دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 11 27 Effectiveness of Mindfulness-Based Cognitive Therapy on Symptoms of Anxiety, Depression, and Cognitive Flexibility in Young Adults with Forward Head and Rounded Shoulders Abnormalities اثر بخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر علائم اضطراب، افسردگی و انعطاف پذیری شناختی در جوانان با ناهنجاری سر به جلو و شانه گرد 1 15 102146 10.48308/mbsp.2022.224178.1060 FA علی زارعی بید سرخی دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. یونس پرنیان کارشناسی ارشد، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران احمد روشن بختی کارشناسی ارشد، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران عین اله سکینه پور دکتری، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article Purpose: This study aimed to investigate the effectiveness of mindfulness-based cognitive therapy on symptoms of depression, anxiety, cognitive flexibility in young adults with forward head and rounded shoulders abnormalities. Methods: This study utilized a quasi-experimental design. Thirty individuals with forward head and rounded shoulder abnormalities were selected through purposive sampling and randomly divided into two groups: an experimental group and a control group, each comprising 15 patients. Standard questionnaires, such as the Anxiety and Stress Scale (Lovibond & Lovibond, 1995) and the cognitive flexibility questionnaire (Dennis and Vander, 2009), were used to assess the research variables. The photogrammetric method was used to measure the angle of the forward head and rounded shoulder. The reliability of the Anxiety and Stress Scale and cognitive flexibility questionnaires was assessed using Cronbach's alpha, resulting in values of 0.93 and 0.90, respectively. Participants in the mindfulness-based cognitive therapy group attended 120-minute sessions once a week for a total of 8 sessions. Data analysis was conducted using the Shapiro-Wilk Test, paired t-test, multivariate covariance analysis, and effect size (P<0.05). Results: The results of the paired t-test indicated a significant decrease in depression (P=0.001) and anxiety (P=0.001), as well as an improvement in cognitive flexibility after applying the mindfulness-based cognitive therapy protocol compared to the pre-test. Conclusion: Mindfulness-based cognitive therapy can improve depression, anxiety, and cognitive flexibility in individuals with forward head and rounded shoulders abnormalities. جوانان با ناهنجاری سر و شانه ی به جلو بود. روشها: پژوهش حاضر به صورت نیمه تجربی بود. با توجه به تجربی بودن پژوهش،30 فرد مبتلا به ناهنجاری سربه جلو و شانه گرد به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 15 نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. تعداد 15 نفر در گروه کنترل و 15 نفر در گروه آزمایش به عنوان نمونه پژوهش مشخص شدند. جهت انجام پژوهش حاضر از پرسشنامه های استاندارد مقیاس افسردگی اضطراب تنیدگی لوی باند و لوی باند (1995)، پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (2009)، استفاه شد. شناخت‌درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی را طی 8 جلسه، هفته‌ای یک جلسه 120 دقیقه‌ای دریافت نمودند. هم چنین از روش عکس برداری از نمای نیمرخ برای اندازه گیری سر به جلو و شانه گرد استفاده شد. از آزمون های شایپرو-ویلک، تی زوجی، و تحلیل کواریانس برای تحلیل داده ها استفاده شد (05/0>P). یافتهها: نتایج آزمون تی زوجی نشان داد که افسردگی (001/0=P) و اضطراب (001/0=P) و انعطاف پذیری شناختی (001/0=P)، پس از پروتکل شناخت درمانی مبتنی بر آگاهی نسبت به پیش آزمون (قبل از مداخله)، افزایش معناداری پیدا کرد. نتیجهگیری: آموزش شناخت درمانی مبتنی بر آگاهی می تواند منجر به بهبود افسردگی، اضطراب و انعطاف پذیری شناختی در مردان با ناهنجاری سر و شانه به جلو شود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102146_423ef784a17d8f70d3ff5a16571757d0.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 11 27 Mediating Role of Perceived Social Support in Predicting Motivation for Football Betting Based on Attitude and Impulsivity نقش میانجی گر حمایت اجتماعی ادراک شده در پیش بینی انگیزش شرط بندی فوتبال بر اساس نگرش و تکانشگری 16 32 102375 10.48308/mbsp.2022.225271.1081 FA مهدی صیفوریان گروه مدیریت ورزشی- دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی- دانشگاه رازی کرمانشاه-کرمانشاه- ایران کیوان شعبانی مقدم گروه مدیریت ورزشی- دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی- دانشگاه رازی،کرمانشاه، ایران 0000-0003-3546-510X میرحسن سیدعامری گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ابوالفضل فراهانی گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article Purpose: This study aims to investigate how perceived social support plays a role in predicting motivation for football betting based on attitude and impulsivity. Methods: Structural equation modelling was used to analyse the relationships. The study population consisted of individuals who engaged in football betting. A sample of 400 individuals who had participated in football betting in the previous year was chosen through convenience sampling. Questionnaires on Betting Motivation, Betting Attitude, Impulsivity, and Perceived Social Support were distributed. Data analysis was carried out using descriptive statistics and structural equation modelling with SPSS 26 and Amos 24 software. Results: Impulsivity and attitude were found to have a direct and significant impact on betting motivation. Perceived social support was negatively and significantly correlated (β = -0.45) with motivation. Moreover, social support played a significant mediating role (β = -0.20) in the relationship between impulsivity and motivation. Additionally, attitudes towards betting and impulsivity exhibited a positive and significant relationship (β = 0.36). Conclusion: Perceived social support can serve as a valuable factor in reducing the tendency to bet impulsively. مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گر حمایت اجتماعی ادراک شده در پیش بینی انگیزش شرط بندی فوتبال بر اساس نگرش و تکانشگری انجام شد. روش: پژوهش حاضر همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی افرادی بود که در شرط بندی فوتبال شرکت داشتند. تعداد 400 نفر از کسانی که در یک سال گذشته در شرط بندی فوتبال شرکت داشته اند به شیوه نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. از پرسشنامه های انگیزه شرط بندی، نگرش شرط بندی، تکانشگری و حمایت اجتماعی ادارک شده استفاده شد. داده ها با استفاده از روش آمار توصیفی و تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار AMOS نسخه24 و SPSS نسخه 26 مورد تجزیه تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: تکانشگری و نگرش به ترتیب با ضریب مسیر 30/0 و 41/0 ارتباط مثبت و معنی داری با انگیزش شرط بندی داشتند. حمایت اجتماعی ادراک شده ارتباط منفی و معنی داری (45/0-=β) با انگیزش داشتند. به علاوه نقش حمایت اجتماعی به عنوان میانجی در ارتباط بین تکانشگری و انگیزش معنی دار (20/0-=β) بود. همچنین نگرش به شرط بندی و تکانشگری ارتباط مثبت و معنی داری (36/0=β) را نشان دادند. نتیجه گیری: حمایت اجتماعی ادراک شده می تواند عاملی کارآمد در کاهش سطح گرایش به شرط بندی و همچنین تعدیل کننده تکانشگری داشته باشد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102375_1f6e0318342b89e4318bea37c2d94fa0.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Relationship between Coaches' Sense of Humor and Teamwork Effectiveness in Athletes: Mediating Role of Psychological Capital ارتباط حس شوخ طبعی مربیان با اثربخشی کار گروهی ورزشکاران: نقش میانجی‌گر سرمایه روان‌شناختی 33 48 105107 10.48308/mbsp.2024.105107.1284 FA منیر رستم آبادی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. 0000-0002-8759-343X عهدیه یداله زاده استادیار، گروه تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران‌، ایران. 0000-0003-0119-8867 گلین مهدی نژاد گرجی استادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی طبری، بابل، ایران. سیده فاطمه نصیرخانی کارشناسی ارشد، روانشناسی تربیتی، موسسه آموزش عالی فروردین، قائم شهر، ایران. Journal Article 2021 09 02 Purpose: The aim of the present study was to investigate the relationship between coaches' sense of humor and the effectiveness of group work in athletes, with the mediating role of psychological capital. Methods: This research utilized a correlational study design using structural equation modelling. A total of 200 team sport athletes from Tehran voluntarily completed the psychological capital questionnaire developed by Luthans et al. (2007), as well as the sense of humor and group work effectiveness questionnaires by Friedman and Yaarbaragh (1985). Data were analyzed using path analysis and the Smart-PLS software. Results: The results indicated that coaches' sense of humor positively influences the effectiveness of group work in athletes. Additionally, psychological capital also has a positive impact on the effectiveness of group work in athletes. Ultimately, psychological capital plays a significant mediating role in the relationship between coaches' sense of humor and the effectiveness of group work in athletes (P< 0.05). Conclusion: It is evident that sense of humor, by fostering hope and psychological capital in athletes, enhances the effectiveness of group work. Therefore, coaches can enhance teamwork or group work in athletes based on the findings of this study. هدف: هدف تحقیق حاضر بررسی رابطه حس شوخ طبعی مربیان با اثربخشی کار گروهی در ورزشکاران و نقش میانجیگر سرمایه روانشناختی بود. روش‌ها: پژوهش حاضر از نظر روش از نوع مطالعات همبستگی ( از نوع مدلیابی معادلات ساختاری) از نظر هدف کاربردی بود. بدین منظور تعداد 200 ورزشکار رشته های تیمی شهر تهران از بین رشته های تیمی بسکتبال، والیبال، فوتبال و هندبال به صورت داوطلبانه انتخاب و پرسشنامه های سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران (2007)، حس شوح طبعی و اثربخشی کارگروهی فریدمن و یاربراق (1985) را به صورت آنلاین تکمیل کردند. داده ها با استفاده از روش تحلیل مسیر و نرم افزار اسمارت پی.