دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Profile of Motor Competence and Enjoyment of Physical Activity in Childhood نیم‌رُخ شایستگی حرکتی و لذت از فعالیت‌بدنی در دوره کودکی 20 1 101335 10.48308/mbsp.2021.210572.0 FA حسام رمضان زاده استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران 0000-0002-7643-8899 بیتا عرب نرمی استادیار مدیریت ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران فاطمه خلیلیان دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه تهران الهه بندلی دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه تهران Journal Article 2020 11 26 Purpose: The aim of this study was to identify the profile of motor competence in children and to compare the enjoyment of physical activity in different profiles of motor competence as well as different age groups. Methods: For this purpose, 184 students in three age groups of 7-8 years, 9-10 years, and 11-12 years were studied. Actual motor competence, perceived motor competence, and enjoyment of physical activity were assessed. Hierarchical cluster analysis and factor analysis of variance were used for data analysis. Results: the relationship between actual and perceived motor competence was significant but the effect size was small (r = 0.197). Cluster analysis identified four profiles of motor competence: high-high (high actual and perceived motor competence), high-low (high actual motor competence and low perceived motor competence), low-high (low actual motor competence and high perceived motor competence), and low-low (low actual and perceived motor competence). The results showed that enjoyment of physical activity in the high-high and low-high groups was significantly better than in the high-low and low-low groups. Conclusions: The results of this study clearly showed that regardless of actual motor competence (high or low), perceived motor competence determines the enjoyment of physical activity in children. هدف: این پژوهش با هدف شناسایی نیمرخ شایستگی حرکتی کودکان و مقایسه لذت از فعالیتبدنی در نیمرخهای متفاوت شایستگی حرکتی و نیز طبقات سنی مختلف انجام شد. روشها: بدین منظور 184 دانشآموز در سه طبقه سنی 8-7 سال، 10-9 سال و 12-11 سال مورد مطالعه قرار گرفتند. شایستگی حرکتی واقعی کودکان، شایستگی حرکتی ادراکشده کودکان و لذت از فعالیتبدنی کودکان ارزیابی شد. از تحلیل خوشهای سلسله مراتبی و تحلیل واریانس عاملی به منظور تحلیل دادهها استفاده شد. نتایج: ارتباط بین شایستگی حرکتی واقعی و ادراکشده اگرچه معنیدار بود اما اندازه اثر کوچکی داشت (r = 0.197). تحلیل خوشهای، چهار نیمرخ شایستگی حرکتی را شناسایی کرد: بالا-بالا (شایستگی حرکتی واقعی و ادراکشده بالا)، بالا-پایین (شایستگی حرکتی واقعی بالا و ادراکشده پایین)، پایین-بالا (شایستگی حرکتی واقعی پایین و ادراکشده بالا) و پایین-پایین (شایستگی حرکتی واقعی و ادراکشده پایین). نتایج نشان داد که لذت از فعالیتبدنی در گروههای بالا-بالا و پایین-بالا به طور معنیداری بهتر از گروههای بالا-پایین و پایین-پایین است. نتیجهگیری نتایج این پژوهش به وضوح نشان داد که صرف نظر از شایستگی حرکتی واقعی (بالا یا پایین)، شایستگی حرکتی ادراکشده تعیین کننده لذت از فعالیتبدنی در کودکان است.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_101335_4fe0c5d7aa43671f5ec9d876b7dddb35.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 The Effect of Motor and Cognitive Exercises on Motor Function and Attention among Children with Developmental Coordination Disorder تاثیر تمرینات حرکتی و شناختی بر عملکرد حرکتی و توجه کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی 36 21 101606 10.48308/mbsp.2021.209360.0 FA فائزه کمالی نژاد دانشگاه یزد محمدرضا صادقیان شاهی استادیار دانشگاه یزد رزا رهاوی عزآبادی استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران . Journal Article 2019 12 05 Purpose: The purpose of this research was to investigate the effect of motor and cognitive exercises on motor function and attention among children with developmental coordination disorder. Methods: The research method was an experimental type with a pre test - post test design with a control group. The statistical population of the current research was the elementary school girls 7-10 years old in Kerman. 45 children with developmental coordination disorder with an average age of 8.13 ± 1.1 years were selected and randomly divided into three groups, two experimental groups, and one control group. The coordination disorder questionnaire - parents' version, MABC-2 test, and Connors questionnaire were used for data collection. The exercise intervention was applied three sessions a week for eight weeks. The control group did not receive the exercise program. Results: The results showed that the average post-test scores of the experimental groups improved significantly compared to the control group (P<0.05), but there was no significant difference between the cognitive and motor exercise groups (P>0.05). Conclusions: The results of the present research showed that exercise interventions can improve motor performance and attention in children with developmental coordination disorder, so it is suggested that these exercise methods be used in future studies. هدف: توجه مبنای پایه ریزی رفتار حرکتی و روانی است و حرکت سبب بهبود تمرکز و توجه می شود. لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات حرکتی و شناختی بر عملکرد حرکتی و بهبود توجه کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی بود. روش‌ها: روش تحقیق از نوع تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با یک گروه کنترل بود جامعه آماری تحقیق حاضر کودکان هفت تا ده سال مدارس ابتدایی دخترانه شهر کرمان بودند. 45 نفر از کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی با میانگین سنی 1/1±13/8 سال به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری؛ دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل قرار گرفتند. جهت جمع آوری داده ها ازپرسش نامه اختلال هماهنگی رشدی –نسخه والدین، آزمونMABC-2 و پرسش نامه کانرز استفاده شد. مداخله تمرینی سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته اعمال شد گروه کنترل برنامه تمرینی دریافت نکرد. نتایج: نتایج تحقیق حاضر نشان داد میانگین نمرات پسآزمون گروههای تجربی در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری بهبود یافته است (05/0>P)، اما بین گروههای تمرینات شناختی و حرکتی تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0>P). نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان داد مداخله های تمرینی عملکرد حرکتی و توجه کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی را بهبود بخشد، لذا پیشنهاد می شود این روش های تمرینی در مطالعات آینده مورد استفاده قرار گیرند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_101606_41e8693d38aa185bd08f08741a28c831.