دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 Effect of Transcranial Direct Current Stimulation (tDCs) in muscle and mental fatigue conditions on the proprioception of knee joint position تاثیر تحریک مستقیم فراجمجمه ای (tDCs) در شرایط خستگی عضلانی و ذهنی بر حس وضعیت مفصل زانو 1 25 102311 10.48308/mbsp.2022.225592.1100 FA آرزو طحان دانشجوی دکتری، گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی ، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران. علیرضا فارسی استاد گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی ، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران. Journal Article 2021 12 01 Purpose: This study aimed to assess the proprioception of knee joint status under conditions of muscle and mental fatigue through transcranial direct current stimulation (tdcs). Methods: The research design was a quasi-experimental study, with a statistical population of 14 male students (mean age 24.07 ± 3.8) selected through purposive sampling. Participants underwent tDCS twice after experiencing fatigue conditions, with direct electrical stimulation applied in anodal and sham modes. Proprioception of knee joint angle was measured using an isokinetic device. Data analysis was conducted using the repeated measures ANOVA and t tests (P<0.05). Results: Analysis using repeated measures ANOVA revealed a significant effect of direct electrical brain stimulation on knee proprioception under mental fatigue conditions (P=0.037). Additionally, a comparison of anodal and sham stimulation showed that anodal stimulation was more effective (P=0.19). Conclusion: Our results showed that the tDCS anodal stimulation may serve as a valuable adjunct intervention to enhance knee proprioception under conditions of mental fatigue. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی حس حرکت مفصل زانو در شرایط خستگی عضلانی و ذهنی با مداخله تحریک جریان مستقیم جمجمه‌‌ای انجام شد. روش‌ها: طرح پژوهش از نوع مطالعات نیمه‌آزمایشی، جامعه آماری 14 نفر از دانشجویان پسر (با میانگین سنی(3/81 ±24/07) که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و در دو نوبت بعد از شرایط خستگی تحت تحریک الکتریکی فراجمجمهای با فاصله زمانی یک هفته مورد بررسی قرار گرفتند. پروتکل شامل دو جلسه تحریک الکتریکی مستقیم مغز بعد از شرایط خستگی در حالت‌های تحریک آنودال و شم بود ابزار پژوهش شامل تخمین زاویه مفصل زانو توسط دستگاه آیزوکنتیک بود. یافتهها: نتایج بررسی فرضیه‌ها با استفاده از آزمون تحلیل وواریانس با اندازه مکرر نشان داد که تحریک الکتریکی مستقیم مغز بر حس حرکت مفصل زانو در شرایط خستگی ذهنی تاثیر معناداری (0/037 =P) نسبت به شرایط خستگی عضلانی 0/087=P) دارد. همچنین بررسی تفاوت تحریک انجام‌شده نشان داد که شرایط خستگی با تحریک نسبت به موقعیت‌ بدون تحریک اثربخشی بیشتری دارد اما این تفاوت معنادار (0/19 =P) نبود. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد می‌توان از تحریک آندی tDCs به عنوان مداخله‌ای تکمیلی جهت بهبود فرایند خستگی ذهنی در حس حرکت زانو استفاده نمود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102311_f4b4534d1ca48be1e0a64832a7a0432a.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 The Effect of Cognitive-Behavioral Training on Perceived Stress, Emotional Regulation, Mental Toughness, and Intention to Physical Activity among Students تاثیر آموزش شناختی رفتاری بر استرس ادراک شده، تنظیم هیجان، سرسختی ذهنی و انگیزش مشارکت ورزشی در دانش آموزان 26 46 105776 10.48308/mbsp.2023.210110.02145 FA مریم قاسمیان کارشناسی‌ارشد رشته روانشناسی بالینی، دانشگاه ازاد اسلامی، واحد شاهرود، شاهرود، ایران. مریم دژوان کارشناسی ارشد، دانشگاه پیام نور مرکز گرمسار، گرمسار، ایران. عبدالله حمایت طلب استادیار، گروه تربیت بدنی گرایش رفتار حرکتی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران. معصومه احمدی کارشناسی ارشد رفتار حرکتی، آمورش و پرورش آباده، شیراز، ایران فریما بختیاری سعید کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشگاه شهید بهشتی ، تهران. Journal Article 2020 07 02 Objective: The objective of the present study was to investigate the impact of cognitive-behavioral training on perceived stress, emotional regulation, mental resilience, and motivation for sports participation among adolescent students. Methods: The research population consisted of all male high school students in Tehran, aged between 16 and 18 years. A total of 30 students were selected through convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group underwent cognitive-behavioral training for eight weekly sessions, each lasting 120 minutes. Standardized questionnaires were utilized to measure the research variables, and data analysis was conducted using analysis of covariance. Results: The findings indicated that cognitive-behavioral training significantly improved perceived stress (η² = 0.66, p < 0.001, F(24, 1) = 47.5), emotional regulation (η² = 0.22, p = 0.015, F(24, 1) = 6.79), mental resilience (η² = 0.51, p < 0.001, F(24, 1) = 24.9), and willingness to engage in physical activity (η² = 0.41, p < 0.001, F(24, 1) = 17.01) among adolescent students. Conclusion: It is recommended that physical education teachers incorporate this type of training as a complementary approach in physical education classes to enhance the psychological and physical well-being of students, particularly those in high school. هدف: هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر آموزش شناختی رفتاری بر استرس ادراک شده، تنظیم هیجان، سرسختی ذهنی و انگیزش مشارکت ورزشی در دانش آموزان نوجوان بود. روش ها: جامعه آماری تحقیق حاضر کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر تهران با دامنه سنی 16 الی 18 سال بود که تعداد 30 دانش آموز به صورت دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. دانش آموزان گروه تجربی به مدت 8 جلسه 120 دقیقه ای به صورت هفتگی تحت معرض آموزش شناختی رفتاری قرار گرفتند. از پرسشنامه های استاندارد برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق استفاده شد. از آزمون تحلیل کوواریانس برای تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که آموزش شناختی رفتاری منجر به بهبود استرس ادراک شده (66/0=2η، 001/0>p، 5/47=(24، 1)F)، تنظیم هیجان (22/0=2η، 015/0=p، 79/6=(24، 1)F)، سرسختی ذهنی (51/0=2η، 001/0>، 9/24=(24، 1)F). و تمایل به مشارکت در فعالیت بدنی (41/0=2η، 001/0>p، 01/17=(24، 1)F). در دانش آموزان نوجوان شد. نتیجه گیری: پیشنهاد می گردد که معلمین تربیت بدنی در مدارس از این نوع آموزش به عنوان یک مکمل در کلاس تربیت بدنی برای بهبود وضعیت روانشناختی و جسمانی دانش آموزان به خصوص دانش آموزان مقطع متوسطه دوم استفاده کنند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105776_486c94275747d088269e1cc736afd71e.