ال.اس تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که شوخ طبعی مربیان بر اثر بخشی کار گروهی ورزشکاران اثر مثبت دارد؛ همچنین، سرمایه روان شناختی نیز بر اثر بخشی کار گروهی ورزشکاران اثر مثبت دارد؛ در نهایت، سرمایه روان شناختی نقش میانجی و معنی داری در رابطه شوخ طبعی مربیان و اثربخشی کار گروهی ورزشکاران دارد (05/0P<). نتیجه‌گیری: به نظر می رسد شوخ طبعی با افزایش امیدواری و سرمایه روانشناختی در ورزشکاران، اثربخشی کار گروهی را افزایش می دهد. بنابراین، مربیان با استفاده از نتایح تحقیق حاضر می توانند کار تیمی یا گروهی ورزشکاران تقویت کنند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105107_8dc59b69fe0f33003f31ba68269daec7.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Effects of Learning and Skilled Models on Acquisition and Retention of Motor Proficiency, with Emphasis on Basic Gymnastics Skills تاثیر الگو دهی ماهر و در حال یادگیری بر اکتساب و یادداری تبحر حرکتی با تاکید بر مهارت های پایه ژیمناستیک 49 67 102560 10.48308/mbsp.2022.226864.1111 FA مهناز حسینی کیا کارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران فرزانه باقری اصل استادیار تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Journal Article 2022 06 09 Purpose: Learning and skilled models are crucial factors that influence motor learning. This study aims to explore the impact of learning models and skilled models on the acquisition and retention of motor proficiency, specifically focusing on basic gymnastics skills. Methods: An experimental method with pre and post-test assessments was employed. The study included 30 pre-schoolers from kindergartens in Kermanshah city, selected through convenient sampling. Participants were divided into three groups: control, learning model, and skilled model. Following the pre-test, the learning group underwent 12 training sessions of sixty attempts each with instructions and feedback, while the skilled model group watched a video of a professional performing agility, static, and dynamic balance tests. Data analysis was conducted using multivariate repeated measures analysis of variance in SPSS 26. Results: The analysis of variance results indicated that both the learning and skilled groups demonstrated significant progress in acquiring the desired skill from the pre-test to the acquisition test, and this progress was maintained until the retention test (P>0.05). Furthermore, there was no significant difference between the skilled model and the learning model in both the acquisition and retention stages (P<0.05). Conclusion: These findings suggest that learning skills such as static balance, dynamic balance, agility, and skilled patterning methods are more advantageous for students, educators, teachers, and parents in terms of time and cost, leading to more sustainable learning outcomes. هدف: روش الگودهی ماهر و در حال یادگیری از مهم ترین عوامل موثر بر یادگیری حرکتی است. هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر الگوی در حال یادگیری و الگوی ماهر بر یادگیری تبحر حرکتی (چابکی، تعادل ایستا و پویا) در کودکان پیش دبستانی شهرستان کرمانشاه بود. روش‌ها: روش پژوهش حاضر به شیوه آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون بود. نمونه آماری پژوهش 30 کودک پیش دبستانی بودند که از مهدکودک های شهر کرمانشاه و به صورت در دسترس انتخاب شدند. مشارکت کنندگان در سه گروه کنترل و الگودهی ماهر و در حال یادگیری مشارکت داشتند. بعد از پیش آزمون، گروه در حال یادگیری 12 جلسه شصت کوششی به همراه دستورالعمل و بازخورد، آموزش داده شد، و گروه الگوی ماهر، فیلم ویدیویی اجرای آزمون چابکی، تعادل ایستا و پویا یکی از افراد حرفه ای را مشاهده کردند.داده ها از طریق تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس نشان داد که هر دو گروه (گروه الگودهی ماهر و در حال یادگیری)، در یادگیری مهارت مورد نظر از مرحله پیش‎آزمون تا آزمون اکتساب پیشرفت داشتند و این پیشرفت تا مرحله آزمون یادداری تا حدودی پایدار بود (05/0>P). همچنین، هم در مرحله اکتساب و هم در مرحله یادداری، تفاوت معنی‎داری بین گروه‎های الگوی ماهر و الگوی در حال یادگیری وجود نداشت (05/0<P). نتیجه‌گیری: در یادگیری مهارت هایی همچون تعادل ایستا، تعادل پویا، چابکی، روش الگودهی ماهر و در حال یادگیری به لحاظ صرف وقت و هزینه برای شاگردان، مربیان، معلمان و والدین سودمندتر است و موجب یادگیری بیشتر و پایدارتر می شود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102560_a94a424e73f7a005861108c42125a64e.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2025 02 01 The Effect of a Short-Term Mindfulness Intervention Course on Performance under Pressure, Competitive-State Anxiety and Flow State of Novice Male Badminton Players تاثیر یک دوره مداخله ذهن_آگاهی کوتاه مدت بر عملکرد تحت فشار، اضطراب حالتی_رقابتی و اجرای روان بازیکنان نوآموز پسر بدمینتون 68 87 105307 10.48308/mbsp.2025.237870.1276 FA ابراهیم متشرعی گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی ، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران 0000-0003-1956-4108 مهین عقدایی گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران 0000-0002-5933-7201 فریبرز بیگدلو گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران Journal Article 2024 09 07 Purpose Although studies on mindfulness in sports have grown considerably, short-term interventions in this area have rarely been investigated. Accordingly, the aim of the present study was to investigate the effect of a short-term mindfulness intervention on performance under pressure, competitive state anxiety, and fluency in novice male badminton players. Methods: Participants were randomly assigned to two experimental groups (n=15) and sham intervention control group (n=15). Subsequently, during two sessions of 20 minutes each, the experimental group received mindfulness training according to sections one and two of the MAC protocol. The sham intervention control group received exactly the same number of sessions, with the content of the sessions including a review of the history, rules, and some analysis of badminton. After the end of the intervention period, post-tests on performance under pressure, competitive state anxiety, and fluency were administered to both groups. Results The results showed a significant reduction in competitive state anxiety, a significant improvement in fluid performance, and a significant increase in performance under pressure in the experimental group compared to the pre-test and before the intervention and compared to the control group (p.>/05). These significant changes in the experimental group were maintained after the two-month follow-up test. Conclusion: In addition to supporting the effect of a short-term mindfulness intervention on performance under pressure and reducing competitive state anxiety in athletes, this type of intervention is also suitable for long-term effects in athletes. اگرچه مطالعات مربوط به ذهن اگاهی در ورزش رشد قابل ملاحظه ای داشته اما بررسی مداخلات کوتاه مدت در این حیطه به ندرت انجام گرفته است. بر این اساس هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر یک دوره مداخله ذهن آگاهی کوتاه مدت بر عملکرد تحت فشار، اضطراب حالتی_رقابتی و اجرای روان بازیکنان نوآموز پسر بدمینتون بود. شرکت کنندگان براساس جایگزینی تصادفی به دو گروه آزمایش (15نفر) و گروه کنترل مداخله نما(15نفر) تقسیم شدند. در ادامه طی دو جلسه هر جلسه 20 دقیقه گروه آزمایش مداخله آموزش تمرینات ذهن_آگاهی را بر طبق بخش یک و دو پروتکل MAC را دریافت کردند. گروه کنترل مداخله نما نیز دقیقا همین تعداد جلسه با محتوای جلسات شامل مروری بر تاریخچه، قوانین و برخی تجزیه و تحلیل های بدمینتون بود. پس از پایان دوره مداخله، پس آزمون از عملکرد تحت فشار، اضطراب حالتی _رقابتی و همچنین اجرای روان از هر دو گروه گرفته شد. نتایج نشان دهنده کاهش معنی دار اضطراب حالتی_رقابتی، بهبود معنی دار اجرای روان و افزایش معنی دار عملکرد تحت فشار در گروه آزمایش در مقایسه با پیش آزمون و قبل از اجرای مداخله و نسبت به گروه کنترل بود (p.>/05) این تغییرات معنی دار در گروه آزمایش پس از انجام آزمون پیگیری دو ماهه نیز حفظ شد. این پژوهش علاوه بر این حمایت از تأثیر مداخله یک دوره ذهن _آگاهی کوتاه مدت بر عملکرد تحت فشار و همچنین کاهش اضطراب حالتی_رقابتی ورزشکاران این نوع مداخله را برای تأثیر طولانی مدت در ورزشکاران نیز مناسب می داند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105307_43b7abbe66bd6851d2e87b56e226fff9.