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 The Effect of Sports Vision Trainings on Saccadic Eye Movements of Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) تأثیر تمرینات بینایی ورزشی بر حرکات ساکادیک چشم کودکان دارای اختلال نقص توجه- بیش فعالی 50 37 101631 10.48308/mbsp.2021.210161.0 FA لیلی نظیفی دانشگاه تهران شهزاد طهماسبی بروجنی دانشگاه تهران 0000-0002-0875-3993 مهدی شهبازی دانشگاه تهران 0000-0002-2148-4150 Journal Article 2020 08 16 Purpose: Sports Vision training is a set of techniques for developing visual function. the present study aims to investigate the effect of sports vision training on the eye movements of children with ADHD. Methods: In this semi-experimental study, 27 male students (average age=8.55±1.08 years old) with ADHD were randomly selected and they were divided into experimental and control groups after filling out the Conners questionnaire and clinical psychiatric interviews. At first, the horizontal and vertical saccades and Near-Far-Near (NFN) tests were performed as pre-test by means of the HART CHART of the subjects. Afterward, the experimental group performed the sports vision training during 12 sessions (three sessions a week about 30 minutes), but the control group didn’t perform any intervention. In the end, the subjects performed a post-test. Results: The results of mixed ANOVA showed that the experimental group's horizontal and vertical saccades and NFN improved with sports vision training in all three variables (P≤0.005). Independent t-test showed a significant difference between the two groups in the horizontal and vertical saccades and NFN tests. Conclusions: Sports vision training significantly improves eye movements in children with ADHD. هدف: تمرینات بینایی - ‌ورزشی مجموعه‌ای از تکنیک‌ها برای توسعة عملکرد بینایی است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی تمرینات بینایی - ‌ورزشی بر حرکات چشم کودکان دارای اختلال نقص توجه-‌بیش فعالی بود. روش‌ها: در این پژوهش نیمه تجربی، 27 دانش آموز پسر (میانگین سنی 08/1 ± 55 /8 سال) با اختلال نقص‌ توجه-‌‌بیش فعالی به طور تصادفی انتخاب شدند و بعد از تکمیل پرسش‌نامه کانرز و مصاحبه بالینی روانشناس، به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. ابتدا پیش‌آزمون ساکاد افقی و عمودی و آزمون نزدیک- دور- نزدیک به وسیلة نمودار هارت چارت از آزمودنی‌ها به عمل آمد. سپس گروه تجربی به مدت 12 جلسه (هفته ای سه جلسة 30 دقیقه ای) به انجام تمرینات بینایی - ورزشی پرداختند؛ اما گروه کنترل تحت مداخله قرار نگرفت. در پایان آزمودنی ها پس‌آزمون را انجام دادند. نتایج: نتایج تحلیل واریانس مرکب نشان داد؛ حرکات چشم گروه تجربی بر اثر تمرینات بینایی-ورزشی در هر سه متغیر بهبود یافت (005/0P≤). نتایج آزمون تی مستقل حاکی از تفاوت معنی‌دار دو گروه در ساکاد ‌افقی و عمودی و آزمون نزدیک- دور- نزدیک بود. نتیجه گیری: انجام تمرینات بینایی ورزشی سبب بهبود معنادار حرکات چشم کودکان با اختلال نقص توجه-‌بیش فعالی می‌شود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_101631_45119954f49212bcbf2c16c422fe20bf.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Designing a Model of Cognitive Flexibility through Sport Participation طراحی مدل انعطاف‌پذیری‌ شناختی از طریق مشارکت ورزشی 62 51 101910 10.48308/mbsp.2021.210328.0 FA سحر محمودی کارشناسی ارشد رفتار حرکتی، دانشگاه رازی جواد کریمی دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی ، دانشگاه رازی ، کرمانشاه علی حیرانی هیئت علمی دانشگاه رازی Journal Article 2020 11 23 Purpose: Cognitive flexibility has been considered by researchers in recent decades. Therefore, the purpose of this study was to design a cognitive flexibility model through sports participation. Methods: This study was conducted by qualitative method through semi-structured interviews with 14 people including professors and experts in the field of research who were selected by purposeful sampling method. The method of data collection was previous research articles and semi-structured interviews. To examine the face and content validity, the findings were presented to the participants and their theory and theories were reviewed and disseminated. The method used to assess reliability was the in-subject agreement method. The mean of the intra-subject agreement was reported to be 0.86. Results: According to the findings, causal factors in this study include personality and physical factors, barriers including acquired and non-acquired; contextual factors including educational, cultural, and social contexts; strategies including management and training and adaptation. Conclusions: Therefore, it is suggested that management policies to promote cognitive flexibility through sport participation be identified and implemented in light of identified factors. هدف: انعطافپذیری شناختی در دهه‌های اخیر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. لذا هدف از پژوهش حاضر، طراحی مدل انعطافپذیری شناختی از طریق مشارکت ورزشی بود. روش‌ها: این پژوهش با استفاده از روش کیفی بود. نمونه آماری 14 نفر شامل اساتید و خبرگان حوزه پژوهش که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. روش ﺟﻤﻊ‌آوری اﻃﻼﻋﺎت، ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ پژوهش‌های پیشین و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته بود. ﺑﺮای ﺑﺮرﺳﻲ رواﻳﻲ صوری و محتوایی، یافته‌های ﭘﮋوﻫﺶ را ﺑﺮای مشارکت‌کنندگان اراﺋﻪ و ﻣﺘﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺗﻮﺳﻂ آن‌ها ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮات آن‌ها اﻋﻤﺎل ﺷﺪ. روش مورد استفاده برای بررسی پایایی، روش توافق درون موضوعی بود. میانگین میزان توافق درون موضوعی 86/0 گزارش شد. نتایج: بر مبنای یافته‌ها عوامل علی در این پژوهش شامل عوامل شخصیتی و جسمانی، موانع شامل اکتسابی و غیراکتسابی؛ عوامل زمینهای شامل بسترسازی آموزشی، فرهنگی و اجتماعی؛ راهکارها شامل مدیریت و آموزش و سازگاری؛ پیامدها شامل توسعه فردی و توسعه اجتماعی میباشند. نتیجه گیری: بنابراین پیشنهاد می‌شود با توجه به عوامل شناسایی شده، سیاست‌های مدیریتی در جهت پیشبرد انعطافپذیری شناختی از طریق مشارکت ورزشی تعیین و اجرا شوند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_101910_08f4ea66034469205070e27c4cf0494c.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Effect of Cognitive-Behavioral Stress Management Instruction on Competitive Anxiety of Karate’ Girls تأثیر آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر اضطراب رقابتی دختران کاراته‌کای حرفه‌ای 76 63 101994 10.48308/mbsp.2022.221742.1028 FA مهسا محمدی گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی- دانشکده علوم ورزشی- دانشگاه اصفهان- اصفهان- ایران مهدی رافعی بروجنی گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی- دانشکده علوم ورزشی_ دانشگاه اصفهان- اصفهان- ایران 0000-0001-8139-6139 مریم نزاکت الحسینی گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی- دانشکده علوم ورزشی- دانشگاه اصفهان- اصفهان - ایران Journal Article 2021 05 01 Purpose: The purpose of this study was to determine the effects of cognitive-behavioral stress management instruction on the competitive anxiety of karate girls. Methods: Twenty professional karate ‘girls were selected based on the score in Schmidt et al sports anxiety questionnaire had high anxiety levels and a randomized replication design was used to allocate them to the experimental and control groups. They were competing in the superior league of Iran. Cognitive-behavioral stress management was instructed once a week, and 10 sessions were held. Data about sports anxiety in the pre-test, after the intervention, and three months after the end of the intervention were collected and analyzed. Results: The results showed that the somatic anxiety, worry, and concentration disruption significantly decreased between the pre-test with post-test and between the pre-test and follow-up. Conclusion: It seems to raise awareness, stress reduction skills training; cognitive evaluation modification, interpersonal skills development; an increase of emotional expression, and a decrease of social isolation that exists in this program are the causes of the changes that occur. هدف: هدف از این تحقیق تعیین تأثیر آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر اضطراب رقابتی دختران کاراتهکای حرفهای بود.. روش‌ها: بیست کاراتهکای حرفهای دختر که بر اساس نمرات کسب شده در پرسشنامه اضطراب ورزشی اسمیت و همکاران دارای اضطراب بالایی بودند انتخاب و در گروه آزمایش و گروه کنترل به شیوه همتاسازی تصادفی قرار گرفتند. این ورزشکاران در لیگ برتر مشغول فعالیت بودند. آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری به صورت یک بار در هفته، به مدت 10 جلسه برگزار شد. اطلاعات مربوط به اضطراب رقابتی در سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون و سه ماه پس از آن جمعآوری و تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد که در فاکتور اضطراب جسمانی، نگرانی و عدم تمرکز بین پیشآزمون با پسآزمون و بین پیشآزمون و پیگیری کاهش معنیداری بوجود آمد. نتیجه گیری: به نظر میرسد افزایش آگاهی، آموزش مهارت های کاهش استرس، اصلاح ارزیابیهای شناختی، ایجاد مهارتهای بین فردی و افزایش ابراز هیجانی و کاهش انزوای اجتماعی که در این برنامه وجود دارد دلیل تغییرات ذکر شده می باشد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_101994_a1e54c60568050c949f29f6c6c240db8.