دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Effect of Training with Transcranial Electrical Stimulation with Random Noise on Brain Waves and Temporal/Spatial Components in Learning a Perceptual-Motor Task تأثیر تمرین همراه با تحریک الکتریکی فراجمجمه‌ای با نویز تصادفی بر امواج مغزی و مؤلفه‌های زمانی و فضایی در یادگیری یک تکلیف ادراکی- حرکتی 1 29 104161 10.48308/mbsp.2024.233750.1235 FA فاطمه صالحی گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران محمدرضا دوستان گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران اسماعیل صائمی گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2023 11 11 Purpose: The present study aimed to investigate the effects of combining tRNS with exercise on brain waves and the enhancement of temporal and spatial components in perceptual-motor task learning. Methods: This semi-experimental research utilized a pretest-acquisition-posttest design. Based on the literature review, 30 male students (mean age 22.62 ± 62) were randomly divided into three experimental groups (1- tRNS combined with motor training, 2- sham tRNS combined with motor training, 3- motor training). Participants completed a movement task of drawing a circle in three phases: pretest (10 trials), intervention (one day after pretest; 6 sessions with 5 blocks of 10 attempts each), post-test (one day after intervention, 10 trials). Each trial ended after drawing 20 laps of the circle. Data were analyzed using descriptive statistics, Shapiro-Wilk test for data distribution normality, one-way analysis of variance with repeated measurements, Bonferroni follow-up test, Kruskal-Wallis, and Friedman tests. Results: Statistical analysis using SPSS software revealed that tRNS improved beta rhythm and sensorimotor rhythm (SMR) power (P=0.001). Additionally, tRNS significantly reduced spatial error and movement execution time (P=0.001). The effect of tRNS on movement time was observed after six sessions, while the effect on spatial error was evident after three sessions. Conclusion: The results suggest that tRNS is an effective approach to decrease movement errors, enhance movement timing, and improve fine motor performance. Three training sessions with tRNS were adequate to reduce spatial error, but more sessions were required to reduce temporal error. مقدمه: پژوهش حاضر به بررسی آثار ترکیب tRNS با تمرین پرداخت تا اثرات این ترکیب را بر امواج مغزی و بهبود مؤلفه‌های زمانی و فضایی در یادگیری تکلیف ادراکی- حرکتی بسنجد. روش‌ها: این پژوهش نیمه‌تجربی مبتنی بر طرح پیش‌آزمون- اکتساب- پس‌آزمون بود. 30 دانشجوی مرد (میانگین سنی 62/22) که با توجه به پیشینه ها به صورت در دسترس انتخاب شده و به‌صورت تصادفی در سه گروه آزمایشی (1- tRNS همراه با تمرین حرکتی، 2- tRNS ساختگی همراه با تمرین حرکتی، 3- تمرین حرکتی) تقسیم شدند. شرکت‌کنندگان تکلیف حرکتی ترسیم 20 دایره را در سه مرحله‏ی پیش‌آزمون (10 کوشش)، مداخله (6 جلسه شامل 5 بلوک 10 کوششی)، پس‌آزمون (یک روز پس از مداخله، 10 کوشش) انجام دادند. داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی مانند فراوانی، میانگین، انحراف معیار، تجزیه و تحلیل شدند. برای طبیعی بودن توزیع داده‌ها آزمون شاپیرو- ویلک به‌عمل آمد و از تحلیل واریانس یک‌راهه با اندازه‌گیری‌های مکرر، آزمون پیگردی بونفرونی، آزمون‌های کراسکال والیس و فریدمن نیز استفاده شد. نتایج: نتایج آماری با استفاده از نرم‌افزار SPSS نشان داد که tRNS باعث بهبود در عملکرد امواج بتا و موج حسی‌حرکتی (SMR) شده‌است (001/0p=). همچنین tRNS تاثیر معناداری بر کاهش خطای فضایی و زمان اجرای حرکت داشت (001/0p=). tRNSبر زمان حرکت پس از شش جلسه تاثیر داشت در حالی‌که بر خطای فضایی پس از سه جلسه چنین تاثیری داشت. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج حاصل شده، tRNS می‌تواند به‌عنوان یک راهکار موثر جهت کاهش خطاهای حرکتی و بهبود زمانبندی حرکت و در پی آن ارتقای عملکرد حرکتی ظریف معرفی شود. همچنین طبق نتایج، برای کاهش خطای فضایی سه جلسه تمرین همراه با tRNS کافی است ولی جهت کاهش خطای زمانی نیاز به تعداد جلسات بیشتری است.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104161_3cb6111b25cb3823648874bde553de24.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 03 01 Effect of Virtual Self-Compassion Training on Self-Confidence among Basketball Players تاثیرآموزش مجازی برنامه‌ی خود شفقت بر اعتماد به نفس ورزشکاران بسکتبالیست 30 45 104170 10.48308/mbsp.2024.228858.1167 FA امید کلامی فرد گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. زهرا پورآقایی اردکانی استادیار گروه رفتر حرکتی دانشگاه علامه طباطبایی٬، تهران، ایران. محمدرضا قاسمیان‌مقدم استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. Journal Article 2022 09 20 Purpose: Self-compassion is an effective way to regulate emotions and behaviours in athletes. The purpose of this semi-experimental study was to investigate the impact of virtual self-compassion training on the self-confidence of basketball players in Zanjan city. Methods: Twenty-four basketball players were randomly assigned to either an experimental group (n=12, average age: 20.83 ± 1.27) or a control group (n=12, average age: 21.58 ± 1.24). Participants completed Wiley et al.'s (1988) sports self-confidence questionnaire. The experimental group received virtual self-compassion training for six weeks, while the control group received no intervention. Univariate analysis of covariance was used to analyze the data. Results: Results demonstrated a significant difference in self-confidence scores between the experimental and control groups (p=0.01), even after controlling for pre-test scores. Conclusion: These findings suggest that virtual self-compassion training can be an effective tool for improving the self-confidence of basketball players. Sports coaches may benefit from implementing this program to enhance the performance of their athletes. هدف: پژوهش ها نشان داده اند که خود شفقت ورزی به عنوان یک روش موثر برای تنظیم احساسات و کنترل رفتارهای هیجانی ورزشکاران عمل می کند. به منظور بررسی تاثیر آموزش خود شفقت ورزی بر اعتماد به نفس بازیکنان بسکتبال در شهر زنجان یک مطالعه نیمه تجربی انجام شد. روش: شرکت‌کنندگان شامل 24 بسکتبالیست شهر زنجان بوده که به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 12 نفری آزمایشی (میانگین سنی: 27/1± 83/20) و گواه (میانگین سنی: 24/1± 58/21 ‏) قرار گرفتند. شرکت کنندگان پرسشنامه اعتماد به نفس ورزشی ویلی و همکاران (1988)را تکمیل کردند. گروه آزمایشی طی 6 هفته برنامه خود شفقت مجازی را دریافت کردند و گروه گواه، مداخلهای نداشت. داده‌ها از طریق نرم افزار ‏SPSS 24‏ و تحلیل کواریانس تک متغیره در سطح معناداری 01/0 تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد که با کنترل نمره‌ی پیش آزمون، بین نمرات اعتماد به نفس دو گروه آزمایشی و گواه تفاوت معنادار وجود دارد (01/0p=). نتیجه گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که آموزش مجازی شفت ورزی می‌تواند ابزاری مؤثر برای ارتقای اعتماد به نفس بسکتبالیست‌ها باشد. مربیان ورزشی می‌توانند از اجرای این برنامه برای افزایش عملکرد ورزشکاران خود بهرهمند شوند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104170_1a58c8f8f5daf31a865750003f3125ba.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 03 01 Effect of a series of Biofeedback Interventions on Psychological Skills among Teenagers تاثیر یک دوره مداخلات بازخورد زیستی بر مهارت های روانشناختی افرد نوجوان 46 56 102909 10.48308/mbsp.2022.228965.1168 FA نازین به آیین دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. علیرضا فارسی استاد دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. الیزابت فرانز استاد گروه روانشناسی دانشگاه اوتاگو، نیوزلند. ماریوس لیپوفسکی استاد دانشکده تربیت بدنی و ورزش گدانسک، لهستان Journal Article 2022 05 08 Purpose: The primary aim of this study was to investigate the impact of a series of biofeedback interventions on the psychological skills of teenagers. Methods: This study utilized a semi-experimental design with two experimental and control groups. The study population consisted of teenagers aged 14 to 18 in district one of Tehran. A sample of 20 teenagers (10 girls and 10 boys) were selected and randomly assigned to either the mindfulness group or the control group. The Ottawa Mental Skills Assessment Tool was used to assess participants' psychological characteristics. Results: The results indicated that all three effects of stage, group, and interaction were statistically significant. Concentration recovery results showed significant effects of stage and interaction, but not group. Stress reaction results showed significant effects of