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 The Role of Psychological, Cultural and Social Capital on the Performance of Elite Athletes: Presenting a Model نقش سرمایة روان‌شناختی، فرهنگی و اجتماعی بر عملکرد ورزشکاران نخبه: ارائه مدل 88 104 103109 10.48308/mbsp.2022.227708.1133 FA زهرا سادات مشیر استخاره گروه جامعه شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران علی اصغر دورودیان گروه تربیت بدنی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-1605-421X Journal Article 2022 06 22 Purpose: The present study aims to investigate the impact of psychological, cultural, and social capital on the performance of elite athletes and provide a model for design and implementation. Methods: This research is classified as applied research in terms of objective, field research in terms of method, and descriptive-correlational analysis in terms of analysis. The population of this study consisted of elite athletes in Iran, for whom comprehensive information was not available. Using Cochran's formula for unknown population conditions, a sample of 384 individuals was selected. After distributing and collecting the research questionnaires, 361 questionnaires were analyzed. Results: The research findings indicated that psychological capital significantly affects elite athletes' performance (P=0.001). Additionally, cultural capital (P=0.001) and social capital (P=0.001) were found to have a significant impact on the performance of elite athletes. Conclusion: Based on these results, it is recommended that sports teams and clubs promote the development of psychological, cultural, and social capital among athletes by organizing training courses to enhance their performance. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سرمایة روان‌شناختی، فرهنگی و اجتماعی بر عملکرد ورزشکاران نخبه و ارائه مدل طراحی و اجرا گردید. روش‌ها: این پژوهش به لحاظ هدف از نوع پژوهش های کاربردی و به لحاظ روش اجرا میدانی و به لحاظ نوع تحلیل توصیفی - همبستگی میباشد. جامعة آماری این پژوهش شامل ورزشکاران نخبه کشور ایران بودند که اطلاعات جامعی در خصوص تعداد آنان در دسترس نبود. بر حسب انتخاب دردسترس با توجه به فرمول حجم کوکران در شرایط نامشخص بودن جامعه، تعداد 384 نفر به عنوان نمونة پژوهش مشخص شدند. پس از توزیع و جمع‌آوری پرسش‌نامه‌های پژوهش تعداد 361 پرسش‌نامه مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: . نتایج: مطابق با نتایج پژوهش مشخص شد سرمایة روان‌شناختی بر عملکرد ورزشکاران نخبه (468/0= تأثیر، 001/0=P) تأثیر معناداری دارد. نتایج پژوهش نشان داد سرمایة فرهنگی (198/0= تأثیر، 001/0=P) و سرمایة اجتماعی بر عملکرد ورزشکاران نخبه (289/0= تأثیر، 001/0=P) تأثیر معناداری دارد. نتیجه گیری: بر این ‌اساس، پیشنهاد می‌شود تیم ها و باشگاههای ورزشی با برگزاری دوره‌های آموزشی روند مثبتی در جهت شکل‌گیری و ارتقای سرمایة روان‌شناختی، فرهنگی و اجتماعی ورزشکاران ایجاد نمایند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_103109_85b0b1623e55d977378622a6aab7ee6e.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Effect of Barreausol Exercises on Balance and Motor Coordination in Children Aged 10-12 Years تاثیر تمرینات باراوسل بر تعادل و هماهنگی حرکتی کودکان 12-10سال 105 121 102086 10.48308/mbsp.2022.222549.1038 FA مریم خادمی کارشناس ارشد گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. مهدی شهبازی استاد گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-2148-4150 شهزاد طهماسبی بروجنی استاد گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-0875-3993 امیر شمس دانشیار پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران. 0000-0001-9931-9158 Journal Article 2021 06 25 Purpose: During elementary school years, children experience rapid physical, cognitive, and intellectual growth compared to later years, with a high ability to adapt. Therefore, physical activities during this period are crucial. The aim of this research was to investigate the impact of Barreausol exercises on balance and motor coordination in girls aged 10-12 years. Methods: This study, in terms of its objective, was of an applied nature with a semi-experimental research design conducted using a pre-test-post-test with a control group. Twenty-four female students with a mean age of 10.71±0.806 were conveniently selected and randomly divided into two groups of 12, an experimental group, and a control group. A pre-test was conducted on both groups using the Sharpened Romberg Balance Test, Star Dynamic Balance Test, and Motor Coordination Test (KTK). The experimental group engaged in Barreausol exercises for 8 weeks, and at the end of the final week of intervention, a post-test similar to the pre-test was conducted on both groups. Results: Confirming the normal distribution of the data using the Shapiro-Wilk test (P<0.05), the results of the multivariate analysis of variance in the factors of static balance (P=0.007), dynamic balance (P=0.001), and motor coordination (P<0.001) showed that the experimental group had better performance in the post-test compared to the control group. Additionally, intragroup changes in the experimental group were significant in all variables (P<0.05). Conclusion: Overall, the results showed that Barreausol can be used as an exercise to improve the motor skills of 10-12-year-old girls in this study. هدف: در سنین دبستان رشد جسمانی، شناختی و عقلانی کودک نسبت به سال های بعد از سرعت بیشتری برخوردار بوده و قابلیت اصلاح پذیری کودکان در مقطع ابتدایی فوق العاده بالا است. در نتیجه، فعالیت های حرکتی در این مقطع، اهمیت ویژه ای دارد. لذا هدف این پژوهش بررسی تاثیر تمرینات باراوسل بر تعادل و هماهنگی حرکتی دختران 12-10 سال بود. روش‌ها: پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی با طرح تحقیق نیمه تجربی به صورت پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. 24 دانش آموز دختر با میانگین سنی 806/0±71/10 به صورت در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی به دو گروه 12 نفری آزمایش و گروه کنترل تقسیم شدند. پیش آزمون از هر دو گروه با استفاده از آزمون تعادل ایستا شارپندرومبرگ، تعادل پویای ستاره و آزمون هماهنگی حرکتی (KTK) به عمل آمد. گروه آزمایش به مدت 8 هفته به تمرینات باراوسل پرداختند و در پایان هفته آخر مداخله، پس آزمون همانند پیش آزمون از هر دو گروه گرفته شد. یافته ها: با تایید توزیع طبیعی داده ها توسط آزمون شاپیروویلک (05/0<P) نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب در فاکتورهای تعادل ایستا (007/0 P=)، تعادل پویا (001/0P= ) و هماهنگی حرکتی(001/0>P) نشان داد گروه آزمایش نسبت به کنترل عملکرد بهتری در پس آزمون داشت. همچنین تغییرات درون گروهی در گروه آزمایش در تمامی متغیرها معنی دار بود (05/0>P). نتیجه گیری: به طور کلی نتایج نشان داد که باراوسل می تواند به عنوان تمرینی جهت بهبود مهارت های حرکتی دختران 10-12 سال مورد آزمایش در این تحقیق استفاده شود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102086_724c6dcfe5f6458880bcbe1f897d5dab.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2025 02 02 Effect of Visual Illusion on the Accuracy of Performance and Learning of Volleyball Volleying Skills تاثیر توهم بینایی بر دقت اجرا و یادگیری مهارت پنجه والیبال 122 136 103762 10.48308/mbsp.2023.230872.1187 FA فاطمه رضی زاده شهری دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران رسول زیدآبادی دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری ، سبزوار، ایران. 0000-0001-9132-2475 محمدرضا شهابی کاسب دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری ، سبزوار، ایران Journal Article Purpose: Visual illusions can impact visual perception and motor planning processes. The goal of this study was to examine how the Ebbinghaus visual illusion affects the accuracy of performance and learning of volleyball volleying skills. Methods: Seventy-two female student volunteers (average age 13.4±0.97 years) were randomly assigned to one of three visual illusion groups: perceived larger target (PLT), perceived smaller target (PST), and a control group. The Ebbinghaus visual illusion was created by surrounding the target square with smaller squares (creating a larger illusion) or larger squares (creating a smaller illusion). Participants completed a self-efficacy questionnaire after the pre-test and after observing the visual illusion. The acquisition phase involved 10 blocks of 30 seconds each of performing volleyball volleying skills with the specific visual illusion for each group. A retention test was conducted 24 hours later, followed by a transfer test 10 minutes after. Results: The study found that the visual illusion had a significant impact on acquisition, retention, transfer, and self-efficacy in volleyball volleying skills. A post-hoc test revealed that the PLT group performed better than the other groups. Conclusion: Manipulating performance expectancies through visual illusions can create optimal conditions for improving the performance and learning of volleyball volleying skills in beginners by enhancing self-efficacy. هدف: توهم بینایی پدیده‌ای است که ادراک بینایی و فرایندهای برنامه‌ریزی حرکتی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر توهم بینایی بر دقت اجرا و یادگیری مهارت پنجه والیبال بود. روش‌ها: شرکت‌کنندگان شامل 72 دانش‌آموز دختر داوطلب (سن 97/0±40/13 سال) بود که به‌طور تصادفی به سه گروه کنترل، توهم بینایی بزرگ‌تر دیده‌ شدن هدف و توهم بینایی کوچک‌تر دیده‌ شدن هدف تقسیم شدند. به منظور ایجاد توهم بینایی، مربع هدف با مربع‌های کوچک‌تر از هدف (توهم بزرگ) یا مربع‌های بزرگ‌تر از هدف (توهم کوچک) احاطه شده بود. شرکت‌کنندگان بعد از پیش آزمون و مشاهده توهم بینایی، پرسشنامه خودکارآمدی را تکمیل نمودند. مرحله اکتساب شامل 10 بلوک 30 ثانیه‌ای تمرین مهارت پنجه والیبال همراه با توهم بینایی مختص هر گروه بود. 24 ساعت بعد، آزمون یادداری و پس از 10 دقیقه آزمون انتقال اجرا شد. یافته ها: یافته‌های پژوهش نشان داد اثر توهم بینایی بر اکتساب، یادداری، انتقال و هم‌چنین خودکارآمدی در اجرای مهارت پنجه والیبال معنی‌دار بود. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که گروه توهم بینایی بزرگ‌تر دیده شدن هدف نسبت به دو گروه دیگر از یادگیری بهتر و خودکارآمدی بالاتری در پنجه والیبال برخوردار بود. نتیجه گیری: دستکاری ادراکی انتظارات از عملکرد از طریق توهم بینایی می‌تواند به واسطه افزایش خودکارآمدی، شرایط بهینه‌ای را برای اجرا و یادگیری مهارت پنجه والیبال در افراد مبتدی فراهم نماید..

