تمرین کششی( 10 ،(n= شد. این تحقیق شامل دو گروه تجربی و یک گروه کنترل بود. مشارکت کنندگان در گروه تمرین مقاومتی( 10 گنجانده شدند. آزمودنیهای دو گروه تجربی به مدت 8 هفته و هفته ای 3 جلسه در تمرین شرکت کردند و (n= و یک گروه کنترل ( 11 همزمان گروه کنترل فقط به فعالیتهای روزمره ی خود پرداختند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و وابسته انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که هشت هفته تمرین مقاومتی بر تعادل ایستا و پویا و زمان واکنش سالمندان مرد غیر فعال تاثیر مثبت و معنی دار دارد. همچنین 8 هفته تمرین کششی نیز موجب بهبود معنی دار تعادل پویا و زمان واکنش سالمندان مورد نظر شد، ولی علی رغم تاثیر مثبت بر تعادل ایستا، این افزایش از نظر آماری معنی دار نبود. بحث و نتیجه گیری: با توجه به اینکه دو نوع تمرین مقاومتی و کششی باعث بهبود فاکتورهای متفاوتی در جلوگیری از سقوط می شوند، نتایج حاصل از تحقیق پیشنهاد می کند که برای بهبود تعادل و زمان واکنش سالمندان و پیشگیری از سقوط آنها می توان از هر یک یا ترکیبی از این تمرینات استفاده کرد.