stage, group, and interaction. Conclusion: The findings revealed that the experimental group exhibited significantly higher psychological skills compared to the control group. Therefore, incorporating biofeedback exercises may serve as an effective complementary approach to enhance psychological performance. هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر یک دوره مداخلات بازخورد زیستی بر مهارت‌های روانشناختی افراد نوجوان بود. روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع مطالعات نیمه تجربی با دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری آن را نوجوانان با دامنه سنی 14 تا 18 سال منطقه یک شهر تهران تشکیل دادند. نمونه آماری نیز شامل تعداد 20 نوجوان (10 دختر و 10 پسر) بود که به صورت در دسترس، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 10 نفره ذهن آگاهی و کنترل قرار گرفتند. برای اندازه‌گیری ویژگی‌های روانشناختی افراد از پرسشنامه اُمست-3 استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد هرسه اثر مرحله، گروه و تعامل معنی دار می باشد. در ادامه برای پیگیری بیشتر نتایج آزمون t همبسته نیز نشان داد که گروه بازخورد زیستی از پیش آزمون تا پس آزمون افزایش معنی داری در میزان تمرکز گروه تجربی نشان داد. درحالیکه گروه کنترل تغییری نشان نداد. نتایج متغیر بازیابی تمرکز نشان داد هرسه اثرات مرحله و تعامل، معنی دار ولی اثر گروه معنی دار نبود. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که گروه تجربی به طور معنی داری مهارت های روانشناختی بالاتری نسبت به گروه کنترل داشت. بنابراین می‌توان از تمرینات بازخورد زیستی به عنوان روش مکمل جهت ارتقای عملکرد روانشناختی استفاده کرد. واژه‌های کلیدی: بازخورد زیستی، مهارت‌های روانشناختی، افراد نوجوان

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102909_63500506575d194600b0bab90ac84d52.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 22 Predicting the Sports Participation Motivation of Female Students Based on Multidimensional Body-Self Relations پیش‌بینی انگیزش شرکت در ورزش دانش‌آموزان دختر بر اساس ارتباط چند بعدی خود با بدن 57 74 102394 10.48308/mbsp.2022.223180.1045 FA مریم عبدالشاهی گروه رفتار حرکتی دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. ثریا فرهمند گروه رفتار حرکتی.دانشکده علوم ورزشی. دانشگاه الزهرا. تهران. ایران فاطمه میر گروه رفتار حرکتی دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران 0000-0003-2077-636x Journal Article 2021 08 13 Purpose: The aim of this study was to predict the participation motivation of female students in sports based on dimensions of body-self relations. Methods: The statistical sample included 350 female students in Qarchak city, aged 16-18 years, with a mean age of 16.88 ± 0.72 years, selected randomly. Questionnaires on Multidimensional Body-Self Relations and participation motivation in sports activities were utilized. Results: Pearson correlation tests indicated a significant positive relationship between body-self relations and participation motivation in sports among female students. Multivariate regression analysis revealed that out of the 10 components of body-self relations dimensions, the first model showed that only physical satisfaction explained 15% of the variance in the criterion variable. In the second model, physical satisfaction (13.7%) and tendency to fit (22.5%) significantly explained the variance of the criterion variable. Conclusion: Based on the findings, sports coaches and physical education teachers are recommended to emphasize the importance of enhancing body-self relations dimensions among students. By developing body-self relations in physical education classes and setting goals to increase motivation, students may be more inclined to participate in higher-level sports activities. هدف: هدف این تحقیق، پیش‌بینی انگیزش شرکت در ورزش دانش‌آموزان دختر بر اساس ارتباط چند بعدی خود با بدن بود. روش‌ها: جامعه آماری دانش‌آموزان دختر شهرستان قرچک با دامنه سنی (18-16سال) و نمونه آماری شامل 350 نفر از دانش‌آموزان دختر با میانگین سنی (72/0± 88/16سال) به روش تصادفی انتخاب شدند. از پرسشنامه‌ی ارتباط چند بعدی خود با بدن و انگیزش شرکت در فعالیت‌های ورزشی استفاده شد. نتایج: نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین متغیر ارتباط چند بعدی خود با بدن و انگیزش مشارکت ورزشی در دانش‌آموزان دختر رابطه مثبت معناداری وجود داشت. نتایج تحلیل رگرسیون چند متغیره نشان داد که از 10 مؤلفه ‌ ارتباط خود با بدن ، در مدل اول فقط مؤلفه‌ی رضایت بدنی 15 درصد و در مدل دوم مؤلفه‌های رضایت بدنی 7/13 درصد و گرایش به تناسب 5/22 درصد از واریانس متغیر ملاک را بطور مثبت و معنادار تبیین می‌کنند. نتیجه‌گیری: یافته های حاضر به مربیان ورزشی و معلمان تربیت بدنی شهرستان قرچک پیشنهاد می‌کند که احتمالا باید بر اهمیت رشد و بهبود ارتباطات چند بعدی خود با بدن دانش‌آموزان تأکید داشته باشند. همچنین در کلاس درس تربیت بدنی، توسعه خود تنظیمی صورت گرفته و اهداف برای افزایش انگیزه شرکت در فعالیت‌های ورزشی بیشتر دانش‌آموزان، جهت داده شوند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102394_8ca0c668f9b14a6ce62bd46d49e05875.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Effect of Directing Visual Attention through Light Points on Gaze Behavior and Response Accuracy in Badminton Clear Shot: An Investigation from a Simple Heuristic Perspective تاثیر جهت‌دهی توجه بصری از طریق نقاط نورانی بر رفتار خیرگی و دقت پاسخ: بررسی دیدگاه اکتشافی ساده 75 91 103774 10.48308/mbsp.2023.231634.1204 FA مریم ُسلطانی کارشناسی ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی. دانشگاه الزهرا، تهران، ایران پروانه شمسی پور دهکردی دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی. دانشگاه الزهرا، تهران، ایران مریم خلجی محقق پسادکتری، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی. دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. Journal Article 2023 05 15 Purpose: In sports environments, athletes' eyes convey information about the direction of attention. The aim of this study was to investigate the effect of directing visual attention through light points on gaze behavior in badminton clear shots. Methods: Thirty-six participants were selected and voluntarily participated in the research, randomly divided into experimental and control groups. In the pre-test, immediate retention, and delayed retention phases, 50 trials of the badminton clear shot, occluded at shuttle-racket contact, were used to study gaze behavior and accuracy. The experimental group had red transparent light to direct attention, while the control group predicted direction in 400 trials without direction. Results: Results showed that in the immediate and delayed retention tests, the total fixation duration and fixation duration on the trunk, hand, and racket were higher in the visual orientation group compared to the pre-test. The total number of fixations and fixations in those areas were lower than the pre-test. Conclusion: Novices improve their ability to search for meaningful signs through perceptual-cognitive exercises, demonstrating a simple heuristic perspective in beginners. چشمان ,ورزشکاران اطلاعات زیادی در مورد جهت توجه و حالات ذهنی آنها منتقل میکند. هدف این پژوهش تاثیر جهت‌دهی توجه بصری بر رفتار خیرگی در تکلیف ضربه تاس بدمینتون بود. 36 شرکت‌کننده به‌طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. در مرحله‌ی پیش‌آزمون، یادداری فوری و یادداری تأخیری از 50 کوشش فیلم تاس بدمینتون که در لحظه‌ی برخورد شاتل با راکت قطع شده بود برای بررسی رفتار خیرگی و دقت استفاده شد. در مرحله اکتساب، برای گروه آزمایش از نور شفاف قرمز رنگ به‌منظور هدایت توجه شرکت‌کنندگان استفاده شد و گروه کنترل بدون هدایت توجه به پیش‌بینی جهت ضربه در 400 کوشش پرداختند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد در آزمون‌های یادداری فوری و تأخیری، مدت‌زمان کل تثبیت، مدت تثبیت به تنه، دست و راکت در گروه جهت‌دهی توجه بصری بالاتر از پیش‌آزمون و تعداد کل تثبیت و تعداد تثبیت در مناطق مذکور کمتر از پیش‌آزمون بود. به‌طورکلی طبق نتایج پژوهش حاضر می‌توان این‌گونه بیان کرد که توانایی فرد برای جستجوی نشانه‌های معنادار از طریق تمرین ادراکی- شناختی محقق می‌شود و با استفاده از تمرین‌های مذکور دیدگاه اکتشافی ساده در افراد مبتدی مشاهده می‌گردد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_103774_8feac7ede2e07d3716c010c57087c113.