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Comparing of Pilates versus Brittonic Exercises on mental toughness, life expectancy and Memory in Menopausal Women مقایسه تمرینات پیلاتس با برای‌تونیک بر سر سختی ذهنی، امید به زندگی و حافظه زنان یائسه 90 77 102005 10.48308/mbsp.2022.220654.1009 FA سیدرضا افتخاری کارشناســـی ارشـــد روان شناســـی ورزشی، دانشـــگاه آزاد اســـلامی، واحـــد اصفهان(خوراسگان) ، اصفهان، .ایران هاجر ترکان استادیار گروه روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران Journal Article 2022 02 12 Purpose: Exercise, like medicine, causes benefits in the performance and health of the body and mind. The aim of this study was to compare Pilates Versus Britonic Exercises on mental toughness, life expectancy, and memory in Menopausal women in Isfahan. Methods: This study was a semi-experimental type and a three-group research design with three phases: pre-test, post-test, and follow-up. In order to carry out the research, 45 people were purposefully selected among postmenopausal women who were referred to the Isfahan health center and were randomly divided into two experimental groups and one control group. Snyder’s Hope Scale (1991), Wechsler memory scale (1987), and Kobasa mental toughness (1989) questionnaires were used to collect information. Two experimental groups (Pilates training program and Britonic training program) performed the exercises as a group during 24 sessions and according to the purpose of the training program. The data were analyzed with the use of repeated-measures analysis of variance. Results: The results showed that Pilates and Brittonic exercises were effective in increasing all three variables of mental toughness, life expectancy, and memory (P<0.05). Also, there was no significant difference between these two sports exercises (P<0.05). Conclusion: Pilates and Brittonic exercises are both effective ways to increase mental toughness, life expectancy, and memory in postmenopausal women. هدف: ورزش همانند دارو، باعث ایجاد فواید در عملکرد و سلامت جسم وروان می شود. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی یک دوره تمرینات پیلاتس با برایتونیک برسرسختی ذهنی، امید به زندگی وحافظه زنان یائسه شهر اصفهان بود. روش‌ها: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی و طرح پژوهش سه گروهی با سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بود. به منظور انجام پژوهش از میان زنان یائسه مراجعه کننده به مرکز بهداشتی درمانی شهر اصفهان 45 نفر به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه امید به زندگی اشنایدر(1991) ، حافظه وکسلر (1987) و سرسختی ذهنی کوباسا (1989) استفاده شد. دو گروه‌ آزمایش (برنامه تمرینی پیلاتس و برنامه تمرینی برایتونیک ) طی 24 جلسه تمرینات را به صورت گروهی و با توجه به هدف برنامه تمرینی انجام دادند. داده‌ها از طریق تحلیل واریانس اندازه‌های مکرر تحلیل شد. نتایج: تمرینات پیلاتس و برایتونیک در افزایش هر سه متغیر سرسختی ذهنی، امید به زندگی و حافظه تأثیر داشتند (05/0>P). همچنین بین این دوتمرین ورزشی تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P). نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرینات پیلاتس و برایتونیک هر دو روشی مؤثر جهت افزایش سرسختی ذهنی، امید به زندگی و حافظه در زنان یائسه باشد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102005_a9a0c765aaffdd533053f561e363930f.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 A Novel Model of Subjective Well-Being and Performance of Wushu Athletes based on the Behavior of Coaches ارائه الگوی بهزیستی ذهنی و عملکرد ورزشکاران ووشو بر اساس رفتار مربیان 108 91 102037 10.48308/mbsp.2022.224348.1064 FA نوید مهتاب استادیار، گروه مدیریت ورزشی، واحد قروه، دانشگاه آزاد اسلامی، قروه، ایران. 0000-0002-0936-7381 امیر کریمی گروه مدیریت ورزشی، واحد قروه، دانشگاه آزاد اسلامی، قروه، ایران. فرزاد غفوری دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2021 10 29 Purpose: Subjective well-being is a multi-dimensional construct that is accompanied by having positive affect experiences, life satisfaction, and awareness of happiness, It should also show the absence of negative affect expressions. Thus, the aim of this study was to investigate a novel model of subjective well-being and performance of Wushu athletes based on the behavior of coaches. Methods: This grounded theory research was done on 15 Wushu players as participants, five Wushu instructors, and three sports psychologists at the level of sports clubs of Kurdistan Province. The sampling was purposeful and it continued until data saturation. Data were collected through semi-structured interviews and recordings. The accuracy of data was analyzed by Lincoln and Guba criteria and data were analyzed by Strauss and Corbin method. Results: This study shows that instructors’ behavior is composed of seven sub-categories including (behavioral compatibility with athletes, close relationship with sportsmen or sportswomen, complement to being athletes, transparency and openness to criticism, emotional support, peacefulness, and leadership behavior). Subjective well-being is composed of four sub-categories of (self-confidence, professional satisfaction, peacefulness, and self-esteem). Also, athletic performance was composed of three sub-categories as follows: (improving the quality of professional life, professional commitment, and professional development). Conclusion: The result of this study shows that instructors’ behavior can influence the Subjective well-being and athletic performance of Wushu players directly. Also, the components of Subjective well-being and athletic performance have a mutual cause-effect relationship. هدف: رفاه ذهنی یک سازه چندبعدی است که هم‌زمان با حضور تجارب عاطفی مثبت، رضایت از زندگی و شادکامی و فقدان حالت‌های عاطفی منفی را نشان میدهد. هدف پژوهش حاضر، ارائه الگوی رفاه ذهنی و عملکرد ورزشکاران ووشو بر اساس رفتار مربیان بود. روش‌ها: این مطالعه گرند تئوری در سال 1400 با مشارکت 15 نفر ووشوکار، 5 نفر مربی ووشو و 3 نفر روانشناس ورزشی شاغل و در سطح باشگاههای ورزشی سطح استان کردستان انجام گرفت. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند بود و تا زمان اشباع دادهها ادامه پیدا کرد. دادهها از طریق مصاحبههای نیمه ساختاریافته و ضبط مصاحبهها جمعآوری شد. صحت و دقت دادهها با استفاده از معیارهای لینکن و گوبا بررسی شد و دادهها بر اساس روش اشتراوس کوربین مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. نتایج: رفتار مربیان از هفت زیر طبقه (سازگاری رفتاری با ورزشکار، ارتباط نزدیک با ورزشکار، مکمل ورزشکار بودن، شفافیت و انتقادپذیری، حمایت عاطفی، آرامش رفتاری، رفتار رهبریت)، رفاه ذهنی از چهار زیر طبقه (خودباوری، رضایت حرفهای، آرامش و عزتنفس) عملکرد ورزشی نیز از سه زیر طبقه (بهبود کیفیت زندگی حرفهای، تعهد حرفهای و تکامل حرفهای) تشکیل‌شده است. نتیجه گیری: نتایج نشان داده شد که رفتار مربیان می‌تواند به‌طور مستقیم رفاه ذهنی و عملکرد ورزشی ووشوکاران را تحت تأثیر قرار دهد و نیز دو مؤلفه رفاه ذهنی و عملکرد ورزشی رابطه علت و معلولی متقابل دارند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102037_25909edb228e93dc4869eafacf3bf434.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Investigating the Relationship between Dark Personality Traits and Mental Skills with the Moderating Effect of Emotional Intelligence in Athletes رابطه‌ رگه‌های تاریک شخصیت و مهارت‌های روانی با اثر تعدیل‌کنندگی هوش هیجانی در ورزشکاران 120 109 102045 10.48308/mbsp.2022.224422.1068 FA مینا فلاحی گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران سید حجت زمانی ثانی دانشیار گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0001-7276-5289 زهرا فتحی رضائی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0001-7334-9228 Journal Article 2021 11 05 Purpose: The purpose of this study was to investigate the relationship between dark personality traits and athletes' mental skills with the moderating effect of emotional intelligence. Methods: The statistical population of the present study was Iranian athletes with personal pages on social networks, from which 195 people were selected by convenience sampling. The method of the present study was descriptive-correlational and applied research. Data collection was done by questionnaires of dark personality traits (DD), emotional intelligence in sports, and Ottawa mental skills (OMSAT-3). Results were analyzed by Pearson correlation coefficient and linear regression at a significance level of 0.05. Results: The results showed that dark personality traits have a significant negative relationship with athletes' mental skills; and emotional intelligence moderates this relationship and reduces the negative effects of dark personality traits on athletes' mental skills. On the other hand, the results of regression analysis showed that the subscales of self-regulation, psycho-pathy, optimism, and appraisal of own emotions were significant predictors of athletes' mental skills. Conclusion: The present study supports the previous findings based on the importance of coaches' attention to athletes' emotional intelligence levels. The findings of the present study were explained using findings based on the effect of personality traits and emotional intelligence on the stress process. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی روابط بین رگههای تاریک شخصیت و مهارتهای روانی ورزشکاران با اثر تعدیلکنندگی هوش هیجانی صورت گرفت. روش‌ها: جامعه آماری پژوهش حاضر ورزشکاران ایرانی دارای صفحه شخصی در شبکه‌های اجتماعی بودند که از بین آنان 195 نفر به صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و کاربردی بود. جمع آوری داده‌ها با پرسشنامهی رگههای تاریک شخصیت، هوش هیجانی در ورزش و مهارتهای روانی اوتاوا (اُمست-3) انجام شد. تحلیل دادهها با ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی در سطح معناداری 05/0 انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد که ویژگیهای تاریک شخصیت با مهارتهای روانی ورزشکاران رابطهی منفی و معنادار دارند؛ این درحالی است که هوش هیجانی این رابطه را تعدیل میکند و اثرات منفی ویژگیهای تاریک شخصیت بر روی مهارتهای روانی ورزشکاران را کاهش میدهد. از سویی دیگر نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که خردهمقیاسهای خودتنظیمی، جامعهستیزی، خوشبینی و ارزیابی احساسات خود پیشبینیکنندههای معناداری برای آمادگی روانی ورزشکاران هستند. نتیجه گیری: پژوهش حاضر از یافتههای پیشین مبتنی بر اهمیت توجه مربیان به سطوح هوش هیجانی ورزشکاران حمایت میکند. نتایج پژوهش حاضر با استفاده از نتایج تحقیقات مبتنی بر تاثیر ویژگیهای شخصیتی و هوش هیجانی بر روند استرس افراد تبیین شدند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102045_95c057b8b8a06f21bd29925ff191dda9.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Comparison of the Effect of Purposeful Movement Plays on Physical Self-Efficacy and Enjoyment of Motor Activity in Preschool Girls and Boys مقایسه تاثیر بازی‌های حرکتی هدفمند بر خودکارآمدی بدنی و لذت شرکت در فعالیت حرکتی در دختران و پسران پیش دبستانی 130 121 102046 10.48308/mbsp.2022.224625.1071 FA حسن کردی 1. گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران. 0000-0003-4446-2533 حسن خلجی گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0000-0002-0323-270X Journal Article 2021 11 13 Purpose: Physical self-efficacy and enjoyment are two important constructs in the motivational theories of sport and human physical activity that were studied on children in this study. The aim of this study was to investigate the effect of purposeful movement plays on physical self-efficacy and enjoyment of motor activity in preschool girls and boys. Methods: A quasi-experimental study with a pre-test, post-test, and 42 children aged 4 to 6 years in two groups of purposeful physical plays (10 boys, 10 girls) and ordinary activity (10 boys, 12 girls) was done. Participants were selected voluntarily and randomly divided into two groups. Data were extracted using a physical self-efficacy scale and enjoyment of the physical activity. Results: Girls had significantly less physical self-efficacy and enjoyment than boys in the pre-test. Despite a significant increase in post-test scores compared to pre-test in the group of purposeful physical Plays, but still, a significant difference in favor of boys was observed in this group (P<0.01). Conclusion: Participation in physical play classes that are purposefully designed for children and performed by experts, increases physical self-efficacy and enjoyment of both gender but does not seem to be enough to resolve the difference between girls and boys. هدف: خودکارآمدی بدنی و لذت بخشی دو سازه مهم در نظریههای انگیزشی فعالیت بدنی انسان میباشند که در این تحقیق روی کودکان مورد مطالعه قرار گرفت. لذا پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر بازیهای حرکتی هدفمند بر خودکارآمدی بدنی و لذت شرکت در فعالیت حرکتی در دختران و پسران پیشدبستانی انجام شد. روش‌ها: مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و تعداد 42 کودک 4 تا 6 ساله در دو گروه بازی‌های حرکتی هدفمند (10 پسر و 10 دختر) و گروه فعالیت معمول (10 پسر و 12 دختر) انجام گرفت. شرکت کنندگان به روش داوطلبانه انتخاب و به شکل تصادفی در گروهها توزیع شدند. اطلاعات با استفاده از مقیاس خودکارآمدی بدنی و لذت بخشی از فعالیت بدنی کودکان استخراج شدند. نتایج: در پیش آزمون به شکل معناداری دختران هر دو گروه، خودکارآمدی بدنی و لذت بخشی کمتری نسبت به پسران داشتند. بعد از شش ماه مداخله تنها در گروه بازیهای حرکتی هدفمند افزایش معناداری در میانگین نمرات خودکارآمدی بدنی و لذت بخشی مشاهده شد اما همچنان در پس آزمون میانگین نمرات پسران بیشتر از دختران بود (01/0> P). نتیجه گیری: شرکت در کلاس بازی‌های حرکتی که به شکل هدفمند برای کودکان تدوین شده و توسط متخصصان اجرا میشود، باعث افزایش خودکارآمدی بدنی و لذت بخشی در هر دو جنس میشود اما صرفا این مداخله برای رفع اختلاف بین دختران و پسران کافی به نظر نمی‌رسد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102046_ba324cfbb23c6f1f38e43af55cd1008d.