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_103762_24a63de4b075fb893f46062de5fa81bd.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Structural Relationship between Cardiorespiratory Endurance and Speed with the Accuracy of Decision-Making in Futsal Referees: The Mediating Role of Mental Toughness ارتباط ساختاری استقامت قلبی- تنفسی و سرعت با دقت تصمیم‌گیری داوران فوتسال: نقش میانجی‌گر سرسختی‌ذهنی 137 151 103110 10.48308/mbsp.2022.225277.1082 FA نسیم پیله ور دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-5114-9302 سید محمد کاظم واعظ موسوی استاد دانشکده علوم اجتماعی و فرهنگی،دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران. 0000-0002-2606-0816 مرضیه بلالی استادیار گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-6938-6322 بهنام ملکی استادیار، واحد یادگار امام خمینی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2021 09 28 Purpose: The aim of this study was to investigate the relationship between cardiorespiratory endurance and speed on the decision-making accuracy of Premier Futsal League referees with the mediation of mental toughness. Methods: In this study, 123 referees (37 women and 86 men) participated voluntarily. The referees completed a mental toughness questionnaire, and then took part in a speed and endurance test, and finally their decision-making accuracy evaluated through a developed video test. Results: Path analysis results using PLS software showed a significant positive relationship between cardiorespiratory endurance and the decision-making accuracy of futsal referees (P=0.001, T=0.034, b=0.370). There was also a significant positive relationship between cardiorespiratory endurance and the mental toughness of futsal referees (P=0.001, T=0.034, b=0.420). Mental toughness was found to play an important positive mediating role between cardiorespiratory endurance and decision-making accuracy (P=0.039, T=0.072, b=0.070). Additionally, a significant negative relationship was found between physical readiness speed and decision-making accuracy of futsal referees (P=0.001, T=0.353, b=0.330). However, no significant relationship was found between physical readiness speed and mental toughness of futsal referees (P=0.616, T=0.502, b=0.050). Conclusion: It can be concluded that both speed and cardiorespiratory endurance play important roles in the decision-making accuracy among referees, and mental toughness also plays a significant positive mediating role between cardiorespiratory endurance and decision-making accuracy. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط استقامت قلبی-تنفسی و سرعت بر دقّت تصمیم‌گیری داوران لیگ برتر فوتسال و بررسی نقش میانجیگیری سرسختی‌ذهنی بود. روش‌‌ها: در پژوهش حاضر 123 داور (37 زن و 86 مرد) به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. داوران پرسشنامه سرسختی‌ذهنی را تکمیل کرده و سپس در آزمون سرعت و استقامت شرکت کرده و در نهایت دقّت تصمیم‌گیری آنها به وسیلۀ آزمون ویدئویی تدوین شده مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: نتایج تحلیل مسیر با نرم افزار PLS نشان داد که بین استقامت قلبی-تنفسی با دقت تصمیم گیری داوران فوتسال رابطه علی مثبت و معنی داری وجود دارد (000/0=P، 03/4=T، 37/0=b)، بین استقامت قلبی-تنفسی با سرسختی ذهنی داوران فوتسال رابطه علی مثبت و معنی داری وجود دارد (000/0=P، 03/4=T، 42/0=b). سرسختی ذهنی نقش میانجی مثبت و معنی‌داری بین استقامت قلبی-تنفسی و دقت تصمیمگیری بازی می کند (039/0=P، 07/2=T، 07/0=b). بین فاکتور آمادگی بدنی سرعت (زمان) با دقت تصمیم‌گیری داوران فوتسال رابطه علی منفی و معنی داری وجود دارد (000/0=P، 53/3=T، 33/0-=b). بین فاکتور آمادگی بدنی سرعت با سرسختی‌ذهنی داوران فوتسال رابطه علی معنی‌داری مشاهده نشد (616/0=P، 502/0=T، 05/0-=b). نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت، سرعت و استقامت قلبی-تنفسی هردو نقش مهمی در دقت تصمیم‌گیری داوران ایفا کرده و همچنین سرسختی ذهنی نقش میانجی مثبت و معنی‌داری بین استقامت قلبی-تنفسی و دقت تصمیم گیری دارد

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_103110_51882a972ec6ebf94f45a973ae34efb2.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Structural Relationships between Coaching Behaviors, Self-Esteem, and Personality Traits with Self-Talk among Elite Young Athletes روابط ساختاری رفتارهای مربیگری، عزت نفس و ویژگی‌های شخصیتی با خودگویی ورزشکاران جوان نخبه 152 171 103851 10.48308/mbsp.2023.230072.1183 FA سارا باقری استادیار، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران 0000-0003-2626-0831 امیر محمد عبدالهی دهکردی دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی ورزشی، گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. شعله خداداد کاشی استادیار گروه تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران. 0000-0002-3778-0608 امیر دانا دانشیار رفتار حرکتی، گروه تربیت بدنی، واحد تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران 0000-0003-0191-7868 Journal Article 2023 01 03 Aim: Self-talk is discussed as a key component in sports psychology textbooks. Therefore, the current research was compiled with the aim of structural relationships of coaching behaviors, self-esteem and personality traits with the self-talk of elite young athletes. Methods: The research method was descriptive-correlation based on structural equations. The statistical population of this research includes all elite young Iranian athletes aged 18-28 who are professionally active. The sampling method was a cluster method. The sample size was 345 people and was considered available. In order to collect data, four standard questionnaires were used in this research. Pearson's correlation coefficient and structural equation tests were used to analyze the data. Results: The results showed that coaching behaviors and self-esteem have a positive effect on the positive self-talk of athletes, and coaching behavior has a negative effect on negative self-talk. Also, among the personality traits, extroversion, flexibility, adaptability and conscientiousness had a positive effect on positive self-talk and neuroticism had a negative effect. Also, neuroticism has a positive effect on negative self-talk. Conclusion: It is suggested that in order to improve the self-talk and the performance of young athletes in sports situations, personal and individual factors as well as coaching behaviors and relationships between coaches and athletes should be paid attention مقدمه: خودگویی به عنوان یک مولفه کلیدی در مجموعه کتب روانشناسی ورزشی مورد بحث قرار گرفته است. از این رو پژوهش حاضر با هدف روابط ساختاری رفتارهای مربیگری، عزت نفس و ویژگی‌های شخصیتی با خودگویی ورزشکاران جوان نخبه تدوین شده است. روش‌‌ها: روش پژوهش، توصیفی – همبستگی مبتنی بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل شامل کلیه ورزشکاران جوان نخبه ملی پوش 18-28ساله ایران است که به صورت حرفه‎ای مشغول فعالیت هستند. روش نمونه‌گیری به شیوه خوشه‌ای بود. حجم نمونه 345 نفر و به صورت در دسترس در نظر گرفته شد. به منظور جمع‌آوری داده‌ها در این پژوهش از چهار پرسشنامه استاندارد استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج: نتایج نشان داد رفتارهای مربیگری و عزت نفس بر خودگویی مثبت ورزشکاران اثر مثبت و رفتار مربیگری بر خودگویی منفی اثر منفی دارد. همچنین از بین ویژگی‌های شخصیتی برونگرایی، انعطاف‌پذیری، سازگاری و وظیفه‌شناسی بر خودگویی مثبت اثر مثبت و روان نژندی اثر منفی داشت. همچنین روان نژندی اثر مثبت بر روی خودگویی منفی داشته است. نتیجه‌گیری: پیشنهاد می‌شود در جهت بهبود خودگویی و نیز عملکرد ورزشکاران جوان در موقعیت‌های ورزشی عوامل شخصیتی، فردی و نیز رفتارهای مربیگری و روابط بین مربیان و ورزشکاران مورد توجه مربیان و مسئولان قرار گیرد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_103851_3f8dbf957cb410962d25ee34837a3555.