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 22 Effect of Mental and Physical Fatigue on The Electrical Brain Activity During of Creative Decision Making on Skilled Football Player تأثیر خستگی ذهنی و جسمی بر فعالیت مغزی حین تصمیم‌گیری خلاقانه فوتبالیست‌های ماهر 92 113 103618 10.48308/mbsp.2023.231173.1195 FA راضیه هژبرنیا دانشجوی دکتری یادگیری حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. مهدی شهبازی استاد گروه رفتار حرکتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. الهه عرب عامری دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. شهزاد طهماسبی بروجنی استاد گروه رفتار حرکتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-0875-3993 علی مطیع نصرآبادی استاد گروه مهندسی بیومکانیک، دانشگاه شاهد، تهران، ایران Journal Article 2023 03 25 Purpose: It is important to understand the effects of fatigue on decision-making and how it impacts movement control. The aim of this study was to investigate the effects of mental and physical fatigue on brain activity during creative decision-making in skilled football players. Methods: The study utilized an intra-group design in the form of a time series. The research method was semi-experimental and applied in nature. Eighteen football players from Tehran City in the Tehran Premier League (mean age 18-30) participated in this research. Mental fatigue was induced through Stroop exercises, and physical fatigue was induced using the Bruce protocol. Electroencephalography was recorded while participants watched clips of real football scenes and made creative decisions in blocked situations. Data analysis was conducted using variance analysis with repeated measures at a significance level of P≤0.05. Results: Creative decision-making during mental and physical fatigue was found to be lower compared to decision-making without fatigue. The alpha wave power decreased during mental fatigue and increased during physical fatigue when compared to decision-making without fatigue. Conclusion: Coaches and sports researchers should monitor and pay attention to the perception of mental and physical fatigue levels, as well as their effects on decision-making and brain activity in football players. درک میزان تأثیر خستگی بر تصمیم‌گیری و چگونگی تأثیر آن بر کنترل حرکت از اهمیت بسزایی برخوردار است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر خستگی ذهنی و جسمی بر فعالیت مغزی حین تصمیم‌گیری خلاقانه فوتبالیستهای ماهر بود. طرح تحقیق از نوع درون گروهی به صورت سری زمانی، روش پژوهش از نوع نیمه تجربی و به لحاظ هدف کاربردی بود. جهت انجام پژوهش، 18 نفر بازیکن فوتبال شهر تهران (میانگین سنی 18-30 سال) به صورت در دسترس در این تحقیق شرکت کردند. با کسب رضایت آگاهانه، پس از ایجاد خستگی ذهنی (تمرینات استروپ) و جسمی (پروتکل بروس) در هر مرحله از آنان ثبت الکتروآنسفالوگرافی در حین مشاهده کلیپهایی از صحنه های واقعی فوتبال و تصمیم گیری خلاقانه در موقعیتهای مسدود شده انجام گردید. دادهها از طریق تحلیل واریانس با اندازه‌های تکراری در سطح معنی-داری 05/0≥P تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تصمیم‌گیری خلاقانه در زمان خستگی ذهنی و جسمی کمتر از زمان بدون خستگی میباشد و توان موج آلفا در زمان خستگی ذهنی نسبت به شرایط بدون خستگی کاهش و در خستگی جسمی نسبت به شرایط بدون خستگی افزایش یافته است. نظارت و توجه بر ادراک میزان خستگی ذهنی و جسمی و همچنین میزان اثرگذاری آن بر تصمیم‌گیری و فعالیت مغزی فوتبالیستها توسط مربیان و محققان ورزشی باید در نظرگرفته شود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_103618_7566e7c045135a5e3de6181583b27dcd.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Optimizing Motor Learning in Teenage Girls through Autonomy Support, Enhanced Expectations, and External Focus of Attention: Testing the OPTIMAL Theory of Motor Learning بهینه سازی یادگیری حرکتی دختران نوجوان از طریق حمایت خودمختاری، امیدواری تقویت شده و توجه بیرونی: آزمون نظریه یادگیری حرکتی بهینه 114 131 102393 10.48308/mbsp.2022.227052.1113 FA فاطمه ولایتی گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرن سید محمدرضا موسوی گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران عادله احمدی نژاد گروه رفتار حرکتی، دانشگاه نسیبه، تهران، ایران رسول عابدان زاده گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2022 05 03 Purpose: This study aimed to test the optimal theory of motor learning (triple use of autonomy support, enhanced expectancies, and external focus of attention) among teenage girls. Methods: Among all adolescent girls in Najafabad, 32 girls aged 13-15 years were selected using a convenient method. Participants were randomly divided into optimal learning (OL) and control groups. Prior to the acquisition phase (5 blocks of 10 trials), participants in the OL group were allowed to choose their favorite balls (autonomy support). They also received instruction regarding maintaining focus on the path of the ball (external focus) before the sixth trial of every training block. Additionally, before the first and third blocks, the children in the OL group received relatively easy criteria for success (enhanced expectancies). The participants were asked to participate in retention and transfer tests two days after the acquisition phase. Independent T-test and mixed ANOVA were used to analyze the data. Results: The results revealed that the motor performance and learning of the OL group were higher than the control group. Conclusion: The findings showed that the theory of optimal motor learning (using autonomy support, enhanced expectancies, and external focus of attention) is relatively acceptable and applicable among girls aged 13-15 years. این پژوهش با هدف آزمون نظریه یادگیری حرکتی بهینه (بکارگیری حمایت خودمختاری، امیدواری تقویت‏شده و توجه بیرونی) در میان دختران نوجوان انجام شد. روش: از بین دختران شهر نجف‏آباد، 32 دختر با دامنه سنی 15-13 به روش نمونه‏گیری در دسترس برای فراگیری تکلیف شوت به توپ در حال حرکت انتخاب شدند. شرکت‏کنندگان پس از پیش‏آزمون به طور تصادفی به دو گروه یادگیری حرکتی بهینه و کنترل تقسیم شدند. قبل از مرحله اکتساب (5 بلوک 10 کوششی)، به دختران در گروه نخست اجازه داده شد تا قبل از هر بلوک، توپ دلخواه خود را انتخاب کنند (حمایت خودمختاری)، قبل از کوشش ششم در هر بلوک نیز از آنها خواسته ‏شد تا به مسیر حرکت توپ توجه کنند (توجه بیرونی) و پیش از بلوک اول و سوم نیز معیارهای نسبتا آسانی برای موفقیت دریافت کردند (امیدواری تقویت شده). یادگیرندگان دو روز بعد در آزمون یادداری و انتقال شرکت کردند. برای تحلیل داده‏ها از آزمون تی مستقل و تحلیل‏های واریانس مرکب در مراحل مختلف تحقیق استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد عملکرد و یادگیری گروه یادگیری حرکتی بهینه موثرتر از گروه کنترل بود. نتیجه‏گیری: این پژوهش نشان داد نظریه یادگیری حرکتی بهینه (استفاده ترکیبی از حمایت خودمختاری، امیدواری تقویت‏شده و توجه بیرونی) در میان دختران نوجوان کاربردی است.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102393_4e91fc509e29a0c1a7c6ab0781a4cbec.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Effect of Motor-Mental Pre-performance Routines on Learning Fine and Gross Motor Skills تأثیر روتین‌ها‌ی ذهنی- حرکتی پیش از اجرا بر یادگیری مهارت‌های حرکتی ظریف و درشت 132 149 102563 10.48308/mbsp.2022.227422.1120 FA ژاله مندمی کارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران جلیل مرادی دانشیار گروه رفتار حرکتی و روان شناسی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران علیرضا بهرامی دانشیار گروه رفتار حرکتی و روان شناسی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران Journal Article 2022 05 30 Purpose: This study aimed to investigate the impact of pre-performance routines on the learning of fine motor skills (specifically, the table tennis serve) and gross motor skills (simple volleyball serve). Methods The research utilized a quasi-experimental design with a pretest-posttest structure and a control group. Forty-five beginner male students (mean age: 17.22±0.69 years) in motor skills were selected using an availability sampling method. They were divided into two experimental groups with pre-performance routines and two control groups without pre-performance routines based on their pre-test scores. The research involved pre-tests, 12 acquisition sessions (practicing forehand table tennis serve and simple volleyball serve skills), post-tests (after the final practice session), and retention and transfer tests (one week later). Data were analyzed with the mixed ANOVA. Results: The mixed design analysis of variance revealed a significant main effect of training (P=0.01). However, there was no significant difference between the experimental and control groups in acquiring and learning skills. Nonetheless, during the acquisition phase, and particularly in the retention and transfer tests, the experimental groups outperformed the control groups. Conclusion: The results suggest that pre-performance routines can enhance learning motor skills by improving concentration and utilizing mental imagery. Further research is necessary to explore this area. هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر روتین‌های پیش از اجرا بر یادگیری مهارت‌های حرکتی ظریف (سرویس تنیس روی میز) و درشت (سرویس ساده والیبال) بود. روش‌ها: روش تحقیق نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون و گروه کنترل بود. شرکت‌کنندگان 45 دانش‌آموز پسر مبتدی (میانگین سنی 69/0±22/17سال) در مهارت‌های حرکتی مورد‌نظر بودند که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و بر‌اساس نمرات پیش‌آزمون به دو گروه آزمایشی همراه با روتین‌های پیش از اجرا و دو گروه کنترل بدون روتین‌های پیش از اجرا تقسیم شدند. مراحل پژوهش شامل پیش‌آزمون، 12 جلسه اکتساب (تمرین مهارت‌های سرویس فورهند تنیس روی میز و سرویس ساده والیبال )، پس‌آزمون (پس از آخرین جلسۀ تمرین) و آزمون‌های یادداری و انتقال (یک هفته بعد) بود. نتایج: نتایج با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مرکب نشان داد که اثر اصلی تمرین معنادار است (p=0. 