دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 18 1 2026 03 21 Effect of Throw Distance, Mental Fatigue and Muscular Fatigue on Throw Accuracy and Movement Time in Dart Throwing Skill اثر فاصله پرتاب، خستگی ذهنی و خستگی عضلانی بر دقت پرتاب و زمان حرکت در مهارت پرتاب دارت 1 17 102908 10.48308/mbsp.2022.229308.1170 FA نجمه پرهیزمیمندی استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران. علیرضا فارسی گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران. محمدعلی سنجری مرکز تحقیقات توانبخشی و گروه آموزشی علوم پایه توانبخشی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Journal Article 2022 10 31 Purpose: The present study was conducted to investigate the effect of throw distance, mental fatigue and muscular fatigue on throw accuracy and movement time in dart throwing skill.<br /><br />Methods: This is a quasi-experimental research with a pretest-posttest design. Twenty eight right-handed male and female participated in this study. They had no regular experience in throwing darts. Data were collected from the dart throwing task in six experimental conditions. After checking the normality of data distribution, 3x2 analysis of variance test was used with repeated measurements at a significance level of 0.05.<br /><br />Results: The results showed that the main effect of fatigue (p = 0.001) and the main effect of throw distance (p=0.001), was significant on the throwing accuracy. However, no significant interaction effect was observed (p=0.401). Also, the main effect of fatigue (p = 0.001) and the main effect of throwing distance (p = 0.001) on movement time were significant. However, no significant interaction effect was observed (p = 0.909). <br /><br />Conclusion: Mental and muscular fatigue can negatively affect the performance accuracy. On the other hand, the movement time decreases by reducing the amount of force during muscular fatigue. Also, increasing the throw distance can reduce the movement time to produce the required force and thus reduce the throw accuracy. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر فاصله پرتاب، خستگی ذهنی و خستگی عضلانی بر دقت پرتاب و زمان حرکت در مهارت پرتاب دارت انجام شد. <br /><br />روش‌ها: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون و مداخله متغیر مستقل است. شرکت‌کنندگان این مطالعه 28 دختر و پسر راست دست بدون تجربه منظم در پرتاب دارت بودند. داده‌ها از تکلیف پرتاب دارت در شش شرایط آزمایشی جمع‌آوری شد. پس از بررسی نرمال بودن توزیع داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس 3 (خستگی) × 2 (فاصله پرتاب) با اندازه‌گیری‌های مکرر در سطح معنی‌داری 05/0 استفاده شد.<br /><br />نتایج: نتایج نشان داد اثر اصلی خستگی (p = 0.001) و اثر اصلی فاصله پرتاب (p = 0.001)، بر دقت پرتاب معنی‌دار بود. اما اثر تعاملی معنی‌داری مشاهده نشد (p = 0.401). همچنین اثر اصلی خستگی (p = 0.001) و اثر اصلی فاصله پرتاب (p = 0.001) بر زمان حرکت معنی‌دار بود. اما تعامل معنی‌داری بین خستگی و فاصله پرتاب مشاهده نشد (p = 0.909).<br /><br />نتیجه‌گیری: خستگی ذهنی و عضلانی می‌توانند بر دقت عملکرد تأثیر منفی داشته باشند و می‌توان گفت با کاهش میزان نیرو به هنگام خستگی عضلانی، زمان حرکت کاهش می‌یابد. همچنین افزایش فاصله پرتاب می‌تواند سبب کاهش زمان حرکت برای تولید نیروی مورد نیاز و در نتیجه کاهش دقت پرتاب شود. https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102908_3c200b7349123dba8ee677af5ec0620e.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 18 1 2026 03 21 The Structural Model for Predicting Premenstrual Syndrome Symptoms in Athlete Girls Based on Early Maladaptive Schemas: The Mediating Role of Interpersonal Problems and Difficulties in Emotion Regulation مدل ساختاری پیش‌بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دختران ورزشکار بر اساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه: بررسی نقش میانجیگری مشکلات بین‌فردی و دشواری تنظیم هیجان 18 34 106894 10.48308/mbsp.2025.106894.1260 FA معصومه بختیاری زاده کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران. امیر شمس دانشیار گروه علوم رفتاری در ورزش، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران. Journal Article 2024 11 21 <strong>Purpose:</strong> The present study aimed to determine a structural model for predicting premenstrual syndrome (PMS) symptoms in athlete girls based on early maladaptive schemas, with the mediating role of interpersonal problems and difficulties in emotion regulation.