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 Effect of Transcranial Alternating Current Stimulation (tACS) on Response Inhibition and Sustained Attention in Athletes with ADHD اثربخشی تحریک الکتریکی فرا جمجمه‌ای جریان متناوب بر بازداری پاسخ و توجه مداوم ورزشکاران بیش‌فعال/نقص‌توجه 65 81 103235 10.48308/mbsp.2023.229379.1172 FA فرشته ایزدخواه استادیار، گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران علیرضا بهرامی دانشیار گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک اراک، ایران رضا رستمی استاد دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران. علی مقدم زاده دانشیار دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران. مهدی رحیم زاده گروه رفتار حرکتی و روان شناسی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2023 01 14 Purpose: This study aimed to investigate the effect of Transcranial Alternating Current Stimulation (tACS) on Response Inhibition and sustained attention in athletes with ADHD. Methods: In this study, 120 children athletes with ADHD aged between 9 and 11 years were randomly selected from a pool of 300 participants. They were then divided into three groups of 40 participants each: Sham, control, and tACS. Participants in the sham and tACS groups received simultaneous anodal stimulation in the F3 and F4, and cathodal stimulation in the FP2, with a current of 1mA (10Hz) for 15 minutes over 10 sessions. Each group was then re-examined, and a follow-up test was conducted after two weeks. Post-test data were analyzed using the continuous performance test (CPT) and analysis of variance with repeated measures, with Bonferroni's post hoc test used to investigate the hypotheses (P≥0.05). Results: The results of repeated measures analysis of variance and Bonferroni's post hoc test showed that tACS had a significant effect on response inhibition (P=0.0001) and sustained attention (P=0.0001) in children athletes with ADHD. Conclusion: The findings suggest that applying tACS with a current of 1mA can improve response inhibition and sustained attention in children athletes with ADHD. Therefore, this method can be used as a complementary or independent treatment for these athletes. هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی تحریک الکتریکی فرا جمجمه‌ای جریان متناوب بر بازداری پاسخ و توجه مداوم ورزشکاران بیش‌فعال/نقص‌توجه بود. روش‌ها: در این پژوهش 120 ورزشکار بیش‌فعال/نقص توجه 9 تا 11 سال به شکل تصادفی انتخاب‌ و به سه گروه 40 نفری کنترل، شم و tACS تقسیم شدند. همه آزمودنی‌های گروه‌های شم و آزمایش، تحریکات F3 و F4 با جریان 1 میلی‌آمپر(10 هرتز) را به مدت 15 دقیقه به مدت 10 جلسه دریافت کردند سپس هر گروه به‌طور مجدد موردبررسی قرار گرفت. پس از دو هفته آزمون پیگیری مطابق با پس‌آزمون و با استفاده از آزمون عملکرد پیوسته (CPT) صورت گرفت و از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی برای بررسی فرضیه استفاده شد (05/0≥p). نتایج: نتایج به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که اعمال تحریک الکتریکی فرا جمجمه‌ای جریان متناوب بر بازداری پاسخ و توجه مداوم ورزشکاران دارای اختلال بیش‌فعال/نقص توجه اثربخش بود. نتیجه‌گیری: یافته‌های به‌دست‌آمده حاکی از این است که پروتکل اعمال تحریک الکتریکی فرا جمجمه‌ای جریان متناوب 1 میلی‌آمپر توانایی بهبود بازداری پاسخ و توجه مداوم ورزشکاران بیش‌فعال/نقص‌توجه دارد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_103235_6efbb239a5e4819c93c1046b010bd508.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 The Effect of Pilates, TRX, and Mixed Exercises on Balance, Executive, and Cognitive Functions among Elderly People تاثیر تمرینات پیلاتس، تی .آر .ایکس و ترکیبی بر تعادل، کارکردهای اجرایی و شناختی سالمندان 82 97 105876 10.48308/mbsp.2023.209021.1235 FA مهدیه اسلامی نصرت آبادی گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹- ۱۴۶۶۵ تهران، ایران. اعظم طلابی مزرعه نو گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹- ۱۴۶۶۵ تهران، ایران. فرزانه داوری گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹- ۱۴۶۶۵ تهران، ایران. فائزه جدی کارشناس ارشد رفتار حرکتی، تهران، ایران. مارال مهنتی کوچه باغ دانشجوی دکترای تخصصی بیومکانیک ورزشی، تهران، ایران. Journal Article 2023 04 27 Purpose: The aim of the present study was to investigate the effect of Pilates, TRX and mixed exercises on balance, executive and cognitive functions among elderly people. Methods: The present study was a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design. The sample consisted of 60 men healthy elderly people aged 65 to 75 years who were selected by availability and randomly assigned to 4 groups of 15 people including Pilates, TRX, combined and control. The groups trained for 8 weeks and two sessions per week. The sharpened Romberg test was used to assess balance and the Stroop and Tower of London tests were used to assess executive and cognitive functions. The data were analyzed using one-way ANOVA and Bonferroni post hoc test. All data were analyzed using SPSS version 21 software at a significance level of P<0.05. Results: The results of the one-way ANOVA showed that there was a significant difference in the post-test stage between the study groups. The results of the post-hoc Bronfoni test also showed that the mixed exercise group had a better average performance in balance, and the components of total time, strategic planning and problem solving compared to the other groups (P<0.05). Also, the Pilates exercise group had a better performance than the TRX and control groups (P<0.05). Conclusion: Based on the results of the present study, it is suggested that combined TRX and Pilates exercises be used to improve balance, executive and cognitive functions in healthy elderly people. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات پیلاتس، تی آر ایکس و ترکیبی بر تعادل، کارکردهای اجرایی و شناختی سالمندان بود. روش‌ها: روش پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود. نمونه آمای شامل 60 سالمند سالم 65 تا 75 سال بود که به روش دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در 4 گروه 15 نفری شامل گروه های پیلاتس، تی.آر.ایکس، ترکیبی و کنترل قرار گرفتند. گروه ها به مدت 8 هفته و هفته ای دو جلسه تمرین کردند. جهت ارزیابی تعادل از آزمون تعادل ایستا شارپند-رومبرگ و برای ارزیابی کارکرد‌های اجرایی و شناختی از آزمون های استروپ، و برج لندن استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند. تمامی داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 در سطح معناداری P<0.05 تحلیل شد. یافته ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس یک راهه نشان داد تفاوت معناداری در مرحله پس آزمون بین گروه های مورد مطالعه وجود دارد. نتایج آزمون تعقیبی برونفرونی نیز نشان داد گروه تمرین ترکیبی دارای میانگین عملکرد بهتری در تعادل، و مولفه های زمان کل، برنامه ریزی راهبردی و حل مسئله نسبت به گروه های دیگر بودند (P<0.05). همچنین گروه تمرینات پیلاتس نسبت به گروه های تی.