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Comparison of Sport Identity and Motivation and Their Relationship in Athletes with and without a History of Musculoskeletal Injuries مقایسه هویت و انگیزه ورزشی و رابطه آن‌ها در ورزشکاران با و بدون سابقه آسیب دیدگی اسکلتی-عضلانی 172 187 103852 10.48308/mbsp.2023.229884.1180 FA مریم کاویانی استادیار، گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران. 0000-0002-1922-6611 هادی بابارحیمی کارشناسی ارشد گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران. مهتاب امیری کارشناسی ارشد گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران. Journal Article 2022 12 20 Purpose: The purpose of the study was to compare athletes' identity and sport motivation and the relationship between them in athletes with and without a history of musculoskeletal injuries. Methods: The research was applied and causal-comparative. 120 professional and semi-professional athletes from various sports fields participated in this research, with 77 of them having a history of musculoskeletal injury. Sampling was convenience and purposeful. The Revised Sports Motivation Scale (SMS-II) by Littier et al. and the Sports Identity Scale (AIMS) by Brewer et al. were used to measure the motivation and athletes' identity. Data were analyzed with an independent t-test. Results: Sports identity was significantly lower in the group with a history of injury than in the group without a history of injury, but there was no difference in sports motivation between the two groups. Conclusion: Therefore, it is recommended to consider changes in athletes' identity and sport motivation as an effective factor in self-concept in psychological rehabilitation programs after injury. هدف: هدف پژوهش مقایسه هویت و انگیزه ورزشی و رابطه بین آنها در ورزشکاران با و بدون سابقه آسیب دیدگی اسکلتی-عضلانی بود. روش‌ها: روش پژوهش علّی-مقایسه‌ای با هدف کاربردی بود. در این مطالعه 120 ورزشکار حرفه‌ای و نیمه حرفه‌ای از رشته‌های مختلف ورزشی شرکت داشتند که 77 نفر از آن‌ها دارای سابقه آسیب‌دیدگی عضلانی-اسکلتی بودند. نمونه‌گیری به صورت دردسترس و هدفمند بود. از مقیاس انگیزه ورزشی اصلاح شده (SMS-II) پی لیتیر و همکاران و مقیاس هویت ورزشی (AIMS) بروئر و همکاران به منظور سنجش انگیزه و هویت ورزشی ورزشکاران استفاده شد. با آزمون تی مستقل داده‌ها تحلیل شدند. یافته ها: هویت ورزشی به طور معناداری در گروه با سابقه آسیب‌دیدگی کمتر از گروه بدون سابقه آسیب بود اما تفاوتی در انگیزه ورزشی بین دو گروه وجود نداشت. نتیجه گیری: بنابراین توصیه می‌شود که در برنامه‌های توان‌بخشی روانی بعد از آسیب، تغیرات هویت ورزشی و انگیزه ورزشی به عنوان یک فاکتور موثر بر خودپنداره را مد‌نظر قرار داد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_103852_09753c0e4051d1f7b51061990a204c1b.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Psychometric Properties of the Sport Psychological Safety Inventory: The Persian Version ویژگی های روانسنجی نسخه فارسی سیاهه ایمنی روانی ورزشی 188 207 104813 10.48308/mbsp.2024.234190.1239 FA شیوا مولوی نیا دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران. 0009-0005-4627-5936 رخساره بادامی استاد دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران. 0000-0002-4507-0382 زهره مشکاتی استاد دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران. 0000-0002-7328-9357 Journal Article 2023 12 21 Purpose: Assessing the psychological safety inventory of elite athletes in sports environments is crucial. This study aimed to psychometrically analyze the Persian version of the Sports Psychological Safety Inventory (SPSI). Methods: The questionnaire was translated into Persian. Subsequently, 220 athletes (112 men and 108 women, average age 20±30) with varying skill levels (recreational, club, national, and international) from 11 team and individual sports participated. The Sports Psychological Safety Inventory (SPSI) consists of three subscales: mentally health environment, mental health literacy, and low self-stigma. Concurrent validity was assessed using the sports competition rumination scale and the worry questionnaire. Results: Confirmatory factor analysis demonstrated good factor validity, revealing three factors: mentally health environment, mental health literacy, and low self-stigma. Combined reliability and internal consistency tests indicated sufficient reliability for all questionnaire subscales, with values exceeding 0.7. The correlation between the total score of the sports psychological safety inventory (SPSI) and its components ranged from 0.826 to 0.871 (p<0.001). The correlation between the total score of the sports psychological safety inventory (SPSI) and worry questionnaire was -0.784, and with sports competition rumination scale was -0.685. Conclusion: The Persian version of the sports psychological safety inventory (SPSI) can serve as a valuable tool for assessing the psychological safety in sports environments. هدف: ارزیابی ایمنی روانی ورزشکاران نخبه در محیط‌های ورزشی اهمیّت زیادی دارد. این مطالعه با هدف بررسی ویژگی های روانسنجی نسخه فارسی سیاهه ایمنی روانی ورزشی (اس. پی. اس. آی) انجام شد. روش‌ها: ابتدا سیاهه به زبان فارسی تطبیق داده شد. سپس 220 ورزشکار (112 مرد و 108 زن، میانگین سنی 30±20) با سطوح متفاوت مهارتی (تفریحی، باشگاهی، ملی و بینالمللی) در 11 رشته ورزشی تیمی و انفرادی، شرکت نمودند. سیاهه ارزیابی ایمنی روانی ورزشکاران دارای سه خرده مقیاس محیط سالم روانی، سواد سلامت روان و خودانگی پایین است. از مقیاس نشخوار فکری رقابتهای ورزشی، پرسش‌‌نامه نگرانی برای روایی همزمان استفاده شد. یافته ها: تحلیل عامل تأییدی نشان داد که سیاهه دارای روایی عاملی مناسبی است و دارای سه عامل محیط سالم روانی، سواد سلامت روانی و خود انگی پایین است. آزمون‌های پایایی ترکیبی و همسانی درونی نشان داد که پایایی برای همه خردهمقیاس‌های سیاهه، کافی و بالاتر از 7/0 است. همبستگی بین نمره کل سیاهه ایمنی روانی ورزشی و با مولفههایش بین 826/0 تا 871/0 به دست آمده است (001/0>P). همبستگی بین نمره کل سیاهه ایمنی روانی با نگرانی برابر با 784/0- و با نشخوار فکری برابر با 685/0- است که هر دو ضریب معنادار به دست آمده ‌است (001/0>P) که نشان میدهد روایی واگرای سیاهه ایمنی روانی ورزشی قابل قبول به دست آمده‌است. نتیجه گیری: بر این اساس نسخه فارسی سیاهه ایمنی روانی ورزشی را میتوان به عنوان یک ابزار مناسب برای سنجش ایمنی روانی ورزشکاران در محیط‌های ورزشی استفاده کرد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104813_53447314617e4af4d2a17cbb46ced462.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Impact of Motivational Climate on Student Achievement in Sport: A Social Cognitive Theory Perspective بررسی تأثیر جو انگیزشی بر پیشرفت دانش‌آموزان در ورزش: دیدگاه نظریه شناختی اجتماعی 208 226 104044 10.48308/mbsp.2023.232587.1217 FA سحر محمدزاده استادیار رفتار حرکتی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران. 0000-0001-7917-3518 لیلی علیزاده استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. 0000-0001-5264-8253 Journal Article 2023 08 04 Purpose: Motivation is a crucial aspect of students' education, and numerous research studies have highlighted its importance in the educational system. This research aimed to explore the relationship between the motivational climate and sports achievement among high school students, using the perspective of social cognitive theory. Methods: A descriptive correlational method was employed for this research. The statistical population consisted of all high school students in Meshgin Shahr city. A sample of 408 individuals was selected through cluster sampling. Questionnaires on the motivational climate in physical education classes and sports achievement were used to collect data. Descriptive analysis, correlation, gender multivariate, linear regression, and confirmatory factor analysis were conducted on the data using SPSS software version 21, with a significance level of 0.05. Results: The results revealed a significant positive correlation between task orientation and self-orientation. A significant difference in sports success was observed between girls and boys. Furthermore, a positive relationship was found between the motivational climate and sports success levels. Conclusion: In conclusion, 3% of students expressed concern about making mistakes, while 1.4% anticipated teacher promotion. It can be inferred that the motivational climate in physical education classes plays a vital role in predicting sports achievement for both male and female students. هدف: انگیزش یک جنبه کلیدی و اساسی در آموزش دانش‌آموزان است و تاکنون پژوهش‌های متعددی اهمیت دانش‌آموزان با انگیزه را برای نظام آموزشی نشان داده است. هدف از پژوهش حاضر، تأثیر جو انگیزشی بر پیشرفت دانش‌آموزان در ورزش از دیدگاه نظریه شناختی اجتماعی بود. روش‌ها: این پژوهش به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. جامعۀ آماری این پژوهش کلیۀ دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهرستان مشگین‌شهر بود که 408 نفر به عنوان نمونۀ تحقیق به شیوۀ نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. به منظور جمع‌آوری اطلاعات از پرسش‌نامه‌های جو انگیزشی کلاس تربیت‌بدنی و موفقیت در ورزش استفاده شد. برای بررسی داده‌ها، تحلیل‌های توصیفی، همبستگی، چند‌متغیره جنسیتی، رگرسیون خطی و تحلیل عاملی تاییدی و سطح معناداری 05/0و با استفاده از SPSS نسخه 21 انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد که بین جهت‌یابی تکلیف و جهت‌یابی خود ارتباط مثبت معناداری وجود دارد. بین موفقیت ورزشی دختران و پسران اختلاف معناداری وجود دارد؛ بین جو انگیزشی و میزان موفقیت ورزشی ارتباط مثبت معناداری مشاهده شد. همجنین نگرانی درباره اشتباه سه درصد و ترفیع معلم 4/1 درصد را پیش‌بینی می‌کنند. نتیجه گیری: بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که جو انگیزشی کلاس تربیت بدنی عاملی مهم و پیش‌بینی کنندۀ پیشرفت در ورزش برای دانش‌آموزان دختر و پسر است.