<br /><strong>Methods:</strong> In terms of purpose, the study was applied research, and methodologically it employed a descriptive correlational design. The statistical population consisted of all female athletes in Qom city in 2025, from whom 320 participants were selected using convenience sampling. The research instruments included the Premenstrual Symptoms Assessment Scale, the Inventory of Interpersonal Problems, the Difficulties in Emotion Regulation Questionnaire, and the short form of the Young Schema Questionnaire. Data were analyzed using structural equation modeling with SPSS‑23 and AMOS‑23 software.<br /><strong>Results:</strong> The results indicated that premenstrual syndrome symptoms were predicted by early maladaptive schemas through the mediating roles of interpersonal problems (Z = 3.73, P = 0.001) and difficulties in emotion regulation (Z = 4.11, P = 0.001) among athlete girls.<br /><strong>Conclusion:</strong> These findings highlight the importance of interventions focused on schema modification, improvement of interpersonal skills, and strengthening emotion regulation to reduce the severity of PMS symptoms.<br />  <strong>هدف</strong>: هدف پژوهش حاضر تعیین مدل ساختاری پیش‌بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دختران ورزشکار بر اساس طرحواره­های ناسازگار اولیه با میانجیگری مشکلات بین‌فردی و دشواری تنظیم هیجان بود.<br /><strong>روش‌ها</strong>: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام دختران ورزشکار شهر قم در سال 1404 تشکیل دادند که از میان آنها تعداد 320 نفر به روش نمونه­گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس سنجش نشانه‌های پیش از قاعدگی، مقیاس مشکلات بین‌فردی، پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان و نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری و نرم افزارهای SPSS-23<strong> </strong>و AMOS-23 انجام شد.<br /><strong>یافته‌ها</strong>: نتایج نشان داد که سندرم پیش از قاعدگی براساس طرحواره­های ناسازگار اولیه با میانجیگری مشکلات بین‌فردی (001/0=P، 73/3=Z) و دشواری تنظیم هیجان (001/0=P، 11/4=Z) در دختران ورزشکار پیش‌بینی می­شود.<br /><strong>نتیجه گیری</strong>: این یافته‌ها بر اهمیت مداخلات مبتنی بر اصلاح طرحواره‌ها، بهبود مهارت‌های بین‌فردی و تقویت تنظیم هیجان در کاهش شدت علائم این نشانگان تأکید دارند.<br />  https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106894_0ff6328d2c564444ec914505c71b728f.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 18 1 2024 08 13 The effect of the combination of strategic self-talk interventions and mental imagery on soccer dribbling skills تاثیر ترکیب مداخلات خودگفتاری استراتژیک و تصویرسازی ذهنی بر مهارت دریبل فوتبال 104739 10.48308/mbsp.2024.235777.1259 FA علیرضا بهرامی دانشگاه اراک سلیمه عباسی آموزش و پرورش استان اصفهان Journal Article 2024 05 22 Purpose: The evidence indicates the improvement of sports performance and skills as a result of visualization and self-talk interventions, and the combination of these two exercises by using non-verbal information system and verbal information system can improve performance. Therefore, the purpose of research was carried out on strategic self-talk interventions and mental imagery on soccer dribbling skills.<br />Methods: In this semi-experimental study, which was conducted with a pre-test-post-test design with a control group, among the girls aged 12 to 15 in Chadgan city who had no experience in soccer dribbling skills; 56 participants were selected in a purposeful way and were placed in four groups: strategic self-talk, visualization, strategic self-talk + visualization (combined) and control. The study included pre-test, intervention and post-test phases. In the pre-test phase, the participants performed the soccer dribbling skill in three attempts. The intervention phase was conducted in three weeks and three sessions each week and each session lasted 20 minutes, and the participants performed the relevant exercises. After finishing the training phase, the post-test phase was conducted in the same way as the pre-test phase. <br />Results: The results showed that both the intervention of strategic self-talk, the intervention of mental imagery and the combination of these two interventions have a significant effect on improving the performance of soccer dribbling skills (P<0.05). Also, other results showed that the combination of strategic self-talk interventions and mental imagery, compared to the implementation of these interventions alone, statistically led to a better performance of soccer dribbling skills (P<0.05). هدف: شواهد حاکی از بهبود عملکرد و مهارت‌های ورزشی بر اثر مداخلات تصویرسازی و خودگفتاری بود که ترکیب این دو تمرین با بکارگیری سیستم‌ اطلاعات غیرکلامی و ‏ سیستم اطلاعات کلامی می‌تواند در بهبود عملکرد موثرتر باشند. ‏بنابراین هدف پژوهش تاثیر ترکیب مداخلات خودگفتاری استراتژیک و تصویرسازی ذهنی بر مهارت دریبل فوتبال انجام گرفت. ‏<br />روش‌ها: در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت، از بین دختران 12 تا 15 ساله شهرستان چادگان ‏56 شرکت‌کننده به روش هدفمند ‏انتخاب و در چهار گروه خودگفتاری استراتژیک، تصویرسازی، خودگفتاری استراتژیک + تصویرسازی و کنترل قرار گرفتند. در مرحله پیش آزمون، شرکت‌کنندگان طی سه کوشش اقدام به اجرای مهارت دریبل فوتبال نمودند. مرحله مداخله در سه هفته و هر هفته سه جلسه و هر جلسه 20 دقیقه انجام گرفت که شرکت‌کنندگان به اجرای تمرینات پرداختند. بعد از اتمام مرحله تمرینی، مرحله پس آزمون همانند مرحله پیش آزمون انجام گرفت. داده‌ها به روش ‏تحلیل کواریانس تک متغیری و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شد.