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 The Effects of Physical Pride, Body Shame and Social Influence, on Body Supervision and Sports Participation in Structural Equation Approaches اثرات غرور فیزیکی، شرم از بدن و نفوذ اجتماعی در نظارت بر بدن و مشارکت ورزشی زنان: رویکرد معادلات ساختاری 148 131 102846 10.48308/mbsp.2022.223885.1058 FA اسفندیار خسروی زاده دانشگاه اراک زهره رضایی پژوهشگاه علوم ورزشی 0000-0003-3821-4859 حسین منصوری گروه تربیت بدنی دانشگاه کردستان 0000-0002-7982-7478 علیرضا زارع دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت بازاریابی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. Journal Article 2021 09 26 Purpose: The present study aimed to investigate the effects of physical pride, body shame, and social influence on women's body monitoring and sport participation with a structural equation approach. Methods: The statistical population of the study consisted of women in Tehran province. Based on an optimal sample size of 281 acceptable samples were collected on social media. The McKinley and Hyde (199) questionnaire, the Hang et al. (2011) questionnaire, and the modified physical activity questionnaire were the measuring tools. Results: External model evaluation confirmed the research instrument. The results of fitting the internal model also showed the fit of the internal model. The results of fitting the internal model also showed the fit of an internal model. Results showed that body shame (0.52), physical pride (0.25), and social influence (0.15), finally, bodybuilding had a positive and significant effect on sport participation of women (0.46). Conclusion: Finally, more attention to body monitoring in women leads to a higher level of athletic participation. Engaging in sports can be a factor in the strengthening of monitoring bodies such as reducing the shame of the body, and increasing pride in the physical and social influence among women, which is a sign of social and mental health of women has it. هدف: هدف پژوهش حاضر اثرات غرور فیزیکی، شرم از بدن و نفوذ اجتماعی در نظارت بربدن و مشارکت ورزشی زنان با رویکرد معادلات ساختاری بود. روش‌ها: جامعة آماری پژوهش را زنان استان تهران تشکیل دادند که براساس تخمین حجم نمونة بهینه 281 نمونة قابل ‌قبول گردآوری شد. پرسش‌نامة تصویر بدنی مککینلی و هاید (1996) برای بررسی و سنجش نظارت از بدن و شرم از بدن مورد استفاده قرار گرفت. از پرسش‌نامة خودبینی هانگ و همکاران (2011) جهت ارزیابی غرور فیزیکی و نفوذ اجتماعی استفاده شد. در نهایت برای سنجش مشارکت ورزشی از پرسش‌نامه تعدیل‌شده مشارکت ورزشی استفاده‌ شد. نتایج: ارزیابی مدل بیرونی ابزار پژوهش را تائید کرد. همچنین نتایج برازش مدل درونی نیز حاکی از تناسب مدل درونی داشت. نتایج نشان داد شرم از بدن با 52/0، غرور فیزیکی با 25/0 و نفوذ اجتماعی با 15/0 به ترتیب بر نظارت و در نهایت نظارت بدن نیز 46/0 بر مشارکت ورزشی زنان اثرگذاری مثبتی و معناداری داشتند. نتیجه‌گیری: به‌طورکلی توجه بیشتر به نظارت بر بدن در بین زنان، به سطح بالای مشارکت ورزشی میانجامد.. پرداختن به ورزش میتواند از عوامل تقویت ابعاد نظارت بر بدن همچون کاهش شرم از بدن، افزایش غرور فیزیکی و نفوذ اجتماعی در بین زنان باشد که خود نشان از سلامت اجتماعی و روانی زنان جامعه دارد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_102846_15bc0b83944a2fdebcedb455c87de5f5.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Comparison of Arousal, Competitive Anxiety, and Self-Confidence of Skilled and Professional Archers based on Gender and Type of Arch مقایسه انگیختگی، اضطراب حالتی رقابتی و اعتماد بنفس کمانداران ماهر و حرفه‌ای بر اساس جنسیت و نوع کمان 164 149 101620 10.48308/mbsp.2021.209951.0 FA سیده سمیرا حسینی گروه روانشناسی ورزشی- دانشکده تربیت بدنی- دانشگاه تهران مریم عبدالشاهی استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا(س) 0000-0002-9354-8168 حسن غرایاق زندی دانشگاه تهران Journal Article 2020 06 08 Purpose: The aim of the present study was to compare the arousal, self-confidence, and competitive state anxiety among expert and professional archers in separate gender and type of arch (Compound and Recurve). Methods: A total of 64 professional archers and 77 expert archers were selected purposefully in the Compound and Recurve. Arousal and cognitive anxiety of individuals were measured by Revised Sports Grid, and somatic anxiety and self-confidence were measured by competitive state anxiety inventory-2. To analyze the data and to compare the studied variables between two independent groups of two sexes or between two groups of athletes (Compound and Recurve) at two expert and professional levels, Mann-Whitney U non-parametric test was used. Results: The results showed that the arousal and self-confidence of professional and expert men were significantly higher than women. In Comparison of the psychological variables among archers based on two expert and professional skill levels it was observed that the self-confidence of professional archers was significantly more than experts. Also, in the Recurve field, three other variables were not different between the expert and professional skill archer. Conclusion: It is concluded that some psychological variables are different in archery sports depending on gender, level, and type of skill. هدف: هدف اصلی این پژوهش مقایسة انگیختگی، اضطراب حالتی رقابتی و اعتماد بنفس کمانداران ماهر و حرفه ای به تفکیک جنسیت و نوع کمان (کامپاند و ریکرو) بود. روش‌ها: نمونه آماری این پژوهش شامل 64 کماندار حرفه‌ای (میانگین سنی 34/29 سال) و 77 کماندار ماهر (میانگین سنی 58/22 سال) در لیگ برتر، در رشتة کامپاند و ریکرو بود که بصورت تصادفی انتخاب شدند. انگیختگی و اضطراب شناختی افراد با جدول عواطف ورزشی بازنگری شده و اضطراب جسمانی و اعتمادبنفس با پرسشنامة اضطراب حالتی رقابتی-2 اندازهگیری شد. جهت تحلیل داده‌ها، به دلیل توزیع غیر طبیعی داده ها، از آزمون آماریِ ناپارامتریکِ یومن-ویتنی،استفاده گردید. نتایج: نتایج نشان داد انگیختگی و اعتمادبنفس مردان حرفهای و ماهر بطور معناداری از زنان ماهر بیشتر بود. اضطراب شناختی و جسمانی زنان و مردان حرفهای تفاوت معناداری نداشت. اما اضطراب شناختی زنان ماهر بطور معناداری از مردان ماهر بیشتر بود. در مقایسة افراد حرفهای و ماهر مشاهده شد در رشتة کامپاند و ریکرو اعتمادبنفس کمانداران حرفهای بطور معناداری از ماهر بیشتر بود و در رشته کامپاند اضطراب جسمانی کمانداران ماهر بالاتر از حرفه ای بود. اما انگیختگی و اضطراب شناختی افراد ماهر و حرفه ای در دو رشته تفاوت معناداری نداشتند. نتیجه گیری: نتایج حاضر بر اهمیت تفاوت‌های روان شناختی بین ورزشکاران از لحاظ جنسیت، نوع و سطح مهارت تأکید می نماید. بنابراین روانشناسان و مربیان تیر اندازی با کمان همواره باید اینگونه تفاوت‌ها را در جلسات تمرینی و مسابقات مدّ نظر قرار دهند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_101620_56eaf8b7d0687bc90370bab99a99469b.