آر.ایکس و کنترل عملکرد بهتری داشتند (P<0.05). نتیجه گیری: براساس نتایج پژوهش حاضر پیشنهاد می شود از تمرینات ترکیبی تی.آر.ایکس و پیلاتس جهت بهبود تعادل ایستا، کارکردهای اجرایی، شناختی و تعادل سالمندان سالم استفاده شود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105876_b52c2e30853771f2ebdcc45135ddf66a.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 Psychometric Properties of the 10-Item Mental Toughness Questionnaire (MTQ10): The Persian Version ویژگی های روانسنجی نسخه فارسی پرسشنامه سرسختی ذهنی (نسخه 10 سؤالی) 99 111 105031 10.48308/mbsp.2024.233164.1228 FA فاطمه عبدی کارشناسی ارشد، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشکاه سمنان، سمنان، ایران. بهروز گل محمدی دانشیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشکاه سمنان، سمنان، ایران. وحید کاشانی دانشیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشکاه سمنان، سمنان، ایران. Journal Article 2023 09 18 Purpose: Mental toughness is a psychological characteristic encompassing an individual’s capacity to effectively manage pressure, overcome obstacles, and persevere through setbacks. This construct includes components such as psychological flexibility, commitment, refocusing ability, self-confidence, challenge orientation, optimism, and adaptive coping. The purpose of this study was to examine the validity and reliability of the 10-item Mental Toughness Questionnaire (MTQ10) within an Iranian athletic population. Methods: This methodological study employed a cross-sectional design. The statistical population consisted of all male and female athletes aged 18 and above in Tehran Province. A sample of 151 athletes was selected via cluster random sampling. Participants completed the Persian version of the MTQ10, which was adapted from the longer MTQ48. Face validity and translation accuracy were assessed by a panel of relevant experts. Internal consistency was evaluated using Cronbach’s alpha coefficient, and construct validity was examined through confirmatory factor analysis (CFA). Results: The expert review confirmed the face validity and translation accuracy of the questionnaire. The results of the confirmatory factor analysis demonstrated an excellent model fit: Comparative Fit Index CFI=0.99, Goodness-of-Fit Index GFI= 0.96, and RMSEA= 0.038. Furthermore, the internal consistency for the entire scale and all subscales exceeded 0.80. Conclusion: The findings indicate that the Persian version of the 10-item Mental Toughness Questionnaire (MTQ10) is a valid and reliable instrument. It is suitable for use in assessing mental toughness among athletes in Iran. هدف: سرسختی ذهنی به‌عنوان یک ویژگی روانشناختی، نشان‌دهنده توانایی فرد در مقابله با فشارها، موانع و تحمل ناکامی‌ها است. این ویژگی شامل عناصری مانند انعطاف‌پذیری روان شناختی، تعهد، بازیابی تمرکز، اعتماد به نفس، چالش پذیری و خوش‌بینی و همچنین توانایی مقابله با استرس و نگرانی است. هدف پژوهش حاضر تعیین روایی و پایایی نسخه 10 سؤالی پرسشنامه سرسختی ذهنی بود. روش‌ها: ماهیت پژوهش حاضر از نوع زمینه‌یابی می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زنان و مردان ورزشکار بالای 18 سال استان تهران بود که از بین آن‌ها 151 ورزشکار به‌صورت نمونه گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند و نسخه فارسی و 10 سؤالی پرسشنامه سرسختی ذهنی که برگرفته از نسخه بلند MTQ48 می‌باشد را تکمیل نمودند. به‌منظور بررسی روایی صوری از نظر متخصصین و به منظور بررسی پایایی درونی از ضریب آلفای کرونباخ و به منظور بررسی روایی سازه از تحلیل عاملی تأییدی استفاده گردید. نتایج: ضمن تأیید روایی صوری و صحت ترجمه توسط متخصصین مربوطه، نتایج روایی سازه عاملی نشان داد که شاخص‌های CFI و GFI به‌ترتیب 99/0 و 96/0 و شاخص رمزی 038/0 و همسانی درونی کل پرسشنامه و تمامی خرده مقیاس‌های آن بیش از 80 صدم بود. نتیجه‌گیری: در مجموع نتایج نشان داد پرسشنامه 10 سؤالی سرسختی ذهنی ابزاری روا و پایا است و استفاده از آن می‌تواند به‌منظور سنجش سرسختی ذهنی در ایران مورد ارزیابی قرارگیرد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105031_4ceddce055e18f64fd0c3280e615ca07.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 The role of autonomy-support and enhanced expectations in motivation and learning of a throwing task نقش خودمختاری و انتظارات‌افزایش‌یافته در انگیزش و یادگیری یک تکلیف حرکتی 112 128 106840 10.48308/mbsp.2023.229798.1179 FA ماندانا حیدری گروه تربیت بدنی، دانشگاه پیام نور، مرکز ارومیه، ارومیه، ایران. حسن محمدزاده گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. مالک احمدی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران Journal Article 2023 01 11 Purpose: This study aimed to examine the role of autonomy-support and enhanced expectations in motivation and motor learning. Methods: Sixty students were randomly assigned into 4 groups of 15 members. These groups were Autonomy Support + Enhanced Expectations (members were provided with the right to choose the throwing spot + received positive feedback on their performance progress); Enhanced Expectations (provided with positive feedback on their performance progress); Autonomy Support (provided with the right to choose the throwing spot); and a Control group (without any instruction). Participants performed a throwing task in the practice phase of 60 trials in a 2 x 2 design, (autonomy-support: Yes/No) * (enhanced expectations: Yes/No). Participants completed the motivation scale and then the retention tests with a delay of 2 hours and 24 hours. Results: Analysis of variance showed that the main effect of autonomy-support on retention is significant (p=0.008). However, the main effect of enhanced expectations and the interaction effect of the two factors is not significant (p=0.40). In addition, both factors of autonomy-support (p=0.002) and enhanced expectancies (p=0.01) have additive effects on motivation. Conclusion: The two factors of autonomy-support and enhanced expectations have additive benefits on motivation. Nevertheless, the main mechanism of the effect of these two factors on motor learning can be different. هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش خودمختاری و انتظارات افزایش‌یافته در انگیزش و یادگیری یک تکلیف حرکتی پرتابی بود. روش‌ها:60 دانشجوی شرکت‌کننده به طور تصادفی در 4 گروه 