‏<br />یافته‌ها: نتایج نشان داد مداخله خودگفتاری استراتژیک، تصویرسازی ذهنی و ترکیب این دو بر بهبود اجرای دریبل فوتبال تاثیر معناداری دارد (05/0>P). همچنین ترکیب مداخله‌های خودگفتاری استراتژیک و تصویرسازی ذهنی در مقایسه با اجرای به تنهایی این مداخله‌ها از لحاظ آماری باعث اجرای بهتر مهارت دریبل فوتبال شد (05/0>P).<br />نتیجه‌گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر، به نظر می‌رسدمی‌توان با استفاده از ترکیب مداخله‌های خودگفتاری استراتژیک و تصویرسازی ذهنی به اجرای بهتر دریبل فوتبال کمک نمود.‏

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 18 1 2026 03 21 Effect of a Health-Centered Educational Program on the Lifestyle, Motivation for Sports Participation, and Psychological Characteristics of Students: An Action Research Study اثر برنامه آموزشی سلامت محور بر سبک زندگی، انگیزه مشارکت ورزشی و ویژگی‌های روانی دانش آموزان: یک مطالعه اقدام پژوهی 105515 10.48308/mbsp.2023.209008.0 FA فاطمه پالیزوان دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. رخساره بادامی استاد رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران زهرا سرجویی استادیار رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان، ایران. Journal Article 2020 04 16 Purpose: Physical education and sports are essential components of education and crucial for promoting health in the younger generation. However, psychological needs of students have often been overlooked in research studies. This study aims to address this gap by developing and implementing a health-centered educational program in school sports classes to evaluate its impact on students' lifestyle and psychological characteristics. <br /><br />Methods: The participants in this study were ninth-grade female students in Shahrekord. The research tools included questionnaires on body image concerns, a short multidimensional life satisfaction scale, a standard sports participation motivation questionnaire, a lifestyle questionnaire, and a social anxiety questionnaire. <br /><br />Results: The findings indicated a positive change and increase in average scores for life satisfaction, sports participation motivation, and lifestyle at each stage of the program. Conversely, average scores for body image concerns and social anxiety decreased. Implementing the health-centered educational program, tailored to address students' psychological and social needs, resulted in better decision-making skills, improved mental health, and reduced social anxiety among students.<br /><br />Conclusion: It is recommended that future interventions focus on providing educational programs for teachers and parents that align with health-centered education in school sports classes. مقدمه: تربیت بدنی و ورزش جزء لاینفک تعلیم و تربیت و وسیله ای برای رسیدن به سلامت در نسل جوان است. با این حال در مطالعات روانشناختی کمتر به نیازهای روانشناختی دانش آموزان توجه شده است. دراین مطالعه برنامه آموزش سلامت محوردرکلاس های ورزش مدارس واثربخشی آن برسبک زندگی و ویژگی‌های روانی دانش آموزان تدوین و اجرا شد.<br /><br /><br /><br />مواد و روش: شرکت کنندگان این پژوهش دانش آموزان دختر کلاس نهم شهرکرد بودند. ابزار این پژوهش شامل پرسشنامه های سیاهه نگرانی درباره تصویر بدنی، مقیاس کوتاه چند وجهی رضایت مندی از زندگی دانش آموزان، پرسشنامه استاندارد انگیزه مشارکت ورزشی، پرسشنامه سبک زندگی و پرسشنامه اضطراب اجتماعی بود.<br /><br /><br /><br />یافته ها: یافته ها نشان داده است که در رضایتمندی از زندگی، انگیزه مشارکت ورزشی و سبک زندگی، میانگین نمرات در هر مرحله نسبت به مرحله قبل دارای تغییر و رو به افزایش است. در حالی که میانگین نمرات نگرانی دربازه تصویر بدنی و اضطراب اجتماعی رو به کاهش است. برنامه آموزشی سلامت‌محور بر اساس نیازهای روانی و اجتماعی دانش‌آموزان تدوین شد که منجر به تصمیم گیری آگاهانه، بهبود سلامت روان، کاهش اضطراب اجتماعی در راستای پذیرش بی قید و شرط دانش آموزان کارآمد بود. <br /><br />نتیجه گیری: در ادامه می توان پیشنهاد کرد که مداخلات آینده باید با هدف ارائه برنامه های آموزشی به معلمان و والدین که مکمل آموزش سلامت محور در کلاس های ورزش مدارس است، انجام گیرد.

