تأثیر تمرینات و بازی‌های انفرادی، گروهی و مشارکتی بر خودکارآمدی و تبحر حرکتی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی

نوع مقاله : علمی- پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه شهیدبهشتی

10.29252/mbsp.2022.102171

چکیده

هدف پژوهش: هدف اصلی مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرینات و بازی‌های انفرادی، گروهی و مشارکتی بر میزان اختلال هماهنگی رشدی، خودکارآمدی و تبحر حرکتی کودکان (دختران 9 تا 11 سال) مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی بود. روش پژوهش: تعداد 60 دانش‌آموز دختر دارای اختلال هماهنگی رشدی به‌صورت هدفمند و به‌طور تصادفی ساده در 4 گروه همسان 15 نفری جایگزین شدند؛ در مطالعه حاضر برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های اختلال هماهنگی رشدی، خودکارآمدی کودکان و نوجوانان و آزمون تبحر حرکتی برونینکز اوزرتسکی استفاده شد. برنامه مداخله به مدت 8 هفته شامل سه جلسه در هفته و هر جلسه 45 دقیقه بود. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون‌های کولموگروف - اسمیرنوف، شاپیرو- ویلک، تحلیل واریانس یک‌راهه و آزمون تعقیبی دانکن با سطح معنی‌داری 05/0>p استفاده شد. یافته ها: یافته‌ها نشان داد که بین تأثیر روش‌های مختلف تمرینات و بازی‌ها بر میزان اختلال هماهنگی رشدی، خودکارامدی و رشد مهارت‌های درشت و ظریف دختران مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی تفاوت معنی‌داری وجود دارد. به‌گونه‌ای که همه گروه‌های تمرینی نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشته‌اند. میزان اثربخشی روش‌های مختلف بازی بر متغیرهای موردمطالعه به ترتیب شامل گروه بازی‌های گروهی، مشارکتی و انفرادی بود. نتیجه گیری: به نظر می‌رسد بازی‌های گروهی به‌عنوان نوعی از مداخله می‌تواند برای کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی مفید باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effect of Individual, Grouped, and Collaborative Training and Games on Self-Efficacy and Perceptual Motor Development of Children with Development Coordination Disorder

نویسنده [English]

  • Nazanin Bakhtpoor 1
1 Tehran University
چکیده [English]

Purpose: The main purpose of this study was to investigate the effects of individual, group and collaborative exercises and games on developmental coordination disorder (DCD), self-efficacy and motor efficiency of children (9-11 year old girls) with DCD. Methods: A total of 60 female students with DCD were selected and randomly assigned to four equal groups of 15 people. In this study, DCDQ-07, self-efficacy questionnaire for children and adolescents, and the Bruninks-Ozeretsky Test were used for collecting data. Investigation program were done for 8 weeks, including three sessions a week, and each 45-minute session. Data analysis and testing were performed using Kolmogorov-Smirnov, Shapiro-Wilk tests, one-way variance analysis and Duncan's post hoc test. The significance level for all hypotheses was considered as p

کلیدواژه‌ها [English]

  • Developmental Coordination Disorder
  • Gross motor Skills
  • Fine motor skills
  • self
  • efficiency

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 16 اسفند 1400
  • تاریخ دریافت: 28 مهر 1397
  • تاریخ بازنگری: 22 اردیبهشت 1398
  • تاریخ پذیرش: 03 مهر 1398
  • تاریخ اولین انتشار: 16 اسفند 1400