15 نفری شامل خودمختاری+ انتظارات‌افزایش‌یافته (ارائه حق انتخاب محل پرتاب + بازخورد مثبت پیشرفت اجرا)، انتظارات‌افزایش‌یافته (بازخورد مثبت پیشرفت اجرا)، خودمختاری (ارائه حق انتخاب محل پرتاب) و کنترل (بدون دستورالعمل) تقسیم شدند. شرکت‌کنندگان در یک طرح عاملی 2 * 2 (با و بدون‌خودمختاری) * (با و بدون انتظارات افزایش‌یافته)، یک تکلیف پرتابی را در مرحله تمرین در 60 کوشش اجرا کردند و مقیاس انگیزش را تکمیل کردند. سپس، آزمون یادداری با تاخیر 2 ساعت و 24 ساعت اجرا شد. نتایج: نتایج تحلیل واریانس عاملی برای آزمون یادداری، نشان داد اثر اصلی عامل خودمختاری معنادار می باشد (008/0P=). اما اثر اصلی عامل انتظارات‌افزایش‌یافته، و تعامل بین دو عامل معنادار نمی‌باشد (40/0P=). علاوه بر این، هر دو عامل خودمختاری (002/0P=) و انتظارات افزایش‌یافته (01/0P=)، اثرات افزایشی بر انگیزش‌درونی دارند. نتیجه‌گیری: عوامل خودمختاری و انتظارات افزایش‌یافته، فواید افزایشی بر انگیزش درونی دارند. با‌این‌وجود، مکانیسم اصلی تاثیر این دو عامل در یادگیری حرکتی می‌تواند متفاوت باشد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106840_154f7a70ae36cf0a7785556d90fabd14.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 Psychometric Properties of the Sport Success Scale among Athletes روان سنجی مقیاس موفقیت ورزشی در ورزشکاران 129 139 104263 10.48308/mbsp.2023.104263.2245 FA میثاق ارجمند دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران. امیر شمس دانشیار گروه علوم رفتاری در ورزش، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران. سید احسان امیرحسینی گروه علوم ورزشی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران 0000-0003-1563-0569 Journal Article 2023 05 22 Purpose: Sports success is an active learning process achieved through targeted training and improving necessary skills to reach a high level of sports performance. The aim of this research was to psychometrically measure the sports success scale in athletes. Methods: This research is non-experimental and falls under instrument development studies. Data was collected cross-sectionally from athletes in Yasouj city. The statistical sample included 320 individuals who completed the sports success scale through available sampling methods. The questionnaire comprised 29 questions and six components (Flow state, Attention, Technique, Sensitivity to error, Commitment, Achievement). Confirmatory factor analysis based on the structural equation model was used to validate the factor structure. Internal homogeneity was assessed using Cronbach's alpha coefficient, and temporal reliability was determined using the intra-class correlation coefficient. Results: The findings of this study indicate an optimal fit of the sports success scale. Internal consistency and temporal stability showed acceptable values. Conclusion: The sports success scale demonstrates acceptable validity and reliability among athletes. Psychologists and researchers can utilize this questionnaire. هدف: موفقیت ورزشی فرایند یادگیری فعالی است که در اثر تمرین هدفمند و بهبود مهارت های ضروری برای رسیدن به سطح بالای عملکرد ورزشی به دست می آید. براین اساس هدف پژوهش حاضر روان سنجی مقیاس موفقیت ورزشی در ورزشکاران بود. روش ها: روش پژوهش حاضر از نوع پژوهشهای غیر تجربی و در زمره پژوهشهای رواسازی ابزار میباشد که اطلاعات لازم و مورد نیاز آن به صورت مقطعی جمعآوری شد. جامعة آماری مطالعۀ حاضر را ورزشکاران یاسوج تشکیل دادند. نمونه آماری پژوهش حاضر نیز شامل 320 نفر بودند که به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب و مقیاس موفقیت ورزشی را تکمیل نمودند. این پرسش‌نامه شامل 29 سوال و شش مولفه خرده اجرای روان، توجه، تکنیک، حساسیت به خطا، تعهد و پیشرفت تشکیل شده است. جهت بررسی روایی سازۀ عاملی از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ و برای پایایی زمانی از ضریب همبستگی درون طبقهای استفاده شد. نتایج: یافته های بدست آمده در پژوهش حاضر نشاندهنده برازش مطلوب مقیاس موفقیت ورزشی است. همچنین همسانی درونی و ثبات زمانی از مقادیر قابل قبولی برخوردار بودند. نتیجه گیری: بنابراین، مقیاس موفقیت ورزشی دارای روایی و اعتبار قابل قبولی در ورزشکاران است و روان‌شناسان و پژوهشگران میتوانند از این پرسش‌نامه استفاده کنند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104263_359151ea0b383504839fd43974b1e403.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2023 04 21 Predicting Anxiety in Athlete Students Based on Coherent Self-Knowledge: Examining the Mediating Role of Mentalization پیش‌بینی اضطراب در دانشجویان ورزشکاران براساس خودشناسی انسجامی: بررسی نقش میانجیگر ذهنی سازی 140 154 105946 10.48308/mbsp.2022.1059.1018 FA سید محمد ابراهیم منتظری کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران. انیس خوش لهجه صدق استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران. Journal Article 2022 05 18 Purpose: The present study aimed to predict anxiety in athlete students based on integrative self-awareness with the mediation of mentalization. Methods: The research method was descriptive-correlational. The statistical population consisted of all athlete students studying Physical Education and Sport Sciences at Qom Medical Sciences University, from which 453 participants were selected by availabily sampling. The research instruments included Beck Anxiety Inventory, Integrative Self-Awareness Scale, and Dimitrijević et al.'s Mentalization Scale. Structural equation modeling was conducted using fit indices based on SPSS and AMOS softwares. Results: Results indicated that anxiety was predicted by integrative self-awareness in athlete students (P= 0.001, β = -0.400). Anxiety was also predicted by mentalization (P= 0.001, β = -0.449) in athlete students. Furthermore, anxiety was predicted based on integrative self-awareness mediated by mentalization (P= 0.001, β = 0.324). Conclusion: In conclusion, anxiety in athlete students was predicted by integrative self-awareness with the mediation of mentalization. Therfore, it is recommended that to reducing anxiety in athlete students should involve considerating the variables of integrative self-awareness and mentalization. هدف: اضطراب پاسخ طبیعی بدن است که در نتیجه احساس نگرانی، ترس و استرس در مورد آینده رُخ میدهد. لذا هدف پژوهش حاضر، پیش بینی اضطراب در دانشجویان ورزشکاران براساس خودآگاهی انسجامی و بررسی نقش میانجیگر ذهنی سازی بود. روش‌ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام دانشجویان ورزشکار مشغول به تحصیل در رشته تربیت بدنی و علوم ورزش در دانشگاه قم تشکیل دادند که از میان آنها 460 نفر به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند که پس از ریزش تعداد آنها به 453 نفر رسید. ابزار مورد استفاده در پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب بک، مقیاس خودشناسی انسجامی و مقیاس ذهنی‌سازی و مقیاس ذهنی‌سازی دیمیتریویچ و همکاران بود. برازش مدل ساختاری با استفاده از شاخصهای برازش و نرم افزارهای اس.