01). اما تفاوت معناداری بین گروه‌های آزمایشی و کنترل در اکتساب و یادگیری مهارت وجود نداشت. با این وجود در مرحله اکتساب و به-ویژه در آزمون‌های یادداری و انتقال، گروه‌های آزمایشی بهتر از گروه‌های کنترل عمل کردند. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج می‌توان عنوان کرد که روتین‌های پیش از اجرا به دلیل افزایش تمرکز و استفاده از تصویرسازی ذهنی می‌توانند هنگام یادگیری مهارت‌های حرکتی مفید باشند، اما در این زمینه پژوهش‌های بیشتری نیاز است.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102563_40231038a654df8d29cbdc96416d6c12.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Relationship between Diligence, Anger Rumination, Resilience, and Mental Health of Archers ارتباط سخت‌کوشی، نُشخوار خشم و تاب‌آوری با سلامت روانی تیروکمان کاران 150 171 102595 10.48308/mbsp.2022.227732.1135 FA مهتا اسکندرنژاد دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. زهرا فتحی رضایی دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محمد مجیدی کارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2022 05 25 Purpose: This research aims to investigate the connection between diligence, anger rumination, resilience, and the mental health of semi-skilled archers. Methods The research method used is correlational description. The statistical population consists of semi-skilled archers aged 20 to 40, participating in recurve, compound, and traditional archery. A sample size of 56 individuals was selected using Cochran's formula. Questionnaires from Barton (1992), Connor Davidson (2003), Sukhodolsky et al. (2001), and Keyes (2002) were utilized, with data analysis conducted using SPSS version 26. Results: The results show a significant correlation between mental health and variables such as commitment, anger rumination, competence, resilience, and various emotional factors. Multiple linear regression analysis also reveals a significant relationship between diligence and mental health, as well as resilience and mental health. Conclusion: It is crucial to focus on the psychological aspects, particularly mental health and resilience, in sports like archery. هدف: هدف از تحقیق حاضر بررسی رابطه سخت‌کوشی، نُشخوار خشم و تاب‌آوری با سلامت روانی تیروکمان کاران نیمه ماهر بود. روش‌ها: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری آن تیروکمان کاران نیمه ماهر ۲۰ تا ۴۰سال در سه رشته ریکرو، کامپوند و کمان سنتی استان آذربایجان شرقی بود که به‌صورت در دسترس و حجم نمونه ۵۶ نفر با استفاده از فرمول کوکران انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه‌های سخت‌کوشی بارتون (۱۹۹۲)، تاب‌آوری کانر دیویدسون (۲۰۰۳)، نشخوار خشم سوکودولسکی و همکاران (۲۰۰۱) و سلامت روانی کیز (۲۰۰۲) را تکمیل نمودند. داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه و نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج حاکی از آن است که سلامت روانی با متغیرهای تعهد، پس اندیشه خشم، خاطرات خشم، فهم علل، نشخوار خشم، شایستگی یا استحکام شخصی، اعتماد به غرایز شخصی، تحمل عواطف منفی، پذیرش عواطف مثبت، عواطف امن، مهار و تاب‌آوری از لحاظ همبستگی رابطه معناداری وجود دارد و همچنین از لحاظ رگرسیون خطی چندگانه بین متغیرهای سخت‌کوشی و سلامت روانی و متغیرهای تاب‌آوری و سلامت روانی رابطه معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: شایسته است به ساختارهای روانی بخصوص سلامت روانی و سطح مطلوب تاب‌آوری در امر ورزش به‌ویژه رشته تیراندازی با کمان توجه ویژه‌ای داشت.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102595_45d2f16bb0357a2530cd81200dd144a2.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Effect of Constraint-Led and Game Sense Education Approaches on Visual Search in Girls Aged 10-11 Years Old: A Study Using Naive-Local Games تأثیر رویکردهای آموزش قیودمحور و حس بازی بر جستجوی بینایی کودکان دختر 11-10 ساله: در قالب بازی‌های بومی-محلی 172 189 102823 10.48308/mbsp.2022.227613.1126 FA مینا کشاورز کارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران حسن محمدزاده استاد گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2022 06 15 Purpose: In recent years, there has been considerable interest in the evolution of physical education teaching from a traditional teacher-centered approach to a student-centered approach. The aim of this study was to investigate the effectiveness of Constraint-led and game sense approaches on visual search in girls aged 10-11 years old using native-local games. Methods This research was semi-experimental with a pre-test and post-test that was performed in the field. Fifty-five girl students (aged 10-11 years) were randomly divided into two groups: hybrid Constraint-led/game sense and traditional. Subjects practiced for 12 weeks, 3 sessions per week, and 1 hour per session according to the educational approach of their group. Caglab software was used to evaluate visual search. Results: The results of Mixed ANOVA showed a significant difference between the pre-test and post-test of the hybrid group. It can be said that 90% of the changes in children's visual search were influenced by their education based on the hybrid approach. While in traditional education, no significant effect was observed in the relevant variable. Conclusion: It is important for schools' teachers to support students in effectively implementing hybrid approaches in the school environment. Opportunities should be provided to enable students to develop their conceptual understanding of constraint-led and game sense teaching based on a nonlinear approach. هدف: در سال‌های اخیر، علاقه قابل‌توجهی به تکامل عمل تدریس تربیت‌بدنی از رویکرد سنتی معلم‌محور به رویکرد دانش‌آموز‌محور وجود داشته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روش‌های آموزش قیودمحور و حس بازی بر جستجوی بینایی کودکان دختر 11-10 ساله در قالب بازی‌های بومی-محلی انجام شد. روش‌ها: این پژوهش از نوع نیمه‌تجربی و با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود که به‌صورت میدانی انجام شد. پنجاه و پنج دانش‌آموز دختر (10±11 سال) به‌صورت تصادفی به دو گروه ترکیب رویکرد قیودمحور/ حس بازی و سنتی تقسیم شدند. آزمودنی‌ها به مدت 12 هفته، هر هفته 3 جلسه یک ساعته مطابق رویکرد آموزشی گروه خود به تمرین پرداختند. از نرم‌افزار کاگ‌لب برای ارزیابی جستجوی بینایی استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس مرکب تفاوت معناداری را بین پیش‌آزمون و پس‌آزمون گروه ترکیبی نشان داد به‌طوری که می‌توان گفت احتمالاً 90% از تغییرات در جستجوی بینایی کودکان تحت تأثیر آموزش آنها بر اساس رویکرد ترکیبی بوده است. درحالی‌که در گروه سنتی در متغیر مربوطه تأثیر معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: مهم است که معلمان یک مدرسه از دانش‌آموزان برای اجرای مؤثر رویکردهای ترکیبی در محیط مدرسه حمایت کنند. باید فرصت‌هایی فراهم شود تا به دانش‌آموزان اجازه داده شود که درک مفهومی خود را از آموزش قیودمحور و حس بازی مبتنی بر رویکرد غیرخطی توسعه دهند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102823_a0acc8597eca989e9e9f4aa68f587e63.