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 18 1 2026 01 21 Effectiveness of Mindful Self-Compassion Therapy on Sport Success of Shooters تأثیر برنامه آموزش خودشفقت‌ورزی آگاهانه بر موفقیت ورزشی تیراندازان 105817 10.48308/mbsp.2025.236278.1264 FA سمیه گردان شکن گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه پیام نور تهران ، ایران. مریم قربانی گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه پیام نور تهران، ایران. عباس جعفری گروه تربیت بدنی و علوم ورزش، دانشگاه پیام نور تهران، ایران. 0000-0003-1258-6582 Journal Article 2024 07 14 Purpose: This study aimed to investigate the effectiveness of Self-Compassion Therapy on the sport success of shooters.<br /><br />Methods: A semi-experimental design with pre-test and post-test and a control group was used. The statistical population included female shooters aged 20 to 35 years, using competitive air guns in Isfahan. Participants were assigned to either the experimental group (n = 19) or the control group (n = 18) using an available sampling method. The experimental group received the Mindful Self-Compassion (MSC) treatment protocol based on Neff and Germer’s model over nine sessions. The research instrument was the Sport Success Scale (SSS). To analyze the data, Levene’s test and tests for homogeneity of regression slopes were used to assess assumptions, and multivariate covariance analysis (MANCOVA) was conducted to examine effectiveness at a significance level of 0.05.<br /><br />Results: Self-Compassion Therapy had a significant effect on the total sport success score and all subscales (Flow State, Attention, Technique, Commitment, Progress) among shooters (P < 0.05). However, no significant effect was observed on Sensitivity to Error (P > 0.05).<br /><br />Conclusion: Mindful Self-Compassion Therapy can be considered an effective intervention for enhancing sport success in shooters. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر برنامه آموزش خودشفقت‌ورزی آگاهانه بر موفقیت ورزشی تیراندازان انجام گرفت.<br /><br />روش‌ها: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و شیوه اجرا نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون_پس‌آزمون و گروه گواه ‌می‌باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر را بانوان تیرانداز 20 تا 35 سال، سلاح‌های بادی مسابقاتی اصفهان تشکیل می‌دادند. شرکت‌کنندگان در این پژوهش در دو گروه گواه (18) و آزمایش (19) نفری قرار گرفتند. گروه آزمایش طی 9 جلسه، برنامه آموزش خودشفقت‌ورزی آگاهانه بر اساس مدل نف و گرمر را دریافت نمودند. ابزار پژوهش پرسشنامه موفقیت ورزشی بود. برای تحلیل داده‌ها و تعیین نرمال بودن توزیع داده‎ها از آزمون‌های لوین و همگنی شیب خط رگرسیون و برای بررسی میزان اثربخشی و تعیین سطح معناداری از روش تحلیل کوواریانس چند متغییره در سطح معناداری 05/0 استفاده شد.<br /><br />یافته ها: برنامه آموزش خودشفقت‌ورزی آگاهانه بر نمره کل موفقیت ورزشی و خرده‌مقیاس‌های (اجرای روان، توجه، تکنیک، تعهد، پیشرفت) در بانوان تیرانداز تاثیر معناداری داشت (05/0>P). اما در حساسیت به خطا معنادار نبود (05/0<P).<br /><br />نتیجه گیری: برنامه آموزش خودشفقت‌ورزی آگاهانه، می‌تواند به عنوان مداخله‌ای موثر بر موفقیت ورزشی تیراندازان استفاده گردد.

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 18 1 2023 09 28 Predicting Cognitive Performance of Students in Physical Education Calass based on Psychological Capital and Cognitive Flexibility: The Mediating Role of Learning Motivation پیش بینی عملکرد شناختی دانش‌آموزان در درس تربیت‌بدنی بر اساس سرمایه روان‌شناختی و انعطاف‌پذیری شناختی: نقش واسطه‌ای انگیزش یادگیری 106122 10.48308/mbsp.2021.222600.1039 FA شعله خداداد کاشی استادیار گروه تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران. شیدا رنجبری گروه تربیت بدنی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران. فرشته گل زاده گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران عهدیه یداله زاده گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹- ۱۴۶۶۵ تهران، ایران. 0000-0003-0792-9704 فرزانه رضایی دانشجوی دکتری روانشناسی ورزشی، گروه تربیت بدنی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران Journal Article 2022 06 29 Purpose: The purpose of this study was to examine the role of learning motivation as a mediator in the connection between psychological capital and cognitive flexibility on students' cognitive performance in physical education.<br /><br />Methods: This study utilized a descriptive-correlational approach and applied structural equation modeling (PLS) to investigate the relationships. The study population consisted of male and female students in grades 10 to 12 from both public and private schools in Tehran during the academic year 2020-2021. A sample of 482 individuals was selected using multistage cluster sampling. Standardized questionnaires including Psychological Capital (PCQ), Dennis and VanderWaal's Cognitive Flexibility, Wallerand's Academic Motivation (AMS), and Niasse et al.'s Cognitive Performance were utilized for data collection. The validity and reliability of the instruments were confirmed through composite reliability, Cronbach's alpha, AVE, and the HTMT criterion. Data analysis was conducted using SmartPLS software and the bootstrap method.<br /><br />Results: The results indicated that psychological capital and cognitive flexibility had a significant impact on cognitive performance, both directly and through the mediation of learning motivation. Additionally, learning motivation, acting as a mediating factor, enhanced the relationship between the predictor and outcome variables. The path coefficients and model fit indices (CR, AVE, R², GOF, and HTMT) were deemed acceptable, and the final model demonstrated a good fit.