پس.اس.اس و آیموس مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد اضطراب قادر به پیش بینی خودشناسی انسجامی در دانشجویان ورزشکار بود (001/0=P، 400/0-=β). همچنین، اضطراب براساس ذهنی سازی (001/0=P، 449/0-=β) و براساس خودشناسی انسجامی با نقش میانجیگری ذهنی سازی در دانشجویان ورزشکار پیش بینی شد (001/0=P، 324/0=β). نتیجه گیری: نتایج نشان داد اضطراب قادر به پیش بینی خودشناسی انسجامی با نقش میانجیگر ذهنی سازی در دانشجویان ورزشکار می باشد، لذا پیشنهاد می شود برای کاهش مولفه های اضطراب در دانشجویان ورزشکار، متغیرهای خودشناسی انسجامی و ذهنی سازی مد نظر قرار گیرند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105946_a6ed93b05a3a369c521f319289ea257c.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 Comparison of Cortical–Basal Ganglia and Cortical–Cerebellar Circuits in Athletes of Cognitive and Motor Sports مقایسه مدارهای قشری – هسته‌های قاعده‌ای و قشری – مخچه‌ای ورزشکاران رشته‌های شناختی و حرکتی 155 171 105458 10.48308/mbsp.2025.236937.1270 FA سیده منیژه عربی استادیار دانشکده علوم ورزشی دانشگاه بوعلی سینا همدان سکینه سلطانی کوهبنانی گروه روان‌شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران سمیه زارع نژاد گروه روان‌شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2024 09 23 Purpose: Since cortical and subcortical neural structures are involved in both cognitive and motor functions, the present study aimed to compare the performance of cortical–basal ganglia and cortical–cerebellar circuits in athletes from cognitive and motor sports. Methods: The participants included 213 individuals consisting of chess players, track and field athletes, and non‑athletes, with 71 participants in each group (age: 17.54 ± 2.25 years). The Neurocircuit Questionnaire was used for data collection. Differences between the groups were analyzed using the non‑parametric Kruskal–Wallis test. Results: The results revealed significant differences among track and field athletes, chess players, and non‑athletes in cortical–basal ganglia circuits (P ≤ 0.001, H = 146.14) and cortical–cerebellar circuits (P ≤ 0.001, H = 148.04). Athletes (both chess and track and field) showed better performance and higher scores than non‑athletes. In the three‑group comparison, the highest performance in both circuits was observed in chess players, followed by track and field athletes, and then non‑athletes. Conclusion: The findings suggest that the involvement of these neural circuits in motor processing and the motor demands of sports disciplines may contribute to the superior performance of these circuits in athletes compared to non‑athletes. Moreover, in chess players, the cognitive pathways of these circuits may be further strengthened due to the high cognitive demands associated with performance. هدف: ازآنجاکه تمام ساختارهای عصبی قشری و زیر قشری مغز در عملکردهای شناختی و حرکتی نقش دارند، هدف مطالعه حاضر مقایسه عملکرد مدارهای قشری – هسته‌های قاعده‌ای و قشری – مخچه‌ای ورزشکاران رشته‌های شناختی و حرکتی بود. روش‌ها: شرکت‌کنندگان پژوهش حاضر شامل 213 نفر از افراد ورزشکار (شطرنج و دو و میدانی) و غیرورزشکار بودند که در هر گروه ۷۱ نفر قرار گرفتند (سن: ۲۵/۲ ± ۵۴/۱۷). پرسش‌نامه مدارهای عصبی در این مطالعه مورداستفاده قرار گرفت. از آزمون ناپارامتریک کروسکال والیس برای بررسی تفاوت بین گروه‌ها استفاده شد یافته ها: نتایج نشان داد که بین مدارهای قشری - هسته‌های قاعده‌ای (001/0≥P، 14/146H=) و قشری - مخچه‌ای (001/0≥P، 04/148H=) بین ورزشکاران دوومیدانی، شطرنج و غیرورزشکاران تفاوت معنی‌دار وجود دارد. به‌گونه‌ای که ورزشکاران (شطرنج و دوومیدانی) نسبت به غیرورزشکاران عملکرد و نمرات بالاتری کسب کردند. در مقایسه سه گروهی بهترین عملکرد در هر دو مدار به ترتیب برای ورزشکاران شطرنج، ورزشکاران دوومیدانی و غیرورزشکاران بود. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد نقش این دو مدار عصبی در پردازش‌های حرکتی و نیاز رشته‌های ورزشی به انجام فعالیت‌های حرکتی باعث شده است که عملکرد این دو مدار در ورزشکاران نسبت به غیرورزشکاران بالاتر باشد. همچنین در رشته ورزشی شطرنج به دلیل نیازهای شناختی مضاعف بر عملکرد حرکتی باعث شده است که مسیرهای شناختی این مدارها تقویت شود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105458_af340f4d6b1a063d9e37c98a26bd2b51.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 Prediction of Premenstrual Syndrome Symptoms Based on Health Locus of Control and Brain/Behavioral Systems: The Mediating Role of Physical Activity پیش بینی نشانه‌های سندرم پیش از قاعدگی براساس منبع کنترل سلامت و سیستم‌های مغزی/ رفتاری: نقش میانجیگر فعالیت بدنی 172 190 105804 10.48308/mbsp.2023.105804.2764 FA سودابه مسلمیان عباس آبادی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران. فاطمه اخلاقی یزدی نژاد استادیار گروه روانشناسی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران Journal Article 2022 06 28 Purpose: The present study aimed to determine the fit of the structural model for predicting premenstrual syndrome symptoms based on health locus of control and brain/behavioral systems mediated by physical activity. Methods: This was a descriptive, correlational study. The statistical population of this study consisted of all married women at Rafsanjan Azad University in the fall of 2024, from which 270 people were selected using the convenience sampling method. The research instruments included the Measurement of Premenstrual Syndrome Scale, Health-Promoting Lifestyle Profile, Multidimensional Health Locus of Control Scale, and Behavioral Activation and Behavioral Inhibition Systems Scale. Structural equation modeling was used to analyze the data. Results: The results showed that PMS symptoms are predicted based on external health locus of control (P=0.005, β=0.116), internal health locus of control (P=0.001, β=-0.144), behavioral inhibitory system (P=0.008, β=0.109), behavioral activating system (P=0.003, β=-0.124) with the mediation of physical activity in married women at the 0.01 level. Conclusion: Designing and evaluating educational or therapeutic programs according to biological and brain/behavioral characteristics to change the locus of control from external to internal and assess its effects on reducing PMS symptoms, along with physical activity, is suggested as a strategy for managing and reducing PMS symptoms. هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین برازش مدل ساختاری پیش بینی نشانه‌های سندرم پیش از قاعدگی