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Psychometric Properties of the Persian Version of the Self-Assessment Questionnaire Indicators of Good Governance in Athletes ویژگی‌های روان‌سنجی نسخة فارسی پرسش‌نامة خودارزیابی شاخص‌های حکمرانی مطلوب در ورزشکاران 176 165 104167 10.48308/mbsp.2021.104167.1308 FA مریم آقاسید عزیز اله دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران علی اصغر درودیان استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران. رضا نیک بخش دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران. رضا شجیع استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2022 01 22 Purpose: The purpose of this study was to investigate the psychometric properties of the Persian version of the self-assessment questionnaire indicators of good governance in athletes. Methods: The research method is non-experimental studies in the field of instrument validation in which the necessary information was collected cross-sectionally. The statistical population of the present study consisted of volleyball, basketball, wrestling, and taekwondo athletes in Tehran. The statistical sample also included 189 athletes who were selected by availably method and completed the self-assessment questionnaire indicators of good governance. The questionnaire consists of 31 questions and six sub-scales including organizational and reporting transparency, democratic process accountability/control mechanisms, sport integrity, solidarity and stakeholders’ representation. Data were analyzed with Confirmatory factorial analysis based on structural equations, Cronbach’s alpha coefficient, and intra-class correlation coefficient tests. Results: The result showed that the self-assessment questionnaire indicators of good governance has acceptable fit indexes (RMSEA=0.035, CFI=0.913, TLI=0.971, PNFI=0.842, and AGFI=0.915), internal consistency. Conclusion: Thus, the Persian version of the self-assessment questionnaire indicators of good governance has acceptable reliability and validity in athletes, and coaches, researchers, psychologists, and athletes can use this questionnaire. هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اعتباریابی و روان‌سنجی نسخة فارسی پرسش‌نامة خودارزیابی شاخص های حکمرانی مطلوب در ورزشکاران بود. روش‌ها: روش پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصیفی و در زمرة رواسازی ابزار می‌باشد که اطلاعات لازم و مورد نیاز آن به صورت مقطعی جمع‌آوری شد. جامعة آماری مطالعۀ حاضر را کلیة ورزشکاران رشته های والیبال، بسکتبال، کشتی و تکواندو شهر تهران تشکیل دادند. نمونة آماری پژوهش حاضر نیز شامل 189 نفر بودند که بهروش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و پرسش‌نامة خودارزیابی شاخص های حکمرانی مطلوب در ورزشکاران را تکمیل نمودند. این پرسش‌نامه شامل 31 سوال و شش خرده مقیاس شفافیت سازمانی و گزارشگری، روند دموکراتیک، پاسخگویی/مکانیزم های کنترل، یکپارچگی ورزشی، انسجام و نمایندگی ذینفعان تشکیل شده است. جهت بررسی روایی سازه از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، و برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. نتایج: نتایج نشان دهندة برازش مطلوب نسخۀ فارسی پرسش‌نامة خودارزیابی شاخص های حکمرانی مطلوب در ورزشکاران بود. همچنین همسانی درونی از مقادیر قابل قبولی برخوردار بودند. نتیجه گیری: بنابراین، نسخۀ فارسی پرسش‌نامة خودارزیابی شاخص های حکمرانی مطلوب در ورزشکاران از روایی و پایایی قابل قبولی برخوردار است و روان‌شناسان، ورزشکاران، و پژوهشگران می‌توانند از این پرسش‌نامه استفاده کنند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104167_7e43640ad33ebdd71b3f6d8eb99b06fc.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 The Role of Sports Participation in Improving Psychological Well-Being among Elderly People: The Mediating Role of Social Identity تاثیر مشارکت ورزشی بر بهزیستی روان‌شناختی سالمندان: نقش میانجی هویت اجتماعی 177 190 104587 10.48308/mbsp.2021.104587.1365 FA مهسا افقی دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر مریم شعبانزاده چماچائی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد بوئین‌زهرا، دانشگاه آزاد اسلامی، بوئین زهرا، قزوین، ایران فاطمه شکری کارشناس ارشد رشته روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی ، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران رقیه کیانی گروه روانشناسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران Journal Article 2020 12 29 Purpose: During old age, it is important for individuals to maintain good mental health, engage in social activities, communicate effectively with others, and maintain cognitive and physical abilities. Therefore, the aim of this study was to explore how sports participation can enhance psychological well-being in the elderly people through the mediation of social identity. Methods: This study utilized a descriptive-correlational research design. The study population consisted of men aged 60 and above living in Gorgan city in 2020. A total of 220 individuals were selected through available and targeted sampling, with 20 incomplete questionnaires excluded. Data was collected using the International Physical Activity Questionnaire by Craig et al. (2003), Riff's psychological well-being scale (1989), and Safarinia and Roshan's social identity scale (2013). Data analysis was conducted using Pearson's correlation coefficient and structural equation analysis with SPSS version 21 and AMOS version 24 software. Results: The results of the correlation coefficient analysis revealed a positive and significant relationship between sports participation and social identity (r=0.67), sports participation and psychological well-being (r=0.69), and social identity and psychological well-being (r=0.71) at a significance level of p<0.01. Additionally, the mediating role of social identity between sports participation and psychological well-being was found to be significant at the p<0.001 level. Conclusion: The findings suggest that engaging in sports activities can enhance the psychological well-being of the elderly by strengthening their social identity. هدف: در دوره سالمندی فرد باید از نظر سلامت روانی، داشتن فعالیت‌های اجتماعی، ارتباطات مناسب با دیگران و توانایی‌های شناختی و حرکتی در وضعیت قابل قبولی باشد. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشارکت ورزشی بر بهزیستی روانشناختی با میانجیگری هویت اجتماعی در سالمندان انجام شد. روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل سالمندان مرد 60 سال و بالاتر ساکن شهر گرگان در سال 1399 بودند که تعداد 220 نفر (20 پرسشنامه ناقص بود) به روش نمونه‌گیری دردسترس و هدفمند انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسش‌نامه بین‌المللی فعالیت بدنی کرایگ و همکاران (2003)، مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف (1989)، مقیاس هویت اجتماعی صفاری نیا و روشن (1390) و برای تحلیل دادهها از روشهای ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 21 و AMOS نسخه 24 استفاده شد. نتایج: نتایج ضریب همبستگی نشان داد بین مشارکت ورزشی با هویت اجتماعی 67/0r=، مشارکت ورزشی با بهزیستی روانشناختی 69/0r=، و هویت اجتماعی با بهزیستی روانشناختی 71/0r=، رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد (01/0P<). سطح اطمینان برای هویت اجتماعی به عنوان متغیر میانجی بین مشارکت ورزشی و بهزیستی روانشناختی معنادار بود (001/0P<) نتیجهگیری: براساس یافتهها میتوان گفت شرکت در فعالیتهای ورزشی از طریق تقویت هویت اجتماعی در سالمندان میتواند زمینه ارتقای بهزیستی روانشناختی آنها را فراهم نماید.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104587_8af35aa51ceb0830aca4f6ee41ab79ba.