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104044_d9608b6aad1b60739920640f363b6dfe.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Psychological Factors Influencing Participation in Education and Training in Championship Sports: A Model Fit برازش مدل عوامل روانشناختی مؤثر بر مشارکت آموزش و پرورش در ورزش قهرمانی 226 246 105086 10.48308/mbsp.2024.236983.1269 FA مهری ستاری دانشجوی دکتری تخصصی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. حبیب محمد پوریقینی استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. 0000-0001-9078-6120 محمد رحیم نجف زاده دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. 0000-0002-8352-9318 فرخ لقا نجف زاده استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد ملکان، دانشگاه آزاد اسلامی، ملکان، ایران. Journal Article 2023 06 22 Purpose: This study aimed to establish a model of psychological factors influencing participation in education and training in championship sports. Methods: The research utilized a descriptive-correlational approach. The study population consisted of employees from various sports organizations, including the Ministry of Sports and Youth, the National Olympic Committee, and the General Department of Sports and Youth in Tehran. A targeted sample of 380 individuals was selected for the study. A researcher-developed questionnaire with 68 questions across 15 dimensions was employed. The structural equation modeling method was used to analyze the data with PLS3 software. Results: The findings indicate that individual psychological factors, interactions with non-sports organizations, interactions with sports organizations, economic factors and financial supporters, human resources, safety of sports equipment for champion sports development, sports facilities, management factors, formulation of fundamental lesson plans, appropriate value-added systems, the central role of family support, holding sports events for champion nurturing, attention to extracurricular programs in schools, use of media, and the supportive role of teachers and school managers in expanding champion sports participation are effective in champion sports development. The goodness of fit (GOF) value for the model in this study is calculated at 704.0, indicating a strong and very appropriate overall fit of the model. Conclusion: It can be concluded that to develop champion sports, education should expand its participation in champion sports development by focusing on psychological and educational resources and components. To ensure the optimal performance of this ministry, it is necessary to provide the required resources and infrastructure within the organization. هدف: هدف از پژوهش حاضر برازش مدل عوامل روانشناختی موثر بر مشارکت آموزش و پرورش در ورزش قهرمانی بود. روش‌ها: روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارمندان سازمان های ورزشی مانند کارمندان وزارت ورزش و جوانان، کارمندان کمیته ملی المپیک و کارمندان ادارات کل ورزش و جوانان شهر تهران بودند. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت جهت آزمون مدل به روش هدفمند و در دسترس انتخاب و نظرخواهی گردید (380 نفر). از پرسشنامه محقق ساخته، شامل 68 سوال در 15 بعد استفاده شد. برای برازش مدل از روش مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار اسمارت پی.ال.اس نسخه 3 استفاده شد. یافته ها: یافتهها نشان داد عوامل روانشناختی فردی، تعامل با سازمانهای غیرورزشی، تعامل با سازمان های ورزشی، عوامل اقتصادی و حامیان مالی، نیروی انسانی، ایمن سازی تجهیزات ورزشی جهت توسعه ورزش قهرمانی، اماکن ورزشی، عوامل مدیریتی، تدوین طرح درسهای اصولی، بکارگیری سیستمهای ارزشابی مناسب، نقش محوری حمایت خانواده، برگزاری رویدادهای ورزشی جهت قهرمان پروری، توجه به برنامه های فوق برنامه در مدارس، استفاده از رسانهها، نقش حمایتی معلم و مدیران مدارس برای گسترش ورزش قهرمانی بر مشارکت آموزش و پرورش در توسعه ورزش قهرمانی موثر هستند و مقدار GOF برای مدل این پژوهش 704/0 محاسبه شده که نشان از برازش کلی قوی و بسیار مناسب مدل دارد. نتیجه گیری: نتیجه گیری می شود برای توسعه ورزش قهرمانی، مشارکت آموزش و پرورش در توجه به منابع و مولفه های روانشناختی و تربیتی را گسترش و توسعه داد و همچنین برای عملکرد مطلوب این وزارتخانه لازم است منابع و زیرساخت های لازم در این سازمان فراهم شود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105086_ed703ab635ce3a8f2c9ec286b9bd7113.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Psychometric Properties of the Children's Active Play Imagery Questionnaire (CAPIQ) in Children Aged 7-14 Years: The Persian Version ویژگی های روانسنجی نسخه فارسی پرسشنامه تصویرسازی بازی فعال کودکان (CAPIQ) در کودکان 14-7 سال 247 262 105030 10.48308/mbsp.2024.105030.1629 FA فرزانه داوری استادیار گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران 0000-0002-4923-054X آرزو بصیری کارشناس ارشد رفتار حرکتی، تهران، ایران 0009-0000-9463-4191 Journal Article 2022 12 30 Purpose: The aim of this study was to examine the psychometric properties of the Persian version of the children's active play imagery questionnaire (CAPIQ) in children aged 7-14 years. Methods: This study falls under descriptive research and is categorized as a tool validation study. The necessary information was collected cross-sectionally. A total of 310 participants (110 girls and 200 boys) completed the CAPIQ developed by Cooke and colleagues (2014) to ensure the generalizability of the results. The questionnaire consists of 11 questions and three visualization components: capability imagery (4 questions), fun imagery (3 questions), and social imagery (4 questions). It assesses children's active play imagery on a 5-point Likert scale (1 never to 5 almost always). A subset of 50 participants was selected for test-retest reliability assessment after a two-week interval. Confirmatory factor analysis based on structural equation modeling was used for construct validity assessment, Cronbach's alpha coefficient was used for internal consistency, and temporal reliability was assessed using the test-retest method with a two-week interval. Results: The results of confirmatory factor analysis indicated a good fit for the Persian version of the Children's Active Play Imagery Questionnaire (indices: CFI=0.91, GFI=0.92, RMSEA=0.044, PNFI=0.69). The internal consistency (Cronbach's alpha) of the total questionnaire was 0.918, and the internal consistency of the capability imagery component was 0.932, fun imagery component was 0.903, and social imagery component was 0.919. The test-retest reliability of the total questionnaire was 0.88, and the reliability of the capability imagery, fun imagery, and social imagery components were 0.79, 0.92, and 0.86, respectively. Conclusion: The Persian version of the CAPIQ demonstrates acceptable validity and reliability in children in Isfahan and can be utilized by athletes, coaches, and researchers. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی ویژگی‌های روانسنجی نسخه فارسی پرسشنامه تصویرسازی بازی فعال کودکان (CAPIQ) در کودکان 14-7 سال بود. روشها: جامعه آماری این مطالعه کودکان 14-7 سال شهر اصفهان بودند. لذا جهت قابلیت تعمیم نتایج به جامعه تعداد 310 نفر (110 دختر و 200 پسر) به عنوان نمونه آماری انتخاب و پرسشنامه CAPIQ کوک و همکاران (2014) را تکمیل نمودند. این پرسشنامه دارای 11 سوال و سه مولفه تصویرسازی قابلیت (4 سوال)، تصویرسازی سرگرم کننده (3 سوال) و تصویرسازی اجتماعی (4 سوال) بوده و براساس طیف لیکرت 5 امتیازی (1 هیچ وقت و 5 اغلب اوقات) به ارزیابی تصویرسازی بازی فعال کودکان می پردازد. جهت بررسی پایایی زمانی به فاصله دو هفته نیز تعداد 50 نفر انتخاب شدند. جهت بررسی روایی سازه از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ و برای پایایی زمانی از روش آزمون - آزمون مجدد استفاده شد. یافتهها: نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان دهندة برازش مطلوب نسخۀ فارسی پرسشنامۀ تصویرسازی بازی فعال کودکان (شاخص های 91/0C.F.I=، 92/0=G.F.I، 044/0RMSEA= و 69/0(P.N.F.I= بود. ثبات درونی (ضریب آلفای کرونباخ) کل پرسش‌نامه 918/0 و ثبات درونی مولفة تصویرسازی قابلیت 932/0، مولفة تصویرسازی سرگرم کننده 903/0 و مولفة تصویرسازی اجتماعی 919/0 بود. پایایی زمانی کل پرسش‌نامه 88/0 و مولفه های تصویرسازی قابلیت 79/0، مولفة تصویرسازی سرگرم کننده 92/0 و مولفة تصویرسازی اجتماعی 86/0 بود. نتیجه گیری: بنابراین، نسخۀ فارسی پرسشنامۀ تصویرسازی بازی فعال کودکان از روایی و پایایی قابل قبولی در کودکان شهر اصفهان برخوردار است و ورزشکاران، مربیان و پژوهشگران می توانند از این پرسشنامه استفاده کنند. واژههای کلیدی: تصویرسازی بازی فعال کودکان، تصویرسازی قابلیت، تصویرسازی سرگرم کننده، تصویرسازی اجتماعی.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105030_eedb925cb6b68880d17e0c758ee568e4.