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Effectiveness of Mindfulness Exercises on Theory of Mind in Adolescent Female Chess Players اثربخشی تمرینات ذهن آگاهی بر نظریه ذهن در دختران شطرنج باز نوجوان 190 204 102493 10.48308/mbsp.2022.227058.1114 FA مهدی اصغری کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران رقیه کیانی استادیار گروه روانشناسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران مهسا قهرمانی کارشناسی ارشد روانشناسی ورزشی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. Journal Article 2022 05 04 Purpose: This study aimed to assess the impact of mindfulness exercises on theory of mind in adolescent female chess players. Methods: A quasi-experimental research design was used, with pre-test and post-test measurements. Thirty female chess players from East Azarbaijan province were selected using convenience sampling. Participants completed the Happe Mind Theory Questionnaire (1994) and were randomly assigned to either an experimental group, which underwent 8 sessions of 45-minute mindfulness exercises, or a control group, which did not participate in any educational activities. Both groups completed the Happe Mind Theory Questionnaire (1994) again after the training sessions, and analysis of covariance was used to compare the groups at a significance level of p<0.05. Results: The results indicated that mindfulness exercises had a positive and significant effect on theory of mind in adolescent female chess players. Conclusion: This study suggests that mindfulness training can enhance theory of mind and cognitive abilities in chess players. هدف: هدف کلی این تحقیق، تعیین اثربخشی تمرینات ذهنآگاهی بر نظریه ذهن در دختران شطرنجباز نوجوان بود. روش‌ها: روش پژوهش، از نوع نیمهتجربی بود که به صورت پیشآزمون و پسآزمون اجرا گردید. بدین منظور، تعداد 30 نفر از دختران شطرنجباز رده سنی نوجوان استان آذربایجانشرقی به صورت در دسترس انتخاب شدند. شرکتکنندگان پس از تکمیل پرسشنامه نظریه ذهن هپی (1994)، به صورت تصادفی، به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 45 دقیقهای، تحت تمرینات ذهنآگاهی قرار گرفتند و گروه کنترل، در هیچ فعالیت آموزشی شرکت ننمود. پس از اتمام جلسات تمرینی، هر دو گروه پرسشنامه نظریه ذهن هپی (1994) را دوباره تکمیل کردند. برای مقایسه دو گروه، از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح 05/0p< استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که تمرینات ذهنآگاهی بر نظریه ذهن در دختران شطرنجباز نوجوان، تأثیر مثبت و معناداری دارد. نتیجه گیری: با توجه به یافتههای پژوهش حاضر، احتمالا، میتوان از آموزش ذهنآگاهی در بهبود نظریه ذهن و به تبع آن، قدرت شناختی شطرنجبازان، بهره جست.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102493_bd9c9203990fbc76f9898d9eec2eae71.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Compilation, Implementation, and Evaluation of the Compassion-Based Educational Program in Physical Education Class among High School Students تدوین، اجرا و ارزیابی برنامه آموزشی شفقت محور در کلاس تربیت‌بدنی دانش‌آموزان دبیرستانی 205 220 104896 10.48308/mbsp.2022.104896.2590 FA فاطمه پالیزوان دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. رخساره بادامی استاد رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران زهرا سرجویی استادیار رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان، ایران. Journal Article 2023 01 11 Purpose: Body image dissatisfaction is a common disorder in today's era, characterized by a negative evaluation of one's physical appearance. The goal of this study was to develop, implement, and evaluate a compassion-based educational program in physical education classes among Shahrekord high school students. Methods: Participants in this research included high school girls aged 12 to 17 in Shahrekord city, as well as 2 physical education teachers. The study utilized action research as the method, with qualitative data collection techniques. Data collection methods included researcher's field notes from focused group discussions with students, students' daily report books, reflection questions, and semi-structured interviews with sports teachers. The collected data were carefully analysed using qualitative content analysis. Results: The research findings were categorized into 5 comprehensive areas: knowledge management, self-awareness, mindfulness, respect, and empathy. Conclusion: The results indicated that knowledge management, self-awareness, mindfulness, respect, and empathy are effective components in addressing body image dissatisfaction and promoting unconditional self-acceptance. Overall, students' mental well-being contributes to the development of a stable Iranian society. It is recommended to identify components for addressing body image dissatisfaction, develop effective strategies, and provide training to teachers. هدف: یکی از اختلالات شایع که با ارزیابی منفی از ظاهر بدنی فرد تعریف میشود، نارضایتی از تصویر بدنی است. تصویر بدنی مثبت، که به عنوان یک روش کاربردی است؛ تلاش میکند افراد را به سمتی سوق دهد تا از بدنشان قدردانی کنند. براین اساس، هدف پژوهش حاضر تدوین، اجرا و ارزیابی برنامه آموزشی شفقت محور در کلاس تربیتبدنی دانش آموزان دبیرستانی بود. روشها: بدین منظور دانشآموزان دختر متوسطه اول و دوم 12 تا 17 سال شهرکرد و 2 معلم تربیت بدنی در این پژوهش به عنوان شرکت کننده انتخاب شدند. روش این مطالعه، اقدام پژوهی و شیوه جمعآوری دادههای آن کیفی بود. برای این منظور روش جمع آوری دادهها به شیوه کیفی شامل یادداشتهای میدانی محقق از بحث گروهی متمرکز در درس با دانش‌آموزان، دفترچه گزارش روزانه دانشآموزان، سؤالات تأملی، مصاحبه نیمه ساختار یافته با معلم ورزش انجام شد. داده های جمع آوری شده با دقت پیاده سازی و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: یافته های پژوهش در 5 مقوله فراگیر (مدیریت دانش، خودآگاهی، ذهنآگاهی، احترام و همدلی) قرار دادهشد. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که مدیریت دانش، خودآگاهی، ذهنآگاهی، احترام و همدلی نمونهایی مولفه های موثر برای مواجهه با نارضایتی از تصویر بدنی و پذیرش بی قید و شرط آن است. در کل سلامت روان دانشآموزان منجر به توسعه جامعه ایرانِ پایدار میگردد. پیشنهاد میشود مطابق با سایر رویکردها مولفههای مواجهه با نارضایتی از تصویر بدنی شناسایی و راهبردهای موثر تدوین نمود و آن را به معلمان آموزش داد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104896_41e2447ef2ec0083cf401e3ac2067972.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Effect of Linearity and Teaching Games for Understanding (TGFU) on Motor Proficiency and Perceived Motor Competence in Futsal تأثیر روش آموزش خطی و بازی برای درک بر تبحر حرکتی و شایستگی حرکتی ادراک‌شده در فوتسال 221 234 102242 10.48308/mbsp.2022.222973.1043 FA مریم داودی دانشجوی دکتری گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران رسول یاعلی دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت ‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران فرهاد قدیری دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت ‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران عباس بهرام استاد گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت ‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران Journal Article 2021 07 27 Purpose: Finding the best teaching method is a current issue of interest to behavioural scientists. This study aims to investigate the effect of teaching games for understanding (TGFU) and linearity on motor proficiency and perceived motor competence in futsal games. Methods: The study's population included children aged 9-12 years in Ahvaz (Mean age = 10.7, SD = 1.41). Two groups of subjects (20 participants in each group) engaged in futsal skill training using Teaching Games for Understanding (TGFU) and linear methods. Perceived motor competence was evaluated using the Intrinsic Motivation Questionnaire, and actual motor competence was assessed with the Bruininks-Oseretsky test. The training sessions lasted for two months, with 16 sessions, each lasting one and a half hours. Data were analyzed using an independent t-test in SPSS version 20 statistical software. Results: The results of an independent t-test revealed significant differences in motor proficiency (t(1.38) = -3.52, p = 0.00) and perceived motor competence (t (1.38) = -2.44, p = 0.02) between the TGFU and linear groups, with TGFU showing higher effectiveness. Conclusion: The study's findings demonstrate the effectiveness of teaching games for understanding (TGFU) methods over linear methods, which can be implemented in schools and kindergartens. هدف: یافتن بهترین شیوه آموزشی مسئله‌ای است که امروزه توجه محققین علوم رفتاری را به خود جلب کرده است. در راستای این بحث هدف این مطالعه بررسی تأثیر تأثیر روش آموزش خطی و TGFU بر تبحر حرکتی و شایستگی حرکتی ادراک‌شده کودکان در بازی های فوتسال بود. روشها: جامعه آماری این مطالعه همه کودکان 9-12 سال شهر اهواز بودند (میانگین سن= 7/10 و انحراف استاندارد=41/1). شرکت کنندگان شامل 40 پسر بودند که به صورت داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. آنها به مدت دو ماه (16 جلسه یک و نیم ساعته) تمرینات فوتسال را در گروههای خطی (20 نفر) و TGFU (20 نفر) انجام دادند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه‌های انگیزش درونی برای ارزیابی شایستگی حرکتی ادراک‌شده و آزمون برونینکس اوزرتسکی برای ارزیابی تبحر حرکتی بودند. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و نرم افزار آماری SPSS نسخه 20 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج آزمون تی مستقل نشان داد تبحر حرکتی (تی (1،38) = 52 /3-، پی= 00/0) و شایستگی حرکتی ادراک‌شده (تی (1،38) = 44 /2-، پی= 02/0) گروه آموزش برای درک به‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه خطی هست. نتیجه گیری: این مطالعه مؤثر بودن روش آموزش مرتبط با بازی نسبت به روش خطی را نمایان کرده است که می‌تواند در مدارس و مهدکودک‌ها کاربرد داشته باشد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102242_8bd33663c9cddd708e574ba9d072cb1d.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Development of Professional Identity in Physical Education Teachers رشد هویت حرفه‌ای دبیران تربیت بدنی 235 254 103575 10.48308/mbsp.2022.227614.1127 FA حسین انصاری دانشجوی دکتری گروه علوم ورزشی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران. سید احسان امیرحسینی دانشیار گروه علوم ورزشی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران 0000-0003-1563-0569 حمید قاسمی دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، واحد تهران، تهران، ایران. Journal Article 2022 06 15 Purpose: The purpose of this research was to investigate the development of professional identity in physical education teachers using an interpretative structural approach. Methods: This study is practical in nature, with data collected and qualitatively coded through library research and in-depth interviews with 23 experts. The components and indicators of professional identity development in physical education teachers were identified using the Delphi method. These components were then organized into a structural self-interaction form and presented to experts as a questionnaire for pair-wise comparison and interaction determination. The ISM technique was used to structure the components. Results: The results revealed a model consisting of 15 components and 53 indicators across individual, professional, contextual, socio-cultural, welfare, and economic dimensions, organized into six levels. Components such as professional orientation, physical-psychological and professional knowledge were situated at the lowest level, while task orientation and professional commitment were at the first level of the interpretive structural model. Conclusion: It was found that physical education teachers have ability to create effective learning opportunities, promote teamwork, demonstrate initiative and innovation, specialize in teaching various sports, contribute to the development of motor literacy, adapt to change, and exhibit intelligence and talent, all essential components of professional identity. Attaining these foundational components will facilitate the development and strengthening of other aspects of professional identity in physical education teachers. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی رشد هویت حرفه‌ای دبیران تربیت بدنی با رویکرد ساختاری تفسیری بود. روش‌ها: این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی است و داده ها به صورت کیفی از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و مصاحبه‌های عمقی با 23 تن از خبرگان و متخصصان تربیت بدنی آموزش و پرورش گردآوری و کدگذاری شد. سپس مؤلفه‌ها و شاخص‌های رشد هویت حرفه‌ای دبیران تربیت بدنی با بهره‌گیری از روش دلفی شناسایی شد. در نهایت، مؤلفه‌ها در فرم خودتعاملی ساختاری درج گردید و برای مقایسه زوجی و تعیین تأثیرات متقابل به صورت پرسشنامه در اختیار خبرگان قرار گرفت و پس از تکمیل آن، برای ساختاردهی مؤلفه‌ها از تکنیک ISM استفاده شد. یافته ها: یافته‌ها نشان داد در الگوی رشد هویت حرفه‌ای، 15 مؤلفه و 53 شاخص در ابعاد فردی، حرفه‌ای، زمینه‌ای، اجتماعی- فرهنگی و رفاهی و اقتصادی وجود دارد. مؤلفه‌ها در شش سطح ساختاردهی شدند. مؤلفه‌های وظیفه مداری و تعهد حرفه‌ای در سطح اول و مؤلفه‌های جهت‌گیری تخصصی، ویژگی جسمانی و روانی و دانش حرفه‌ای در سطح ششم مدل ساختاری تفسیری پژوهش قرار گرفتند. نتیجه گیری: دستیابی به مؤلفه‌های ذکرشده، تفکر تیمی، ابتکار و نوآوری، تخصص در آموزش رشته‌های مختلف ورزشی، مشارکت در جریان توسعه سواد حرکتی، تغییرگرایی و هوش و استعداد، دستیابی شکل‌گیری و یا تقویت دیگر مؤلفه‌های رشد هویت حرفه‌ای دبیران تربیت بدنی را تسهیل خواهد نمود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_103575_11cac5579e8448a85e16f3393ffa9918.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Personality Traits and Mental Skills in Football, Weightlifting, and Bodybuilding Athletes ویژگی های شخصیتی و مهارت های روانی در ورزشکاران رشته های فوتبال و وزنه برداری و پرورش اندام 255 274 104175 10.48308/mbsp.2024.232114.1210 FA پویا صوفی زاده کارشناسی ارشد روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. علی اسماعیلی استادیار، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. ناصر صبحی قراملکی دانشیار، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Journal Article 2023 06 21 themselves through superior psychological characteristics. This research examines the personality traits and mental skills of bodybuilding, weightlifting, and football athletes through a descriptive, comparative, and cross-sectional study. Methods: The study included 86 male football players, 79 weightlifters, and 74 male athletes competing in national bodybuilding championships, ranging in age from 18 to 37 years. Personality traits were assessed using the five-factor NEO questionnaire, and psychological skills were evaluated using the EMS-3 questionnaire. Results: One-way analysis of variance revealed significant differences in mental skills (F=19.868) and personality traits (F=14.488) among athletes in the three disciplines. There was a significant correlation between personality traits and mental skills in soccer players, weightlifters, and bodybuilding athletes (P<0.05). Additionally, the model used indicated that personality traits effectively explain athletes' mental skills (F=98.18). Conclusion: Personality traits and mental skills are closely linked, and specific personality traits can predict levels of mental skills. Understanding this relationship through the model employed in this study can assist sports psychologists in providing better services. هدف: در بالاترین سطح رقابت، ورزشکاران دارای مشخصات روان‌شناختی بهتر میتوانند خود را از سایر ورزشکاران متمایز کنند. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی ویژگیهای شخصیتی و مهارتهای روانی در ورزشکاران رشتههای فوتبال، وزنهبرداری و پرورش اندام بود. روش‌ها: جامعه آماری پژوهش بازیکنان مرد لیگ برتر فوتبال (86 نفر) و وزنهبرداری (79 نفر) و ورزشکاران مرد حاضر در رقابتهای قهرمانی کشور رشته پرورش اندام (74 نفر) هستند. دامنه سنی ورزشکاران 18 تا 37 سال بود. برای سنجش ویژگی‌های شخصیتی از پرسشنامۀ پنج عاملی نئو و برای سنجش مهارتهای روانی از پرسشنامه امست-3 استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس یکراهه نشان داد که ورزشکاران سه رشته‌ در مهارتهای روانی (868/19F=) ویژگیهای شخصیتی (488/14F=) متفاوت هستند. همبستگی میان ویژگی‌های شخصیتی و مهارت‌های روانی در فوتبالیست‌ها، وزنهبردارها و ورزشکاران پرورش اندام معنا‌دار است. همچنین مدل استفاده‌شده نشان داد که مهارتهای روانی ورزشکاران به‌خوبی توسط ویژگیهای شخصیتی تبیین میشود (18/98F=). نتیجه گیری: ویژگیهای شخصیتی و مهارتهای روانی ارتباط زیادی با هم دارند و ویژگیهای شخصیتی خاص میتواند میزان مهارتهای روانی را پیشبینی کند. تبیین این ارتباط با استفاده از مدل استفاده‌شده در پژوهش حاضر میتواند به روانشناسان ورزشی برای تسهیل ارائه خدمات بهتر کمک کند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104175_72a4f4f7e4495e52e434d7f2bb263b46.