<br /><br />Conclusion: The findings of this study underscore the significance of psychological and motivational factors in enhancing students' cognitive performance within the realm of physical education. These results can serve as a foundation for developing educational, counseling, and curriculum interventions. هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطه‌ای انگیزش یادگیری در رابطه بین سرمایه روان‌شناختی و انعطاف‌پذیری شناختی با عملکرد شناختی دانش‌آموزان در درس تربیت‌بدنی بود. <br /><br />روش ها: این مطالعه به‌لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری (PLS) بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دختر و پسر پایه‌های دهم تا دوازدهم مدارس دولتی و غیردولتی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰1–۱۴۰0 بود. با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، نمونه‌ای به حجم ۴۸۲ نفر انتخاب شد. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های استاندارد سرمایه روان‌شناختی (PCQ)، انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندروال، انگیزش تحصیلی والرند (AMS) و عملکرد شناختی نیاسه و همکاران استفاده شد. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از پایایی ترکیبی، آلفای کرونباخ، AVE و معیار HTMT تأیید گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SmartPLS و روش بوت‌استرپ انجام شد. <br /><br />یافته ها: نتایج نشان داد که سرمایه روان‌شناختی و انعطاف‌پذیری شناختی، هم به‌صورت مستقیم و هم با میانجی‌گری انگیزش یادگیری، تأثیر معناداری بر عملکرد شناختی دارند. همچنین انگیزش یادگیری به‌عنوان متغیر میانجی، رابطه بین متغیرهای پیش‌بین و پیامد را تقویت می‌کند. ضرایب مسیر و شاخص‌های برازش مدل (CR، AVE، R²، GOF و HTMT) در سطح قابل‌قبولی گزارش شد و مدل نهایی از برازش مطلوب برخوردار بود. <br /><br />نتیجه گیری: نتایج این پژوهش بر اهمیت منابع روان‌شناختی و انگیزشی در ارتقاء عملکرد شناختی دانش‌آموزان در بستر تربیت‌بدنی تأکید دارد و می‌تواند مبنای طراحی مداخلات آموزشی، مشاوره‌ای و برنامه‌ریزی درسی قرار گیرد.

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 18 1 2026 03 21 Investigating the effect of playing game traditionally, creative and exergame on creative thinking and motor competence of children تاثیر روش‌های بازی سنتی، خلاقانه و اکزرگیمینگ بر خلاقیت حرکتی و شایستگی حرکتی کودکان 105108 10.48308/mbsp.2024.232957.1226 FA زهرا کریم طاهری دانشجوی کارشناسی ارشد گروه رفتارحرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا ، تهران، ایران پریسا حجازی استادیار گروه رفتارحرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران پروانه شمسی پور دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا تهران، ایران Journal Article 2023 09 06 Purpos e: The purpose of the present study was to investigate the effects of traditional, creative, and exergaming methods on children's creative thinking and motor competency.<br /><br />Methods: The research method utilized a semi-experimental design with pre-test and post-test measurements in three experimental groups. The statistical population consisted of boys aged 6 to 8 years old in Kashan city. Forty-five boys within this age range were randomly selected and divided into three groups (creative games, traditional games, and exergaming) using a purposeful sampling method and based on study entry criteria. The participants engaged in 18 training sessions. The Test of Motor Competency (Sigmanson et al., 2016) and the Creative Thinking in Action and Movement test (Torrance, 1981) were administered during the pre- and post-test stages to collect data.<br /><br />Results: The results of the multivariate variance analysis indicated significant differences in mean scores for creative thinking (p= 0.001), fluidity components (p = 0.001), initiative (p = 0.001), flexibility (p=0.001), and motor competency (p=0.001) and its components among the creative game, traditional game, and exergaming groups. A comparison of averages revealed that creative games, traditional games, and exergaming all contributed to improvements in creative thinking and movement competency, with creative games showing the most significant effect.<br /><br />Conclusion: Trainers and lesson planners can enhance movement creativity and competency in educational curricula by incorporating games, particularly creative games, to provide more opportunities for development هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش‌های بازی سنتی، خلاقانه و اکزرگیمینگ بر خلاقیت و شایستگی حرکتی کودکان بود.<br /><br />روش‌ها: روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با سه گروه آزمایش بود. جامعه‌آماری پسران 6 تا 8 سال شهر کاشان بودند، که 45 پسر با‌روش نمونه‌گیری هدفمند و براساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب، به‌صورت تصادفی در سه گروه (بازی‌خلاقانه، بازی‌سنتی و بازی‌اگزرگیمینگ) گمارده شدند. آزمودنی‌ها 18 جلسه به‌تمرین پرداختند. از آزمون شایستگی حرکتی سیگمنسون و همکاران (2016) و آزمون تفکر خلاق در عمل و حرکت تورنس (1981) در مراحل پیش و پس آزمون برای جمع آوری داده ها استفاده شد. <br /><br />نتایج: نتایج تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد میانگین تفکر خلاق (001/0 = p)، مولفه های سیالی (001/0 = p) ، ابتکار(001/0 = p) و انعطاف پذیری (001/0 = p) و همچنین شایستگی حرکتی (001/0 = p) و مولفه‌های آن در گروه‌های بازی خلاقانه، بازی سنتی و اگزرگیمینگ تفاوت معنادار دارد. مقایسه میانگین ها نشان داد بازی خلاقانه، بازی سنتی و اگزرگیمینگ سبب بهبود خلاقیت و شایستگی حرکتی در کودکان 6 تا 8 ساله می‌شود و اثرگذاری بازی خلاقانه بیشتر است.<br /><br />نتیجه‌گ یری: مربیان و برنامه‌ریزان درسی می‌تواند در محتوای برنامه درسی آموزشی با تمرکز بر بازی به ویژه بازی های خلاقانه فرصت های بیشتری را برای توسعه خلاقیت حرکتی و افزایش شایستگی حرکتی فراهم کنند.