براساس منبع کنترل سلامت و سیستمهای مغزی/ رفتاری با نقش میانجیگری فعالیت بدنی بود. روش ها: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام زنان متأهل دانشگاه آزاد واحد رفسنجان در پاییز سال 1403 تشکیل دادند که از میان آنها تعداد 270 نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس سنجش نشانه های پیش از قاعدگی؛ نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ؛ مقیاس چند وجهی مکان کنترل سلامت و مقیاس سیستمهای بازداری/فعالسازی رفتاری بود. برای تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد نشانه‌های سندرم پیش از قاعدگی براساس منبع کنترل سلامت بیرونی (005/0=P، 116/0=β)، منبع کنترل سلامت درونی (001/0=P، 144/0-=β)، سیستم بازدارنده رفتاری (008/0=P، 109/0=β)، سیستم فعالساز رفتاری (003/0=P، 124/0-=β) با میانجیگری فعالیت بدنی در زنان متأهل در سطح 01/0 پیش‌بینی می‌شود. نتیجه گیری: طراحی و ارزیابی برنامه‌های آموزشی و یا درمانی با توجه به ویژگیهای زیست شناختی و مغزی/ رفتاری برای تغییر منبع کنترل از بیرونی به درونی و ارزیابی اثرات آن بر کاهش نشانههای سندرم پیش از قاعدگی در کنار فعالیت بدنی به عنوان یک راهکار برای مدیریت و کاهش نشانه‌های سندرم پیش از قاعدگی پیشنهاد می‌شود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105804_65c2c47d0d43cf8e188f7d0e885f6936.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 Effect of Training Type on Social and Cognitive Skills among 8-10-Year-Old Children اثر نوع تمرین بر مهارت های اجتماعی و شناختی کودکان 8-10 سال 191 212 106195 10.48308/mbsp.2022.227366.1118 FA سمیه قانعی چگنی گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. زهره مشکاتی گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران حمید زاهدی گروه علوم ورزشی ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. رخساره بادامی گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article 2024 04 23 Purpose: The aim of the present study was to compare the effects of a period of SPARK training, sports vision training, and purposeful games on the cognitive and social skills of children aged 8 to 10 years. Methods: This quasi-experimental study was conducted using a pretest–posttest design with a control group. The statistical population included all children aged 8 to 10 years in District 1 of Khorramabad City. The sample was selected through convenience–random sampling and divided into four groups (SPARK, sports vision, purposeful games, and control). Data collection instruments included the N-back test and the Achenbach Child Behavior Checklist (CBCL). The interventions were implemented over eight weeks in 24 sessions. Data were analyzed using MANCOVA. Results: The results showed that all three interventions significantly improved cognitive performance in the complex N-back task (accuracy index) (p<0.05), but no significant differences were observed between their effectiveness. This indicates the importance of structured physical activity, regardless of type, in promoting cognitive functions. At the same time, none of the interventions had a significant effect on simple reaction time (basic processing speed index). Moreover, SPARK training and purposeful games significantly improved children’s social skills, which can be attributed to the interactive and group-based nature of these activities. In contrast, sports vision training did not show a significant impact on social skills. Conclusion: The findings suggest that structured physical activities, especially group-oriented programs such as SPARK and purposeful games, can serve as practical and cost-effective strategies for simultaneously enhancing children’s cognitive and social development. هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر یک دوره تمرینات اسپارک، بینایی ورزشی و بازی‌های هدفمند بر مهارت‌های شناختی و اجتماعی کودکان 8 تا 10 سال بود. روش ها: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کودکان 8 تا 10 سال منطقه یک شهر خرم‌آباد بود. نمونه‌ای به روش در دسترس–تصادفی انتخاب و به چهار گروه (اسپارک، بینایی ورزشی، بازی‌های هدفمند و کنترل) تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل آزمون ان-بک و سیاهه رفتاری کودک آخنباخ (CBCL) بود. مداخلات طی هشت هفته و در 24 جلسه اجرا گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد هر سه مداخله به‌طور معناداری موجب بهبود عملکرد شناختی در تکلیف پیچیده ان-بک (شاخص دقت) شدند(P<0.05)،اما تفاوت معناداری میان اثربخشی آن‌ها مشاهده نشد. این امر نشان‌دهنده اهمیت فعالیت بدنی ساختاریافته، فارغ از نوع خاص آن، در ارتقای کارکردهای شناختی است. درعین‌حال، هیچ‌یک از مداخلات بر زمان واکنش ساده (شاخص سرعت پردازش پایه) اثر معناداری نداشتند. همچنین، مداخلات اسپارک و بازی‌های هدفمند به‌طور چشمگیری موجب ارتقای مهارت‌های اجتماعی شدند(P<0.05) که می‌توان آن را به ماهیت تعاملی و گروه‌محور این فعالیت‌ها نسبت داد. در مقابل، تمرینات بینایی ورزشی تأثیر معناداری بر مهارت‌های اجتماعی نشان ندادند(P>0.05). نتیجه گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد فعالیت‌های بدنی ساختاریافته، به‌ویژه تمرینات گروهی مانند اسپارک و بازی‌های هدفمند، می‌توانند راهبردی عملی و کم‌هزینه برای ارتقای هم‌زمان حوزه‌های شناختی و اجتماعی کودکان باشند. بااین‌حال، انتخاب نوع مداخله باید متناسب با اهداف خاص (مانند بهبود شناخت یا مهارت‌های اجتماعی) صورت گیرد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106195_528c35f1ff67186b063c8c59e6246724.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 Effectiveness of Mindfulness Therapy, Logotherapy, and Behavioral Activation Therapy on Physical Activity among Depressed University Students اثربخشی ذهن‌آگاهی، معنادرمانی و درمان فعال‌سازی رفتاری بر فعالیت بدنی دانشجویان دارای افسردگی 213 228 106862 10.48308/MBSP.2023.106862.1093 FA محمد زارع نیستانک گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاهد آزاد اسلامی، نایین، ایران. فاطمه شریعتی دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاهد آزاد اسلامی، نایین، ایران. علی عابدینی دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاهد آزاد اسلامی، نایین، ایران. میترا کوراوغلی دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاهد آزاد اسلامی، نایین، ایران. Journal Article 2023 07 23 Purpose: The present study aimed to determine the differences in the effectiveness of mindfulness therapy, logotherapy, and behavioral activation therapy on physical activity among depressed university students. Methods: This research employed a quasi-experimental design with a pretest–posttest–follow‑up and a control group. The statistical population consisted of undergraduate students of Islamic Azad University, Naein Branch, in 2024. From this population, 60 students were selected using