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Effects of Aquatic, Land and Combined based Exercises on Performance, Balance and Fear of Falling in Elderly Women تأثیر تمرینات در آب، خشکی و ترکیبی بر عملکرد، تعادل و ترس از سقوط زنان سالمند 263 277 104257 10.48308/mbsp.2024.234250.1241 FA سیده طاهره موسوی راد استادیار گروه مدیریت ورزشی ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0009-0008-1250-8772 نازنین بخت پور دکترای رفتار حرکتی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران. 0009-0003-7168-6994 Journal Article 2023 11 25 Purpose: The purpose of this study was to compare the effects of aquatic, land, and combined based exercises on performance, balance, and fear of falling in elderly women. Methods: Forty-eight elderly women aged 61 to 70 years were selected from the elderly population of Karaj city and randomly divided into 4 experimental and control groups. Data was collected using the International Falls Efficacy Scale, the Timed Up and Go test, and the Berg Balance Scale. The training lasted eight weeks, with three 60-minute sessions per week (18 sessions). Statistical methods such as Kolmogorov-Smirnov, correlated t-test, one-way analysis of variance, and Duncan's post hoc test were used to analyze the data (P<0.05). Results: The findings indicated that eight weeks of training in water, on land, and a combination of both had a significant effect on all the studied indicators, resulting in improved performance (P<0.05). Additionally, there was a significant difference in the effects of the selected exercises on functional tests, balance, and fear of falling in elderly women, with the combined exercise group showing superiority (P<0.05). Conclusion: Based on the effectiveness of the exercise methods, it is recommended that elderly individuals focus more on combined exercises to enhance balance and reduce the fear of falling. هدف: مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر تمرینات در آب، خشکی و ترکیبی بر عملکرد، تعادل و ترس از سقوط زنان سالمند بود. روشها: 48 نفر از سالمندان زن در دامنه سنی 61 تا 70 سال از میان سالمندان زن شهرستان کرج به صورت دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه آزمایشی و یک گروه کنترل گمارده شدند. به منظور جمع آموری داده ها از پرسشنامه ترس از افتادن و آزمون های تعادل برگ و برخاستن و راه رفتن زمان دار استفاده شد. طول مدت تمرین هشت هفته و هر هفته سه جلسه 60 دقیقه ای (18 جلسه) بود. از روش های آماری کولموگروف – اسمیرنوف، آزمون تی همبسته، تحلیل واریانس یک سویه و آزمون تعقیبی دانکن در سطح معنی داری کمتر از پنج صدم استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد هشت هفته تمرینات در آب، در خشکی و ترکیب آب – خشکی بر تمامی شاخص های مورد مطالعه تاثیر معنی داری دارد و سبب بهبود عملکرد نظر شده است (05/0P<). همچنین یافته ها نشان داد بین تأثیر هشت هفته تمرینات منتخب در آب، خشکی و ترکیب آب – خشکی بر آزمون های عملکردی، تعادل و ترس از افتادن زنان سالمند تفاوت معنی داری با برتری گروه تمرین ترکیبی وجود داشت (05/0P<). نتیجه گیری: با توجه به اثربخشی روش تمرین ترکیبی به سالمندان توصیه می شود به منظور بهبود تعادل و شاخص روانی ترس از افتادن بر تمرینات ترکیبی تاکید بیشتری داشته باشند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104257_78cb280845b7fee8c271d03c242daef7.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2025 11 03 Relationship between Physical Activity and Fibromyalgia Syndrome Symptoms in Women: The Mediating Role of Distress Tolerance ارتباط میزان فعالیت بدنی با نشانگان سندرم فیبرومیالژیا در زنان: معادلات ساختاری نقش میانجیگری تحمل پریشانی 278 291 106430 10.48308/mbsp.2024.106430 FA آذر عزتی جمالپور کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران. 0009-0003-5252-3524 مجتبی امیری مجد دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران. 0000-0001-5709-400X Journal Article Purpose: The present study aimed to investigate the relationship between physical activity and symptoms of fibromyalgia syndrome in women, examining the mediating role of distress tolerance. Methods: This research was applied in purpose and adopted a descriptive-correlational design. The statistical population comprised all women diagnosed with fibromyalgia syndrome who visited clinics in Tehran during the autumn of 2024. A total of 270 participants were selected through convenience sampling. The research instruments included the Revised Fibromyalgia Impact Questionnaire (Bennett et al., 2009), the health-promoting lifestyle profile (Walker et al., 1987), and the Distress Tolerance Scale (Simons & Gaher, 2005). Data analysis was performed using structural equation modeling. Results: Results indicated that fibromyalgia symptoms were significantly predicted by physical activity (β = -0.318, P=0.001) and distress tolerance (β = -0.355, p = 0.001). Additionally, physical activity had a significant indirect effect on fibromyalgia symptoms through the mediation of distress tolerance (β = -0.144, P=0.001). Conclusion: The structural equation model demonstrated that distress tolerance serves as a significant mediator in the relationship between physical activity and the reduction of fibromyalgia symptoms. These findings underscore the importance of addressing psychological factors such as distress tolerance in physical activity-based therapeutic and rehabilitation programs to better manage fibromyalgia. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط فعالیت بدنی و نشانگان سندرم فیبرومیالژیا در زنان و بررسی نقش میانجیگری تحمل پریشانی انجام شد. روش‌ها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام زنان مبتلا به نشانگان سندرم فیبرومیالژیا مراجعه کننده به کلینیکهای شهر تهران در پاییز سال 1403 تشکیل میدادند که از میان آنها تعداد 270 نفر به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه بازنگری شده تأثیر فیبرومیالژیا بنت و همکاران (2009)؛ نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ والکر و همکاران (1987) و مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) بود. تحلیل دادهها با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری اجرا شد. یافته ها: نتایج نشان داد نشانه‌های سندرم فیرومالژیا براساس فعالیت بدنی (001/0=P، 318/0-=β) و تحمل پریشانی (001/0=P، 355/0-=β) در زنان متأهل در سطح 01/0 پیش‌بینی می‌شود. نشانه‌های سندرم فیرومالژیا براساس فعالیت بدنی با میانجیگری تحمل پریشانی در زنان متأهل در سطح 01/0 پیش‌بینی می‌شود (001/0=P، 144/0-=β). نتیجه گیری: نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که تحمل پریشانی به عنوان یک عامل میانجی تاثیر معناداری در رابطه بین فعالیت بدنی و کاهش شدت نشانگان سندرم فیبرومیالژیا دارد. این یافته‌ها اهمیت توجه به عوامل روان‌شناختی مانند تحمل پریشانی در برنامه‌های درمانی و توانبخشی مبتنی بر فعالیت بدنی را برای مدیریت بهتر فیبرومیالژیا برجسته می‌کند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106430_21daa92479ebf9d477802e7c5e5779bb.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Relationship between Intolerance of Uncertainty and Psychological Health Symptoms in Female Caregivers of Patients with Alzheimer's: The Mediating Role of Physical Vulnerability ارتباط عدم تحمل بلاتکلیفی با نشانگان سلامت روانشناختی در مراقبین زن بیماران مبتلا به آلزایمر: نقش میانجیگر آسیب‌پذیری جسمانی 292 306 106435 10.48308/mbsp.2022.1059.1125 FA مریم اسکندرپور دکتری روانشناسی عمومی، گروه روان‌شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. Journal Article 2024 07 23 Purpose: This study aimed to test a structural model examining the relationship between intolerance of uncertainty and mental health symptoms, with physical vulnerability as a mediator, among female caregivers of patients with Alzheimer’s disease. Methods: Employing a descriptive-correlational design, the study recruited 320 female caregivers from the Alzheimer’s Association of Tehran in 2020 via convenience sampling. Data were collected using the revised Symptom Checklist (SCL-90-R), the Intolerance of Uncertainty Scale–12 (IUS-12), and the Health-Promoting Lifestyle Profile (HPLP). Data were analyzed using the SPSS and AMOS software. Results: The findings indicated that the proposed model had a good fit with the data (χ²=70.87, χ²/df=2.08, CFI=0.987, GFI=0.956, RMSEA=0.076). All direct paths were significant: intolerance of uncertainty to mental health symptoms (β=0.250, P=0.001), physical vulnerability to mental health symptoms (β=0.136, P=0.001), and intolerance of uncertainty to physical vulnerability (β=0.241, P=0.001). The indirect effect of intolerance of uncertainty on mental health symptoms through physical vulnerability was also significant (β=0.118, P=0.001). Conclusions: The findings suggest that intolerance of uncertainty is directly associated with more severe psychological symptoms in female caregivers of Alzheimer’s patients. Moreover, physical vulnerability serves as a partial mediator in this relationship. This highlights the importance of comprehensive interventions that address both psychological and physical well-being in supportive programs for this population. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط عدم تحمل بلاتکلیفی با سلامت روانشناختی و نقش میانجیگری آسیب‌پذیری جسمانی در مراقبین زن بیماران مبتلا به آلزایمر انجام شد. روش‌ها: روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام مراقبین زن بیماران مبتلا به آلزایمر مراجعه کننده به انجمن بیماران آلزایمر شهر تهران در سال 1399 بود. از میان آنها 320 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از سیاهه تجدیدنظر شده نشانگان دروگاتیس و همکاران (1976)، مقیاس تحمل بلاتکلیفی- نسخه دوم مک لاین (2009) و نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ والکر و همکاران (1987) استفاده شد. برای تحلیل دادهها از مدلسازی معادلات ساختاری و نرم افزارهای اس پی اس اس 24 و آموس 24 استفاده شد. نتایج: در پژوهش حاضر نتایج نشان داد که مدل مفروض با داده‌های گردآوری شده برازش داشت (87/70=2c، 08/2=df/2c، 987/0=CFI، 956/0=GFI، 878/0=AGFI و 076/0=RMSEA). ضریب مسیر مستقیم بین عدم تحمل بلاتکلیفی با سلامت روان (001/0=P، 250/0=β)، ضریب مسیر مستقیم بین فعالیت بدنی با سلامت روان (001/0=P، 136/0=β) و ضریب مسیر مستقیم بین عدم تحمل بلاتکلیفی با فعالیت بدنی (001/0=P، 241/0=β) مثبت و معنادار بود. ضریب مسیر غیرمستقیم بین عدم تحمل بلاتکلیفی با سلامت روان (001/0=P، 118/0=β) مثبت و معنادار بود. نتیجهگیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که عدم تحمل بلاتکلیفی با شدت نشانگان سلامت روان در مراقبین زن بیماران مبتلا به آلزایمر ارتباط مستقیم و قابل توجهی دارد. همچنین، آسیب‌پذیری جسمانی نقش میانجی دارد و بخشی از تأثیر عدم تحمل بلاتکلیفی بر سلامت روان را منتقل می‌کند، که بیانگر ضرورت توجه همزمان به جنبه‌های روانی و جسمانی در برنامه‌های حمایتی این گروه است.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106435_9c53b790ed77e72277fd80e7586f913d.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Beyond Competition: Identifying Psychological Risk Factors for Suicide Among Student-Athletes فراتر از رقابت: شناسایی عوامل روان‌شناختی خطرساز بر خودکشی در دانشجویان ورزشکار 306 324 106459 10.48308/mbsp.2023.1064.1091 FA اعظم طلابی مزرعه نو گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹- ۱۴۶۶۵ تهران، ایران. 0009-0007-2237-4299 سیما خامدی گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران. 0000-0001-9969-250X زهره رضایی گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران. 0000-0003-3821-4859 Journal Article 2023 10 08 Purpose: The unique psychological pressures of athletic environments place student-athletes at risk for mental health problems, including suicidal ideation. This study aimed to identify the relationship pattern of psychological risk factors, including pathological personality traits, immature defense mechanisms, and emotion regulation difficulties, in predicting suicidal thoughts in this population. Methods: This descriptive-correlational study utilized structural equation modeling. A sample of 300 student-athletes majoring in physical education from Islamic Azad University branches in Tehran in 2024 was selected via convenience and online sampling. Participants completed the Beck Scale for Suicide Ideation (BSSI), the Personality Inventory for DSM-5–Short Form (PID-5-SF), the Defense Style Questionnaire (DSQ-40), and the Difficulties in Emotion Regulation Scale (DERS). Results: The findings revealed that the indirect paths of the personality traits Negative Affect (β=0.103, P=0.001), Detachment (β=0.102, P=0.001), and Psychoticism (β=0.076, P=0.008) to suicidal ideation through immature defense mechanisms were significant. Similarly, the indirect paths of these same traits through emotion regulation difficulties were also significantly associated with suicidal thoughts (β=0.167, P=0.001; β=0.111, P=0.001; β=0.066, P=0.016, respectively). Conclusion: The findings confirm that the risk of suicide in student-athletes extends beyond mere competitive pressures. The combination of pathological personality traits—particularly in negative affect, detachment, and psychoticism—coupled with the use of immature defenses and an inability to regulate emotions, forms a powerful psychological risk pattern for the emergence of suicidal ideation in this group. These results underscore the necessity of developing screening programs and interventions that address these underlying psychological factors. هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه صفات بیمارگون شخصیت با اندیشهپردازی خودکشی با میانجی گری سازوکارهای دفاعی و دشواری تنظیم هیجان در دانشجویان ورزشکار بود. روش‌ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمام دانشجویان ورزشکار رشته‌های تربیت بدنی دانشگاه‌های آزاد واحد تهران در سال 1402 بود که از میان آنها 300 نفر به روش نمونه گیری در دسترس و آنلاین انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس اندیشهپردازی خودکشی بک؛ پرسشنامه شخصیت-100؛ پرسشنامه سازوکارهای دفاعی-40 و پرسشنامه دشواری تنظیم هیجان بود. برای تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها: در پژوهش حاضر ضریب مسیر غیرمستقیم عاطفه منفی (103/0=β، 001/0=P)، جدایی (102/0=β، 001/0=P) و روانپریشخویی (076/0=β، 008/0=P) با اندیشهپردازی خودکشی به واسطه سازوکارهای دفاعی ناپخته، در سطح 01/0 معنادار بود. همچنین ضریب مسیر غیرمستقیم عاطفه منفی (167/0=β، 001/0=P)، جدایی (111/0=β، 001/0=P) و روانپریشخویی (066/0=β، 016/0=P) با اندیشهپردازی خودکشی به واسطه دشواری تنظیم هیجان، در سطح 01/0 معنادار بود. نتیجه گیری: یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که صفات بیمارگون شخصیت، همراه با سازوکارهای دفاعی و دشواری‌های تنظیم هیجان، می‌توانند به‌طور چشمگیری در بروز اندیشه‌های خودکشی در دانشجویان ورزشکار نقش داشته باشند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106459_1d754681dee7628c2642f64d692bef72.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 2 2024 12 21 Effect of Single and Dual Task Balance Training with Fixed and Variable Priority on Gait Speed, Cognitive Function and Fear of Falling in Older Adults تاثیر تمرینات تعادلی تکلیف منفرد و دوگانه با اولویت ثابت و متغیر بر زمان راه رفتن، عملکرد شناختی و ترس از افتادن سالمندان 325 350 106508 10.48308/mbsp.2024.1065.1109 FA حمیده ایرانمنش گروه مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان ایران. 0000-0003-3696-2431 حسام ایرانمنش گروه مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0001-9653-5955 ناهید قاسمی گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. 0009-0006-3402-2664 ستاره غلامی نژاد کارشناس ارشد رفتار حرکتی، تهران، ایران. 0009-0007-4394-3059 Journal Article 2023 12 29 Purpose: The aim of this study was to investigate the effects of single and dual-task training with fixed and variable priority on gait speed, cognitive performance, and fear of falling in older adults. Methods: Forty-eight older adults aged over 65 years from Kerman city, were randomly assigned to four 12-per Forty-eight older adults (aged over 65 years) from Kerman city were randomly assigned to one of four groups (dual-task with fixed priority, dual-task with variable priority, single-task, and control). The experimental groups performed standing, transfer, and walking exercises over a four-week period (three sessions per week). Dependent variables were assessed using the Timed Up and Go (TUG) test under single- and dual-task conditions, a serial reaction time task, and the Falls Efficacy Scale (FES). Results: Analysis of covariance revealed that all three experimental groups showed significant improvements across most measures compared to the control group (P< 0.05). Furthermore, the dual-task groups (both fixed and variable priority) demonstrated superior outcomes to the single-task group in most assessments, except for the single-task TUG condition and fear of falling (P< 0.05). Conclusion: Both single- and dual-task balance training enhance motor and cognitive performance in older adults. This approach promotes faster information processing and reduces interference between concurrent tasks. Increasing the variability of prioritization in elderly exercise programs improves balance, coordination, and the transfer of skills to daily activities. هدف: هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر تمرینات تعادلی تکلیف‌منفرد و تکلیف‌دوگانه با اولویت ثابت و متغیر بر سرعت راه رفتن، عملکرد شناختی و ترس از افتادن در سالمندان بود. روش‌ها: در این مطالعه، 48 سالمند 65 سال و بالاتر به‌صورت تصادفی در چهار گروه 12 نفره (شامل گروه‌های تمرین تکلیف‌دوگانه با اولویت ثابت، تکلیف‌دوگانه با اولویت متغیر، تکلیف‌منفرد و گروه کنترل) قرار گرفتند. گروه‌های تجربی به مدت 4 هفته و هر هفته 3 جلسه، تمرینات تعادلی (شامل تمرینات ایستادنی، انتقالی و راه‌رفتن) را اجرا کردند. متغیرهای پژوهش با استفاده از آزمون بلند شدن و راه رفتن در شرایط تکلیف‌منفرد و تکلیف‌دوگانه، آزمون زمان واکنش زنجیره ای و مقیاس کارآمدی افتادن مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که افراد در گروه های تجربی نسبت به گروه کنترل، بهبود معنی داری در عملکرد آزمون ها داشتند (05/0P<). همچنین، گروه های تکلیف دوگانه در مقایسه با گروه تکلیف منفرد، اجرای بهتری را (به جز در آزمون زمان راه رفتن و نشستن در شرایط تکلیف منفرد و مقیاس کارامدی افتادن) نشان دادند(05/0P<). نتیجه گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که هر دو نوع تمرین تکلیف‌منفرد و تکلیف‌دوگانه منجر به بهبود عملکرد حرکتی و شناختی در سالمندان می‌شوند. با این حال، افزایش تغییرپذیری در اولویت‌دهی ضمن تمرین، تعادل، هماهنگی و قابلیت انتقال مهارت‌ها به فعالیت‌های روزمره را در سالمندان ارتقا می‌بخشد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106508_e453e575d40a816a0e531687978b6b16.pdf