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 The Role of Locus Control and Teacher's Emotional Support in Students' Sports Participation Motivation نقش منبع کنترل و حمایت عاطفی معلم در انگیزش مشارکت ورزشی دانش‌آموزان 275 287 105034 10.48308/mbsp.2024.105034.1242 FA سارا باقری استادیار، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹-۱۴۶۶۵ تهران، ایران. شیدا رنجبری استادیار گروه تربیت بدنی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران صدیقه خواجه افلاطون مفرد دکتری تربیت بدنی، گروه تربیت بدنی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. شعله خداداد کاشی استادیار گروه تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران Journal Article 2023 05 12 Purpose: The purpose of this research was to investigate the role of locus control and emotional support in students' sports participation motivation. Methods: To achieve this, 100 boys, with an average age of 13.2±1.2 years, voluntarily participated in this research with parental consent. Using G-power software, a statistical power of 0.80, an alpha level of 0.05, and an effect size of 0.15, two predictor variables were considered. The students completed Gill et al.'s (1983) sports participation motivation questionnaire, teacher affective support Questionnaire (Sakiz, 2007), and Rutter's locus of control questionnaire. Data were analyzis with Pearson correlation coefficient and regression tests. Results: The results of multivariate regression analysis showed that locus control and teacher emotional support play a significant role in motivating students' sports participation (P<0.001). Locus control and emotional support together explain 49% of the variance in students' sports participation motivation. Increasing external locus control decreases students' motivation for sports participation, while increasing emotional support enhances it. Conclusion: Teachers and administrators can boost emotional support for students' sports participation and should consider personality differences related to internal and external locus of control. هدف: تحقیق حاضر با هدف مطالعه نقش منبع کنترل و حمایت عاطفی معلم در انگیزش مشارکت ورزشی دانش آموزان انجام شد. روش‌ها: بدین منظور بر اساس توان آماری 80/0؛ سطح آلفا 05/0، اندازه اثر 15/0 و داشتن دو متغیر پیش بین در نرم افزار جی-پاور تعداد 100 دانش آموز پسر یا میانگین سنی 2/1±2/13 سال به صورت داوطلبانه با رضایت والدین در تحقیق حاضر شرکت کردند و پرسشنامه های انگیزه مشارکت ورزشی گیل و همکاران، پرسشنامه حمایت عاطفی معلم ساکیز و پرسشنامه منبع کنترل راتر را تکمیل کردند. یافته ها: نتایج رگرسیون چند متغیره نشان داد که منبع کنترل و حمایت عاطفی معلم در انگیزش مشارکت ورزشی دانش آموزان نقش معنی داری دارند (001/0>P). در واقع، منبع کنترل و حمایت اجتماعی معلم در مجموع 49 درصد واریانس انگیزه مشارکت ورزشی در دانش آموزان را توضیح می دهند. بعلاوه، با افزایش میزان منبع کنترل از درونی به بیرونی، انگیزه مشارکت ورزشی دانش آموزان کاهش می یابد؛ همچنین، افزایش در حمایت عاطفی، انگیزه مشارکت ورزشی دانش آموزان افزایش می دهد. نتیجه گیری: معلمان و مدیران می توانند با افزایش حمایت عاطفی زمینه میزان مشارکت ورزشی دانش آموزان را فراهم کنند و در این زمینه به تفاوت های شخصیتی مانند منبع کنترل درونی و بیرونی توجه خاص داشته باشند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105034_838d6cc1d0ef63c4b1b5be2cb3f7b77c.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Psychological Factors Affecting the Culture of Public Service in General Administration of Sports and Youth in Sistan and Baluchestan Province عوامل روانشناختی موثر بر فرهنگ خدمت عمومی در سازمان ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان 288 304 106280 10.48308/mbsp.2023.224440.1069 FA ناصر ناستی زایی دانشیار مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. سمیه بامری دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. فرشته آزادی دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. Journal Article 2022 11 01 Purpose: This study aimed to identify and analyze the psychological factors influencing the culture of public service within the General Administration of Sports and Youth in Sistan and Baluchestan Province. Methods: This applied research employed a descriptive-survey methodology. A sample of 296 participants was selected through convenience sampling using the Cochran formula. Data were collected using a standardized Public Service Culture Questionnaire, which measures three key dimensions: Public Service Motivation, Psychological Values and Ethics of Public Service, and Symbols of Public Service. The data were analyzed using a one-sample t-test in SPSS software-21. Results: The findings showed that the mean scores of public service culture and the components of public service motivation and symbols of public service were significantly greater than the theoretical mean. Furthermore, results in the dimension of psychological factors affecting public service culture indicated that the mean score of the psychological values and ethics of public service component—and all its sub-components including honesty, transparency, meritocracy, rule of law, responsibility and intrinsic motivation, safeguarding public interests, positive attitude towards employees, effectiveness, efficiency, productivity, equality and social justice, positive attitude towards the organization, extrinsic motivation, positive attitude towards clients, pursuing societal demands, courage and organizational identity, politeness, modesty and decency, integrity and fairness, adaptability to the environment and clients, quality and excellence orientation, and work conscience—were greater than the assumed mean (3) (P< .001). Conclusion: The results of this study suggest that senior organizational managers should give particular consideration to the psychological factors influencing public service culture. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل روانشناختی موثر بر فرهنگ خدمت عمومی در سازمان ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان بود. روش‌ها: روش پژوهش توصیفی-پیمایشی یود. جامعه آماری پژوهش مدیران و کارکنان سازمان ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان بودند که به شیوه نمونه‌گیری در دسترس 296 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه فرهنگ خدمت عمومی استفاده شد. برای تحلیل اطلاعات از از آزمون تی تک نمونه‌ای با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که میانگین فرهنگ خدمت عمومی و مولفه انگیزه خدمت عمومی، و نماد خدمت عمومی از میانگین نظری بزرگ‌تر و معنادار بود. نتایج در بُعد عوامل روانشناختی موثر بر فرهنگ خدمت عمومی نشان داد میانگین مولفه ارزش‌های روانشناختی و اخلاق خدمت عمومی و تمامی زیر مولفه‌های آن شامل صداقت، شفافیت، شایسته‌سالاری، قانون محوری، مسئولیت‌پذیری و انگیزش درونی، حفظ منافع عمومی، نگرش مثبت به کارکنان، اثربخشی، کارایی، بهره‌وری، برابری و عدالت اجتماعی، نگرش مثبت به، انگیزش بیرونی، نگرش مثبت به ارباب رجوع، پیگیری خواسته‌های جامعه، شجاعت، و هویت سازمانی، ادب، نزاکت و نجابت، درستی و انصاف، سازگاری با محیط و ارباب رجوع، کیفیت و تعالی محوری، و وجدان کاری از میانگین فرضی (3) بزرگ‌تر است (001/0P<). نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر به مدیران عالی سازمان پیشنهاد می شود به عوامل روانشناختی موثر بر فرهنگ خدمت عمومی توجه ویژه داشته باشند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106280_44fe518aaafa74a48db36e450303e516.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 07 22 A Comparison of Early Maladaptive Schemas and Psychological Resilience in Mothers of Children with Autism Spectrum Disorder and Intellectual Disability مقایسه طرحواره‌های ناسازگاراولیه و تاب آوری در مادران دارای دانش آموزان کم توان ذهنی و اُتیسم 305 323 106507 10.48308/mbsp.2024.1065.1102 FA فاطمه سنائی مهر کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران. حمیدرضا سعادت اظهر گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران. Journal Article 2024 02 20 Purpose: This study aimed to compare early maladaptive schemas and psychological resilience between mothers of children with autism spectrum disorder (ASD) and intellectual disabilities (ID). Methods: In this descriptive, causal-comparative study, 35 mothers of children with ASD and 35 mothers of children with ID were selected via convenience sampling from elementary schools for students with these conditions in Qom. Participants completed the Young Schema Questionnaire-Short Form (1998) and the Connor-Davidson Resilience Scale (2003). Data were analyzed using multivariate analysis of variance (MANOVA). Results: A significant difference in resilience was observed between the two groups (F=3.45, P=0.021). Furthermore, a significant difference was found in the early maladaptive schema domain of impaired limits (F=7.85, P=0.008). Conclusion: The findings highlight the need for tailored interventions, particularly those incorporating physical activity, to reduce maladaptive schemas and bolster resilience in these maternal populations. هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه طرحواره‌های ناسازگاراولیه و تاب آوری در مادران دارای دانش آموزان کم توان ذهنی و دانش آموزان اُتیسم بود. روش‌ها: روش پژوهش توصیفی از نوع علی- مقایسه‌ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام مادران دارای دانش آموزان کم توان ذهنی و اُتیسم در مدارس ابتدایی کم توان ذهنی و اتیسم شهر قم بودند که از میان آنها 35 مادر دارای دانش آموز کم توان ذهنی و 35 مادر دارای دانش آموز اُتیسم به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای جمع‌آوری داده‌ها شامل نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ (1998) و پرسشنامه تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003) بود. جهت تحلیل داده‌ها از روش آماری تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین تاب آوری در دو گروه مادران دانش آموزان و مادران دانش آموزان کم‌توان تفاوت معنادار وجود دارد (021/0=P، 45/3=F). بین طرحواره‌های محدودیت‌های مختل (008/0=P، 85/7=F) در دو گروه مادران دانش آموزان و مادران دانش آموزان کم‌توان تفاوت معنادار وجود دارد. نتیجه گیری: این نتایج بر اهمیت توجه به برنامه‌های مداخله‌ای مبتنی بر افزایش فعالیت جسمانی برای کاهش طرحواره‌های ناسازگار و تقویت تاب‌آوری تأکید می‌کند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106507_0f5e52b2f7a703d08b7537d04cf59433.