convenience sampling based on the cutoff score of the Beck Depression Inventory. Participants completed the Walker Health‑Promoting Lifestyle Profile (HPLP) in the pretest, posttest, and follow‑up stages. The experimental groups received 8 sessions of mindfulness therapy, 10 sessions of logotherapy, and 10 sessions of behavioral activation therapy. Data were analyzed using repeated measures analysis of variance (ANOVA) with SPSS version 23. Results: The findings indicated that all three interventions—mindfulness therapy, logotherapy, and behavioral activation therapy—had a significant effect on the physical activity of depressed students (P < 0.001). Conclusion: These findings suggest that psychological interventions, particularly mindfulness therapy, logotherapy, and behavioral activation, can enhance individuals’ engagement in physical activity by improving cognitive and motivational processes. Therefore, implementing these therapeutic approaches in intervention programs and educational workshops in counseling centers and university settings may contribute to increasing physical activity and improving students’ mental health. هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین تفاوت اثربخشی ذهن‌آگاهی، معنادرمانی و درمان فعالسازی رفتاری بر فعالیت بدنی دانشجویان دارای افسردگی بود. روش‌ها: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد واحد نائین بود که از میان آنها 60 نفر براساس خط برش پرسشنامه افسردگی بک و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان در هر سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری به نیمرخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ والکر پاسخ دادند. گروههای آزمایش 8 جلسه درمان ذهن آگاهی، 10 جلسه معنادرمانی و 10 جلسه فعالسازی رفتاری را دریافت کردند. جهت تحلیل دادهها از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و نرم افزار SPSS نسخه 23 استفاده شد. یافته‌ها: در پژوهش حاضر هر سه مداخله درمان ذهن آگاهی، معنادرمانی و درمان فعال‌سازی رفتاری بر فعالیت بدنی دانشجویان افسرده اثربخش بودند (001/0=P). همچنین مقایسه گروه ذهن‌آگاهی با معنادرمانی و فعال‌سازی رفتاری معنادار بود (001/0=P) که بیانگر تفاوت الگوی تغییرات توجه بین این مداخلات است. در مقابل، مقایسه گروه معنادرمانی و فعال‌سازی رفتاری تفاوت معناداری نشان نداد (342/0=P). نتیجه گیری: این یافته‌ها نشان می‌دهد که مداخلات روان‌شناختی به‌ویژه درمان ذهن‌آگاهی، معنادرمانی و فعال‌سازی رفتاری می‌توانند از طریق بهبود فرایندهای شناختی و انگیزشی، زمینه افزایش مشارکت افراد در فعالیت‌های بدنی را فراهم کنند. بنابراین به کارگیری این رویکردهای درمانی در برنامه‌های مداخله‌ای و کارگاه‌های آموزشی در مراکز مشاوره و محیط‌های دانشگاهی می‌تواند به ارتقای فعالیت بدنی و بهبود سلامت روان دانشجویان کمک کند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106862_05f3f1eba4cf4c94d55687f9a3ecdfa3.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 08 23 Effect of Training under Pressure on Resilience and Motor Performance in Female Athletes تاثیر تمرین تحت فشار بر تاب آوری و هماهنگی حرکتی زنان ورزشکار 229 248 106258 10.48308/mbsp.2025.236034.1261 FA سیده سحر رضائی کارشناس ارشد یادگیری و کنترل حرکتی دانشگاه تهران، تهران، ایران. مهدی شهبازی استاد گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه تهران، تهران، ایران. مرتضی طاهری استاد گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2024 06 14 Purpose: Resilience is a positive psychological capacity that helps people recover and bounce back when faced with stressful situations. One of the ways to increase resilience and manage stress is to expose people to stressful situations. The purpose of this research was to determine the effect of training under pressure on the resilience and motor coordination of female athletes. Methods: A total of 23 women athletes from the premier karate league were selected by the available sampling method and then randomly divided into two experimental (12 people) and control (11 people) groups. The Connor-Davidson Resilience Questionnaire was used to measure resilience, and the Vienna test system was used to evaluate bimanual coordination. Training under pressure was done in intervention sessions with anxiety caused by the presence of spectators, and a prize was determined for the best performance. Results: The results of the research showed that high-pressure exercises bring a significant improvement in resilience in female athletes, and on the other hand, performing coordination exercises under pressure improves the movement coordination of female athletes. Conclusion: Under pressure training and the application of psychological stressors enhance resilience and improve athletes' performance. It can be recommended as an integral part of athletes' training sessions. تاب‌آوری یک ظرفیت روان شناختی مثبت است که به جبران و بازگشت افراد در مواجهه با موقعیت‌های استرس‌زا کمک می‌کند. یکی از راه‌های افزایش تاب‌آوری و مدیریت استرس مواجهه افراد با موقعیت‌های پرفشار است.هدف از تحقیق حاضر تعیین تاثیر تمرین تحت فشار بر تاب آوری و هماهنگی حرکتی زنان ورزشکار بود. تعداد 23 نفر از زنان ورزشکار لیگ برتر کاراته به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (12 نفر) و کنترل (11 نفر) تقسیم شدند. از پرسشنامه تاب‌آوری کانر - دیویدسون به منظور سنجش تاب آوری و سیستم آزمون وینا برای ارزیابی هماهنگی دو دستی استفاده شد. تمرین تحت فشار در جلسات مداخله با اضطراب ناشی از حضور تماشاچیان انجام می‌شد و برای بهترین عملکرد جایزه تعیین می‌شد. نتایج پژوهش نشان داد که تمرینات پر فشار بهبود معنی دار تاب‌آوری را در ورزشکاران زن به همراه دارد و از طرف دیگر، اجرای تمرین هماهنگی در شرایط تحت فشار موجب بهبود هماهنگی حرکتی ورزشکاران زن می‌شود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106258_88859fbd96fa7b4185e2ab01c9feeb8e.