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Psychometric Properties of Persian Version of Oxford Happiness Questionnaire-Short Form among Athletes ویژگی های روانسنجی نسخه فارسی فرم کوتاه پرسشنامه شادکامی آکسفورد در ورزشکاران 191 202 104675 10.48308/mbsp.2021.104675.1253 FA محمد جعفرزاده ورزی دانشجوی دکتری، گروه مدیریت ، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران. علی مهدیزاده اشرفی استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران محمد جهانگیر فرد استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران. Journal Article 2020 11 10 Purpose: Purpose: The present study aimed to investigate the psychometric properties of the Persian version of the short form of the Oxford Happiness Questionnaire in athletes from Tehran. Methods: This research falls under non-experimental research and focuses on instrument validation. Data was collected cross-sectionally to assess the validity and reliability of the Persian version of the short form of the Oxford Happiness Questionnaire. A sample of 400 athletes was selected, with 60 individuals chosen for a test-retest reliability assessment. Confirmatory factor analysis, based on a structural equation model, was used to determine construct validity. Internal homogeneity was assessed using Cronbach's alpha coefficient, and temporal reliability was evaluated using a two-week interval for the test-retest method. Statistical calculations were performed using SPSS version 18 and AMOS version 20 software. Results: The results of the confirmatory factor analysis indicated a good fit for the Persian version of the short form of the Oxford Happiness Questionnaire among athletes (C.F.I=0.958, T.L.I=0.955, RMSEA=0.042, and P.N.F.I=0.078). The internal consistency (Cronbach's alpha coefficient) of the entire questionnaire was 0.924, with a temporal reliability of 0.83. Conclusion: The Persian version of the short form of the Oxford Happiness Questionnaire demonstrates acceptable validity and reliability in Tehran athletes. Coaches, athletes, and researchers can utilize this questionnaire to assess happiness. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی‌های روانسنجی نسخه فارسی فرم کوتاه پرسشنامه شادکامی آکسفورد در ورزشکاران تهرانی انجام شد. روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع پژوهشهای غیر تجربی و در زمره پژوهشهای رواسازی ابزار میباشد که اطلاعات آن جهت تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی فرم کوتاه پرسشنامه شادکامی آکسفورد به صورت مقطعی جمعآوری شد. بدین منظور تعداد 400 ورزشکار به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای تعیین پایایی به روش آزمون - آزمون مجدد نیز تعداد 60 نفر انتخاب شد. جهت بررسی روایی سازه از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ و برای پایایی زمانی از روش آزمون - آزمون مجدد یا فاصلة دو هفته استفاده شد. برای انجام محاسبات آماری، از نرم افزارهای SPSS نسخه 18 و AMOS نسخه 20 استفاده شد. نتایج: نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان دهندة برازش مطلوب نسخۀ فارسی فرم کوتاه پرسشنامه شادکامی آکسفورد (شاخص های 958/0C.F.I=، 955/0=T.L.I، 042/0RMSEA= و 078/0(P.N.F.I= در ورزشکاران بود. ثبات درونی (ضریب آلفای کرونباخ) کل پرسش‌نامه 924/0 و پایایی زمانی آن 83/0 بود. نتیجهگیری: نسخۀ فارسی فرم کوتاه پرسشنامه شادکامی آکسفورد از روایی و پایایی قابل قبولی در ورزشکاران تهرانی برخوردار است و ورزشکاران، مربیان و پژوهش‌گران می توانند جهت سنجش شادکامی از این پرسش‌نامه استفاده کنند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104675_19e524e7aa887f6311e8b6ae061bf5d7.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Effect of Cognitive-Motor Challenging and Non-Challenging Games on Fundamental Movement Skills among 3-6 Year Old Children تاثیر بازی های چالشی شناختی-حرکتی و غیر چالشی بر مهارت‌های حرکات بنیادی کودکان 3 تا 6 سال 203 214 104863 10.48308/mbsp.2022.104863.1291 FA محسن شعبانی دانشجوی دکتری تخصصی گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. شهاب پروین پور استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. مرضیه بلالی استادیار گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. زهرا انتظاری خراسانی استادیار گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2021 02 08 Purpose: Recognizing the importance of developing fundamental movement skills in children, studies have shown that introducing cognitive-motor challenges can enhance these skills. This research aims to compare the impact of cognitive-motor challenging and non-challenging games on the fundamental movement skills of children aged 3 to 6 years in Tehran. Methods: The current research employed a semi-experimental method with a pre-test-post-test design involving a control group. Fifty children between the ages of 3 to 6 years from the 9th district of Tehran were selected using the available method and randomly assigned to two groups: challenging game training and non-challenging game training. Both groups engaged in the game for 8 weeks, with 2 sessions of 60 minutes each week. The difference between the groups was that the cognitive-motor challenging group performed exercises using a progressive and challenging approach. Data analysis was conducted using Analyze of Covariance (ANCOVA) with SPSS version 20 software. Results: The results indicated a significant difference between the challenging game group and the non-challenging game group in terms of manipulation and movement skills. The challenging game group showed greater improvement in manipulation and movement skills among children. Conclusion: Overall, the findings of this research demonstrate that challenging games, by providing more practice opportunities and a variety of exercises can enhance children's performance. Children participating in challenging games displayed more seriousness and accuracy in their exercises, leading to increased motor skills compared to the non-challenging group, which focused on linear exercises with limited variety. هدف: با توجه به اهمیت توسعه مهارت های حرکت بنیادی در کودکان، مطالعات نشان داده‌اند چالش های شناختی- حرکتی به عنوان یکی از روش‌های بهبود این مهارت‌ها معرفی شده است. تحقیق حاضر با هدف تاثیر بازی چالشی شناختی-حرکتی و غیر چالشی بر مهارت های حرکتی بنیادی کودکان 3 تا 6 سال شهر تهران انجام گرفت. روش‌ها: روش پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. 50 نفر از کودکان 3 تا 6 سال منطقه 9 تهران به روش دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه بازی چالشی و بازی غیر چالشی قرار گرفتند. هر دو گروه به مدت 8 هفته، هفته ای 2 جلسه 60 دقیقه ای به بازی پرداختند، با این تفاوت که گروه چالشی شناختی-حرکتی با روش پیشرونده و چالش برانگیز تمرینات را انجام دادند. برای تحلیل دادهها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 20 استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد بین گروه بازی چالشی و غیر چالشی در اجرای مهارت دستکاری و جابجایی، تفاوت معناداری وجود دارد (001/0P<) و در گروه بازیهای چالشی باعث بهبود بیشتر مهارت های حرکتی دستکاری و جابجایی در کودکان شد. نتیجه گیری: یافتههای تحقیق حاضر نشان داد بازی های چالشی نسبت به بازی های غیر چالشی با ایجاد فرصت تمرین بیشتر و چالش برانگیزی و تنوع تمرینی برای کودکان باعث بهبود عملکرد آنها شده و کودکان با جدیت بیشتر و دقت بالاتری تمرینات را انجام دهند و در نتیجه مهارت حرکتی آنها نسبت به گروه غیر چالشی که از تمرینات خطی استفاده شد و تنوع در آن کم بود، افزایش یابد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104863_51e10c3052831986e804c1458e796d22.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Relationship between Talent Development Environment with Mental Toughness among Athletes ارتباط محیط پرورش استعداد با سرسختی ذهنی در ورزشکاران 215 229 104891 10.48308/mbsp.2022.104891.1108 FA حسین ستار عبدالله العکبی دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. 0009-0002-4585-2648 رخساره بادامی دانشیار رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. 0000-0002-4507-0382 عباس عبد الحمزه کاظم عامری استادیار تربیت بدنی، دانشکاه کربلا،کربلا، عراق. 0009-0002-4585-2648 زهره مشکاتی دانشیار رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. 