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2026 02 16 Relationship between Distress Tolerance and Coping Strategies in Women with Low Levels of Physical Activity: The Mediating Role of Mindfulness ارتباط تحمل پریشانی و راهبردهای مقابله‌ای در زنان با سطح فعالیت جسمانی پایین: بررسی نقش واسطه‌ای ذهن آگاهی 324 340 106766 10.48308/mbsp.2024.106766.1248 FA شکوه سادات سلیمان پناه کارشناسی ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران. وحیده نیری استادیار گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران. 0000-0002-5860-4558 علیرضا فاضلی مهرآبادی استادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران. حورا لاجوردی کارشناسی ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران. Journal Article 1970 01 01 Purpose: The present study aimed to examine the goodness-of-fit of a structural model predicting emotional distress tolerance based on coping strategies in women with low levels of physical activity, with the mediating role of mindfulness. Methods: This study employed a descriptive-correlational design. The study population consisted of mothers of children with disabilities and low levels of physical activity who referred to welfare centers in Qom city during the summer of 2021. Using convenience sampling, 200 participants were selected. Data were collected using the Distress Tolerance Scale (Simmons & Gaher, 2005), the Coping Strategies Questionnaire by Folkman and Lazarus (1985), and the Freiburg Mindfulness Inventory–Short Form developed by Walach et al. (2006). Data analysis was conducted using Pearson correlation coefficients and structural equation modeling (SEM) through SPSS version 26 and AMOS version 22. Results: The findings indicated that in mothers with low levels of physical activity and a child with a disability, coping strategies exert an indirect effect on emotional distress tolerance through mindfulness. Furthermore, problem-focused coping had a significant positive direct effect, while emotion-focused coping had a significant negative direct effect on distress tolerance. Conclusion: The results demonstrated that coping strategies significantly predict distress tolerance, and mindfulness plays an effective mediating role in this relationship. Furthermore, the findings underscore the importance of promoting physical activity among mothers of children with disabilities as a supportive factor in improving emotion regulation and enhancing distress tolerance. The study highlights the need for interventions that foster adaptive coping and mindfulness to bolster resilience in this population. هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین برازندگی مدل ساختاری ارتباط تحمل پریشانی و راهبردهای مقابله‌ای در زنان با سطح فعالیت جسمانی پایین و بررسی نقش واسطه‌ای ذهن آگاهی بود. روش‌ها: روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه مورد مطالعه شامل مادران دارای کودک معلول و با سطح فعالیت جسمانی پایین مراجعه کننده به مراکز بهزیستی شهر قم در تابستان سال 1400 بودند که به صورت روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 200 نفر انتخاب شدند و به مقیاس تحمل پریشانی هیجانی سیمونز و گاهر (2005)، پرسشنامه راهبردهای مقابله فولکمن و لازاروس (1985) و مقیاس ذهن‌آگاهی فرایبورگ- فرم کوتاه ساخته والاچ و همکاران (2006) پاسخ دادند. داده‌ها نیز با استفاده از مدل معادلات ساختاری و ضریب همبستگی پیرسون و از طریق نرم افزارهای آماری SPSS-26 و Amos-22 مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که راهبردهای مقابله‌ای مادران با سطح فعالیت جسمانی پایین و دارای کودک معلول از طریق ذهن آگاهی بر تحمل پریشانی هیجانی تأثیر غیرمستقیم دارد. نتیجه گیری: یافته‌های پژوهش نشان داد که راهبردهای مقابله‌ای به‌طور معناداری تحمل پریشانی را پیش‌بینی می‌کنند و ذهن‌آگاهی در این رابطه نقش واسطه‌ای مؤثر ایفا می‌کند. همچنین نتایج بر اهمیت ارتقای فعالیت جسمانی در مادران دارای کودک معلول به‌عنوان عاملی حمایتی در بهبود تنظیم هیجان و افزایش تحمل پریشانی تأکید دارد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106766_afd471bf6ddd0769a2ae1535de471841.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 16 1 2024 05 21 Prediction of Interpersonal Problems in Physical Education Students Based on Early Maladaptive Schemas: The Mediating Role of Shame and Guilt پیش‌بینی مشکلات بین فردی دانشجویان تربیت بدنی براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه: نقش میانجیگری احساس شرم و گناه 341 354 106792 10.48308/mbsp.2024.10679.1272 FA عاطفه قاسم عموئیان کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران. پوران صورتی استادیار گروه روانشناسی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران. زاهده رحمانیان استادیار گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، پردیس فاطمه الزهرا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. Journal Article 2023 06 12 Purpose: The present study aimed to predict interpersonal problems in physical education students based on early maladaptive schemas, with the mediating roles of shame and guilt. Methods: The research method was descriptive-correlational, utilizing structural equation modeling (SEM). The statistical population consisted of all students enrolled in Qom branch of Islamic Azad University during the 2023, from whom 320 participants were selected using convenience sampling. Research instruments included the Interpersonal Problems Inventory–47 developed by Pilkonis et al. (1996), the short form of Young’s Schema Questionnaire (2006), the Experience of Shame Scale by Andrews and Hunter (1997), and the Guilt Questionnaire by Kugler and Jones (1992). Data were analyzed using structural equation modeling techniques. Results: The results indicated that interpersonal problems in physical education students can be significantly predicted by early maladaptive schemas through the mediating effects of shame (Z=3.73, P<0.001) and guilt (Z = 4.11, P<0.001). Conclusion: Accordingly, the implementation of psychological interventions grounded in schema therapy, alongside structured physical education programs and targeted group-based sports activities, may reduce feelings of shame and guilt and consequently contribute to the improvement of interpersonal relationships and social functioning among these students. هدف: هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی مشکلات بین فردی در دانشجویان تربیت بدنی براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه با میانجیگری احساس شرم و گناه بود. روش‌ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه‌ آزاد واحد قم در سال 1402 تشکیل میدادند که از میان آنها 320 نفر به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس مشکلات بین فردی-47 پیلکونیس و همکاران (1996)؛ نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ (2006)؛ مقیاس تجربه شرم اندروز و هانتر (1997)؛ پرسشنامه گناه کوگلر و جونز (1992) بود. برای تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد مشکلات بین فردی براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه با میانجیگری احساس شرم (001/0=P، 73/3=Z) و گناه (001/0=P، 11/4=Z) در دانشجویان تربیت بدنی پیش بینی میشود. نتیجه گیری: بنابراین، به‌کارگیری مداخلات روان‌شناختی مبتنی بر طرحواره‌درمانی همراه با برنامه‌های تربیت بدنی و فعالیت‌های ورزشی گروهیِ هدفمند می‌تواند با کاهش شرم و گناه، به بهبود روابط بین‌فردی و کارآمدی اجتماعی این دانشجویان کمک کند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106792_99c189e102e34cedb2c99d924a045e09.pdf