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 A Structural Model of Body Awareness and Emotion Regulation with Learning Motivation and Sport Participation in Physical Education Class الگوی ساختاری آگاهی بدنی و تنظیم هیجان با انگیزش یادگیری و مشارکت ورزشی در کلاس تربیت بدنی 249 265 106078 10.48308/mbsp.2022.207189.2390 FA سارا باقری استادیار، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران Journal Article 2022 07 17 Purpose: This research aimed to explore the structural connections between body awareness, emotion regulation, sports participation, and learning motivation within physical education lessons. Methods: Utilizing a correlational design, the study employed structural equation modeling to analyze data from a sample of 200 second-grade high school students in Tehran. Various instruments, including the Body Awareness Questionnaire (BAQ), Cognitive Emotion Regulation Questionnaire, Physical Education Learning Motivation Scale, and Physical Education Lesson Participation Questionnaire, were utilized to assess the relevant variables. Results: Statistical analysis was conducted using PLS software, revealing significant positive relationships: learning motivation (P=0.000, T=8.45, b=0.41), sports participation (P=0.000, T=5.22, b=0.27), and emotion regulation (P=0.000, T=5.56, b=0.28) were all positively correlated with students' body awareness. Furthermore, learning motivation (P=0.000, T=7.16, b=0.36) and sports participation (P=0.000, T=6.41, b=0.32) also showed significant positive relationships with emotion regulation. Notably, emotion regulation served as a significant mediator between body awareness and both learning motivation (P=0.000, T=5.82, b=0.29) and sports participation (P=0.000, T=4.39, b=0.24). Conclusion: These results suggest that students with heightened body awareness and attentiveness to their internal sensations tend to exhibit greater motivation and engagement in physical education activities. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی روابط ساختاری آگاهی بدنی و تنظیم هیجان با مشارکت ورزشی و انگیزش یادگیری در درس تربیت بدنی انجام شد. روش ها: پژوهش حاضر از نوع همبستگی به روش معادلات ساختاری می باشد. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران بودند. حجم نمونه شامل 200 نفر بود. جهت جمع آوری داده ها، از پرسشنامه آگاهی بدنی (BAQ)، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان، مقیاس انگیزش یادگیری تربیت بدنی و پرسشنامه مشارکت در کلاس تربیت بدنی برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق استفاده شد. از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آماری پی ال اس برای تحلیل آماری استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل مسیر نشان‌دهنده وجود ارتباط مثبت و معنادار ساختاری بین انگیزش یادگیری (001/0=P، 45/8T=، 41/0b=)، مشارکت ورزشی (001/0=P، 22/5T=، 27/0b=) و تنظیم هیجان (001/0=P ، 56/5T=، 28/0b=) با آگاهی بدنی دانش‌آموزان می‌باشد. علاوه بر این، ارتباط مثبت و معناداری نیز بین انگیزش یادگیری (001/0=P، 16/7T=، 36/0b=) و مشارکت ورزشی (000/0=P، 41/6T=، 32/0b=) با تنظیم هیجان دانش‌آموزان مشاهده شد. همچنین، تنظیم هیجان به‌طور معناداری رابطه بین آگاهی بدنی و انگیزش یادگیری (000/0=P، 82/5T=، 29/0b=) و مشارکت ورزشی (000/0=P، 39/4T=، 24/0b=) را میانجی‌گری کرد. نتیجه گیری: این یافته ها نشان می دهد که دانش آموزانی که آگاهی بدنی بالایی دارند و بر حس‌های درونی خود تمرکز می‌کنند، انگیزش و مشارکت ورزشی بیشتری در کلاس تربیت بدنی دارند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106078_45891c4dcf69248917953f81cd0ce048.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 1 2025 04 21 Effect of Multi-Component Physical Education on Psychological Well-Being, Self-Efficacy, and Motivation for Sports Participation among School Students تاثیر آموزش تربیت بدنی چندوجهی بر بهزیستی روانشناختی، خودکارآمدی و انگیزش مشارکت ورزشی در دانش آموزان 266 281 106100 10.48308/mbsp.2023.209661.1876 FA الهه مدادی نانسا گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889- 14665 تهران، ایران. 0000-0002-0349-745X حسن هلالی اقدم گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. سیما مکاری ساعی گروه تربیت بدنی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران. عهدیه یداله‌زاده گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹- ۱۴۶۶۵ تهران، ایران. 0000-0003-0792-9704 نگار آرازشی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2023 01 26 Objective: This study aims to address the lack of research on school-based interventions that combine various components to improve physical activity. The main goal was to assess the effects of a 12-week multimodal program on psychological well-being, self-efficacy, and motivation for sports participation among high school adolescents. Methods: The participants were male high school students in Tehran, aged 16 to 18 years. A total of 50 students were conveniently selected and randomly assigned to either an experimental group or a control group. The experimental group underwent a 12-week multimodal physical education program, while standard questionnaires were used to measure the relevant variables. Data analysis was performed using analysis of covariance. Results: The results showed a significant difference in the adjusted mean psychological well-being between the multimodal physical education group (M=24.39) and the control group (M=17.35). The multimodal training significantly improved psychological well-being (η²=0.63, P<0.001, F=2.46, 1), self-efficacy (η²=0.26, P<0.001, F=22.7, 1), and motivation for sports participation (η²=0.47, P<0.001, F=62.18, 1) among adolescents. Conclusion: These findings highlight the importance of promoting physical activity in schools, where students spend a significant amount of time. The results are especially relevant given the increasing prevalence of mental health issues among adolescents. هدف: در ادبیات پیشینه تحقیقاتی، مداخلات مبتنی بر مدرسه که اجزای متعدد را برای ترویج فعالیت بدنی ترکیب کنند، کمتر دیده می شود. بنابراین، هدف این تحقیق بررسی تاثیر 12 هفته برنامه چندوجهی بر شاخص‌های بهزیستی روانشناختی، خودکارآمدی و انگیزش مشارکت ورزشی در نوجوانان دبیرستانی بود. روش ها: جامعه آماری تحقیق حاضر کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر تهران با دامنه سنی 16 الی 18 سال بود که تعداد 50 دانش آموز به صورت دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. دانش آموزان گروه تجربی به مدت 12 هفته تحت معرض آموزش تربیت بدنی چندوجهی قرار گرفتند. از پرسشنامه های استاندارد برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق استفاده شد. از آزمون تحلیل کوواریانس برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین میانگین تعدیل شده بهزیستی روانشناختی گروه آموزش تربیت بدنی چندوجهی (39/24=M) و کنترل (35/17=M) دانش آموزان نوجوان تفاوت معنی داری وجود دارد یعنی، آموزش تربیت بدنی چندوجهی منجر به بهبود بهزیستی روانشناختی (63/0=2η، 001/0>p، 2/46=(44، 1)F)، خودکارآمدی (26/0=2η، 001/0>p، 22/7=(44، 1)F) و انگیزش مشارکت ورزشی (47/0=2η، 001/0>، 62/18=(44، 1)F) دانش آموزان نوجوان شد. نتیجه گیری: این یافته ها اهمیت ترویج فعالیت بدنی را، به ویژه در محیط مدرسه، که دانش‌آموزان بخش قابل توجهی از روز خود را در آن می‌گذرانند، نشان می‌دهد. در نهایت، یافته‌های ما با توجه به افزایش شیوع اختلالات روانی در نوجوانان، از اهمیت قابل توجهی برخوردار است.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106100_17b372c3a9ada3cb3401b256d9b33f1a.pdf