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 18 1 2026 03 21 Title: Examining the effect of mental fatigue on the relative power of brain waves of air pistol athletes (electroencephalography study) بررسی اثر خستگی ذهنی بر توان نسبی امواج مغزی ورزشکاران تپانچه بادی (مطالعه الکترونسفالوگرافی) 105238 10.48308/mbsp.2025.237342.1272 FA زهرا فتحی رضائی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران رباب باسل یونس دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محمد تقی اقدسی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2024 10 23 Purpose: Mental fatigue is recognized as a significant factor influencing the reduction of cognitive and physical performance in athletes. This study aims to investigate the impact of mental fatigue on the relative power of brainwaves in pistol shooters using electroencephalography (EEG).<br /><br />Methods: The study involved 20 shooters divided into two groups: a mental fatigue group (10 participants) and a control group (10 participants). After fitting EEG caps, participants shot 15 rounds as a pre-test. They were then subjected to mental fatigue induced by the Stroop test for 30 minutes. A post-test similar to the pre-test was conducted afterward. Brainwave activity was measured using a 30-channel EEG device to calculate the relative power of theta to beta and alpha to beta ratios during both pre- and post-tests. Data analysis utilized MATLAB, EEGLAB, Excel, and SPSS, employing mixed ANOVA at a significance level of 0.05.<br /><br />Results: The results indicated that the effect of mental fatigue on the relative theta power over beta was more pronounced in the central and parietal regions. Additionally, the relative alpha power over beta also showed significant differences in the frontal, central, and parietal areas. This suggests a decrease in concentration and an increase in cognitive load among shooters.<br /><br />Conclusion: Therefore, the findings of this research can assist in improving strategies for managing mental fatigue by identifying the brain regions involved, based on the electrical activity of brain waves in athletes. This may aid coaches in designing training programs and optimizing athletes' performance. هدف: خستگی ذهنی به عنوان یکی از عوامل موثر بر کاهش عملکرد شناختی و جسمی ورزشکاران شناخته می‌شود. بنابراین این پژوهش به بررسی تأثیر خستگی ذهنی بر توان نسبی فعالیت امواج مغزی تیراندازان تپانچه بادی با استفاده از الکتروانسفالوگرافی (EEG) پرداخته است. <br /><br />روش‌ها: نمونه‌های مورد مطالعه 20 تیرانداز بودند که در دو گروه خستگی ذهنی (10 نفر) و گروه کنترل (10 نفر) تقسیم‌بندی شدند. بعد از نصب کلاه، آزمودنی‌ها 15 تیر به عنوان پیش‌آزمون پرتاب کردند. سپس تحت خستگی ذهنی قرار گرفتند. ایجاد خستگی ذهنی با آزمون استروپ به مدت 30 دقیقه اعمال شد. سپس پس‌آزمون مشابه پیش‌آزمون تکرار شد. فعالیت امواج مغزی با استفاده از دستگاه الکترونسفالوگرافی 30 کاناله برای محاسبه توان نسبی تتا بر بتا و آلفا بر بتا در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون اندازه‌گیری شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم افزار متلب، ای.ای.جی.لب، اکسل و اس پی اس اس با روش تحلیل واریانس مرکب در سطح معناداری 05/0 استفاده گردید.<br /><br />نتایج: نتایج نشان داد اثر خستگی ذهنی روی توان نسبی تتا بر بتا بیشتر در مناطق مرکزی و آهیانه و همچنین توان نسبی آلفا بر بتا بیشتر در مناطق پیشانی، مرکزی و آهیانه معنادار بود که نشان‌دهنده کاهش تمرکز و افزایش بار شناختی در تیراندازان می‌باشد.<br /><br />نتیجه گیری: بنابراین، یافته‌های این تحقیق می‌تواند به بهبود استراتژی‌های مدیریت خستگی ذهنی براساس شناسایی مناطق مغزی درگیر با توجه به فعالیت امواج الکتریکی مغز در ورزشکاران کمک کند و به مربیان ورزشی در طراحی برنامه‌های تمرینی و بهینه‌سازی عملکرد ورزشکاران یاری رساند.

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 18 1 2026 03 21 Structural Equation Modeling of Predicting Social Anxiety among Athlete Students Based On Early Maladaptive Schemas: The Mediated Role of Body Shame and Physical Activity مدلیابی معادلات ساختاری پیش بینی اضطراب اجتماعی در دانشجویان ورزشکار براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه: نقش میانجی گر احساس شرم بدنی و فعالیت بدنی 105913 10.48308/mbsp.2024.221479.1022 FA فرزانه داوری گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران الهه بصیری فرد کارشناسی ارشد روانشناس عمومی، گروه روانشناسی، واحد بادرود، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. فاطمه سلامه زواره کارشناسی ارشد روانشناس عمومی، گروه روانشناسی، واحد بادرود، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. Journal Article 2021 04 15 Objective: The present study aimed to predict social anxiety in athlete students based on early maladaptive schemas with mediated role of body shame and physical activity.<br /><br />Methods: This study was applied in terms of its purpose and correlational in terms of its method. The statistical population of this study consisted of all student athletes at Badrud Azad University in the fall of 2024, from which 320 people were selected by convenience sampling. The research instruments included the Social Phobia Inventory of Connor et al. (2000); the Young Schema Questionnaire-short form (1998); the Health-Promoting Lifestyle Profile of Walker et al. (1987); and the Body Image Shame Scale of Duarte et al. (2014). The structural model fit was examined using fit indices and SPSS-22 and AMOS-24 software. <br /><br />Results: The results showed that social anxiety in students is predicted based on early maladaptive schemas with the mediation of body shame (P=0.001, Z=3.73) and physical activity (P=0.001, Z=4.11). <br /><br />Conclusion: Based on the present findings, it is suggested to design educational programs to identify and modify early maladaptive schemas in student athletes. هدف: هدف پژوهش حاضر پیش بینی اضطراب اجتماعی در دانشجویان ورزشکار براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه با نقش میانجیگری احساس شرم بدنی و فعالیت بدنی بود. <br /><br />روش ها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام دانشجویان ورزشکار دانشگاه فرهنگیان اصفهان تشکیل می‌دادند که از میان آنها تعداد 320 نفر به روش نمونه-گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (2000)؛ نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ (1998)؛ نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ والکر و همکاران (1987)؛ پرسشنامه شرم از تصویر بدن دوارت و همکاران (2014) بود. برازش مدل ساختاری با استفاده از شاخص‌های برازش و نرم افزارهای SPSS-22 و AMOS-24 مورد بررسی قرار گرفت. <br /><br />نتایج: نتایج نشان داد اضطراب اجتماعی در دانشجویان براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه با میانجیگری شرم بدنی (001/0=P، 73/3=Z) و فعالیت بدنی (001/0=P، 11/4=Z) پیش بینی می‌شود. <br /><br />نتیجه گیری: براساس یافته‌های حاضر طراحی برنامه‌های آموزشی برای شناسایی و اصلاح طرحواره‌های ناسازگار اولیه در دانشجویان ورزشکار پیشنهاد می‌شود.

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 18 1 2026 03 21 The Impact of PETTLEP Imagery on Elderly Men’s Risk of Falling, Balance and Spatio-Temporal Gait Parameters تأثیر تصویرسازی پتلپ بر خطر افتادن، تعادل و پارامترهای فضایی-زمانی گام برداری مردان سالمند 106259 10.48308/mbsp.2025.237994.1282 FA علیرضا شرعی گو دانشجوی دکتری، گروه رفتار حرکتی و تحلیل ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. مهدی شهبازی استاد گروه رفتار حرکتی و تحلیل ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. الهام شیرزاد عراقی دانشیار گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2025 01 04 Purpose: The aim of this study was to examine the effect of Interventional Imagery based on the PETTLEP method on the risk of falling, balance and spatio-temporal parameters of elderly men.<br /><br />Methods: To this end, 32 available and eligible elderly men were selected and divided into two groups of 16 in a simple random way, including one experimental group (PETTLEP Imagery) and the other control or non-intervention group. In the pre-test stage, after the MIQ-R Test and the MMSE cognitive test, the subjects walked barefoot 3 times in both the pre-and post-test stages on a 10-meter-long path, and the kinematic parameters of the step were measured, including: step length, step Speed, Step track and step speed variability percentage. The experimental group performed the exercises for 3 Weeks, 4 sessions and each session consisting of 12 minutes of listening to the audio related to the illustration. The findings were examined in two parts: descriptive statistics and inferential statistics. The results of the Shapiro-wilk test were also used to examine the natural distribution of data. In the context of the assumption of natural distribution of data, the compound variance analysis test 2 (group) was used in 2 (Test). Also, in a situation where the natural distribution of data was not established, <br /><br />Conclusions: The results showed that visualization will improve the physical and mental performance of the elderly. Therefore, Petlap based visualization that includes all the senses will lead to better results and increase effectiveness. هدف: هدف از این تحقیق بررسی تأثیر تصویرسازی مبتنی بر روش پتلپ بر خطر افتادن، تعادل و پارامترهای فضایی-زمانی گام برداری مردان سالمند بود. <br /><br />روش‌ها: بدین منظور 32 مرد سالمند در دسترس و واجد شرایط انتخاب و به روش تصادفی ساده به دو گروه 16 نفره تقسیم شدند که شامل یک گروه تجربی (تصویرسازی پتلپ) و گروه دیگر کنترل و یا بدون مداخله بود. در مرحله پیش‌آزمون، پس آزمون MIQ-R و آزمون شناختی MMSE وارد آزمون شدند؛ آزمودنی‌ها در هر دو مرحله پیش و پس‌آزمون 3 بار روی مسیری به طول 10 متر با پای برهنه راه رفتند و پارامترهای کینماتیکی گام برداری ازجمله: طول گام، سرعت گام برداری، آهنگ گام برداری و درصد تغییرپذیری سرعت گام برداری اندازه‌گیری شد. گروه تجربی تمرینات را به مدت 3 هفته، 4 جلسه‌ای و هر جلسه شامل 12 دقیقه گوش دادن به صوت مربوط به تصویرسازی را انجام دادند. در شرایط برقراری فرض توزیع طبیعی داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس مرکب 2 (گروه) در 2 (آزمون) استفاده شد. <br /><br />نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که تصویرسازی سبب بهبود عملکرد جسمانی و روانی سالمندان خواهد شد. بنابراین تصویرسازی مبتنی بر پتلپ که تمامی حواس را در بر می‌گیرد، نتیجه بهتری را در پی خواهد داشت و بر اثربخشی بیفزاید.

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 18 1 2026 03 21 . "Model of Structural Relations for Controlling Coach Behavior, Mental Toughness and Sports progressin Women's Karate Ka" "مدل روابط ساختاری رفتار‌کنترلی‌مربی، استحکام ذهنی و پیشرفت ورزشی در بانوان کاراته‌کا". 106881 10.48308/mbsp.2021.209786.1003 FA بهناز ارباب واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمد کاظم واعظ موسوی دانشگاه جامع امام حسین(ع). تهران، ایران. 0000-0002-2606-0816 صادق نصری دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران ، ایران. اسماعیل نصیری دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. Journal Article 2020 02 27 Objective: The aim of the present study was to determine the Model of Structural Relations for Controlling Coach Behavior, Mental Toughness and Sports progress in Women's Karate Ka.Methods: This is descriptive and correlational study with the type of structural equation modeling in which 298 Karate Ka women aged 15 to 19 years old who have worked in the field for more than two years, Completed the Bartholomew Controlling Coach Behavior Scale and the Mousavi & Vaez Mousavi Sport Success Scale and also the Golby & Shird Sports Mental Toughness questionnaire. The analysis of data with using the SPSS software, and for structural equations modeling (SEM) with the Smart pls software has been used. Results: The results showed that the model has a good fit. According to the results, the controlling coach behavior has a negative effect on Sports progress of karate women. Also, controlling coach behavior had a direct negative effect on mental toughness. In addition, mental toughness has had a direct positive effect on Sports progress of karate women. Lastly, controlling coach behavior, mediated by mental toughness, had an indirect effect on Sports progress.Conclusion: Trainers' attitude and behavior towards their athletes not only influences their Sports progress but also affects their mental toughness. هدف: هدف از پژوهش حاضر، تعیین مدل روابط ساختاری رفتار کنترلی مربی، استحکام ذهنی و پیشرفت ورزشی در بانوان کاراته‌کا بود.روش ها: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی  و از روش مدل یابی روابط ساختاری استفاده شد که درآن 298 نفر از بانوان کاراته کا با دامنه سنی 15 تا 19 سال که بیش از دوسال در این رشته فعالیت داشتند پرسشنامه رفتار کنترلی مربی بارثلومو و همکاران (2010)، پرسشنامه موفقیت ورزشی واعظ موسوی و موسوی (2015) و پرسشنامه استحکام ذهنی ورزشی گلبی و شیرد (2009) را تکمیل کردند. برای تحلیل داده ها و مدل یابی از نرم افزارهای  SPSS و Smart PLS استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد که مدل از برازش مناسبی  برخوردار است. بر اساس نتایج بدست آمده رفتار کنترلی مربی بر پیشرفت ورزشی بانوان کاراته‌کا اثرمستقیم منفی دارد. همچنین رفتار کنترلی مربی بر استحکام ذهنی اثر مستقیم منفی داشت. علاوه براین، استحکام ذهنی بر پیشرفت ورزشی بانوان کاراته‌کا اثر مستقیم مثبت داشته است و در نهایت، رفتار کنترلی مربی با میانجیگری استحکام ذهنی بر پیشرفت ورزشی اثر غیرمستقیم داشت.نتیجه‌گیری: بنابراین نوع برخورد و رفتار مربیان نسبت به ورزشکاران خود نه تنها در پیشرفت ورزشی آنان تاثیرگذار می باشد بلکه روی استحکام ذهنی نیز اثر گذار می باشد.