0000-0002-7328-9357 Journal Article 2023 03 06 Purpose: The talent development environment plays a crucial role in helping athletes achieve their full potential and mental toughness. Understanding which aspects of the talent development environment best promote mental toughness is essential for coaches and athletes. Therefore, the purpose of this study was to examine the psychological characteristics of the talent development environment - specifically the five factors outlined in the Arabic language - and their relationship with mental toughness among athletes. Methods: The study involved 682 athletes ranging in age from 13 to 21 years old, who were selected from the talent development programs of the Iraqi National Sports Institute. The research utilized the Talent Development Environment Questionnaire (TDEQ5) and the Mental Toughness Inventory (MTI). Structural validity was evaluated through exploratory and confirmatory factor analysis, while convergent validity, discriminant validity, and predictive validity were assessed using regression analysis. Reliability was measured using Cronbach's alpha, split-half reliability, and composite reliability. Cluster analysis was used for sample grouping, and analysis of variance was employed for group comparisons. Results: The results indicated that the Arabic Talent Development Environment Questionnaire-5 is a valid and reliable tool for use in Arabic-speaking cultures. Furthermore, certain features of the talent development environment were found to predict mental toughness. Conclusion: Therefore, the Talent Development Environment Questionnaire should be considered for enhancing the mental toughness of talented athletes. هدف: محیط پرورش استعداد و سرسختی ذهنی برای ورزشکاران جهت تحقق پتانسیلهای ورزش نقش حیاتی دارد. درک اینکه کدام ویژگی‌های محیط پرورش استعداد به بهترین وجه سرسختی ذهنی را تسهیل می‌کند، برای مربیان و ورزشکاران بسیار مفید خواهد بود. به این ترتیب، هدف این تحقیق بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی محیط پرورش استعداد- 5 به زبان عربی و رابطه بین عوامل محیط پرورش استعداد و سرسختی ذهنی در ورزشکاران است. روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع پژوهشهای غیر تجربی و در زمره پژوهشهای همبستگی میباشد که اطلاعات آن به صورت مقطعی جمعآوری شد. . شرکتکنندگان 682 ورزشکار 13 تا 21 سال منتخب در برنامه‌های توسعه استعدادهای مؤسسه ورزشی کشور عراق بودند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه محیط پرورش استعداد (TDEQ5) و پرسشنامه سرسختی ذهنی (MTI) بود. جهت بررسی روایی، از روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، روایی همگرا و روایی افتراقی و هم چنین روایی پیش بین با استفاده از تحلیل رگرسیون استفاده شد. سپس، برای بررسی پایایی از روش های پایایی ضریب الفای کرونباخ، ضریب تنصیف، و پایایی ترکیبی استفاده شد. جهت خوشهبندی افراد نمونه از تحلیل خوشهای و جهت مقایسه بین گروهها از تحلیل واریانس شد. نتایج: یافته ها نشان میدهد پرسشنامه محیط پرورش استعداد- 5 عربی ابزاری معتبر و قابل اعتماد برای استفاده از آن در فرهنگ‌های عرب زبان میباشد. همچنین ویژگی‌های کلیدی محیط پرورش استعداد، سرسختی ذهنی را پیش‌بینی می‌کند. نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر می توان پرسشنامه محیط پرورش استعداد برای ارتقای سرسختی ذهنی ورزشکاران با استعداد در نظر گرفت.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_104891_0831e5131f68f7f4abe81fabc11fde20.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Psychometrics Properties of the Persian version of the Engagement in Athletic Training Scale ویژگی های روانسنجی نسخه فارسی مقیاس درگیر شدن در تمرین ورزشی 230 240 105309 10.48308/mbsp.2021.105309.1180 FA پویا افخمی گروه تربیت بدنی، واحد ملکان، دانشگاه آزاد اسلامی، ملکان، ایران. حسین میکاییلی گروه تربیت بدنی، واحد میاندوآب، دانشگاه آزاد اسلامی، میاندوآب، ایران. صدیقه خواجه افلاطون مفرد گروه تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، گرگان، ایران Journal Article 2021 06 05 Purpose: With limited research on the construction and standardization of a tool to measure athletes' engagement in sports training, the present study aimed to determine the psychometric properties of the Persian version of the Engagement in Athletic Training Scale. Methods: This research falls under non-experimental studies and belongs to the category of tool validation research. Information was collected cross-sectionally to establish the validity and reliability of the Persian version of the scale. A sample of 250 athletes was selected for this purpose. Additionally, 40 individuals were chosen to determine reliability using the test-retest method. Confirmatory factor analysis based on a structural equation model was utilized to assess structural validity, Cronbach's alpha coefficient was used to determine internal consistency, and test-retest reliability over a two-week interval was used to assess temporal stability. Statistical calculations were conducted using SPSS version 19 and Smart PLS-4 software. Results: The results of confirmatory factor analysis in Smart PLS software supported a four-factor structure of the scale, which included behavioral engagement, cognitive engagement, positive emotional engagement, and negative emotional engagement. The Cronbach's alpha coefficient was 0.89 for behavioral engagement, 0.88 for cognitive engagement, 0.81 for positive emotional engagement, and 0.80 for negative emotional engagement. Goodness-of-fit indices such as RMSEA (0.61), NFI (0.89), CFI (0.94), GFI (0.90), and SRMR (0.054) supported the proposed model. Conclusion: Coaches can utilize this scale to measure athletes' engagement in sports training, providing them with valuable insight into the quality of training programs. هدف: با توجه به اهمیت تعامل ورزشکاران در بالا بردن کیفیت تمرینات ورزشی و تحقیقات محدود در زمینه ساخت و استانداردسازی ابزاری برای سنجش میزان درگیری شدن ورزشکاران در انجام تمرینات ورزشی، هدف تحقیق حاضر تعیین ویژگی های روانسنجی نسخه فارسی مقیاس درگیر شدن در تمرین ورزشی بود. روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع پژوهشهای غیر تجربی و در زمره پژوهشهای رواسازی ابزار میباشد که اطلاعات آن جهت تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی مقیاس درگیر شدن در تمرین ورزشی به صورت مقطعی جمعآوری شد. بدین منظور تعداد 250 ورزشکار به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای تعیین پایایی به روش آزمون - آزمون مجدد نیز تعداد 40 نفر انتخاب شد. جهت بررسی روایی سازه از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ و برای پایایی زمانی از روش آزمون - آزمون مجدد یا فاصلة دو هفته استفاده شد. برای انجام محاسبات آماری، از نرم افزارهای اس.پی.اس.اس نسخه 19 و اسمارت پی.ال.اس استفاده شد. نتایج: نتایج تحلیل عاملی تاییدی در نرم افزار پی.ال.اس از ساختاری چهار عاملی مقیاس شامل درگیر شدن رفتاری، شناختی، عاطفی مثبت و منفی حمایت کردند. ضریب آلفا کرونباخ برای مولفه درگیری رفتاری برابر با 89/0، درگیری شناختی برابر با 88/0، درگیری عاطفی مثبت برابر با 81/0 و درگیری عاطفی منفی برابر با 80/0 بود. شاخص های نیکویی برازش RMSEA (61/0)؛ NFI (89/0) ، CFI (94/0) GFI (90/0) و SRMR (054/0) از مدل پیشنهادی حمایت می کنند. نتیجه گیری: بنابراین، مربیان می توانند از این مقیاس برای سنجش میزان درگیری ورزشکاران در تمرین ورزشی استفاده کنند تا بینش بهتری از کیفیت برنامه های تمرینی کسب کنند.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105309_0cbf10cfcaa243efd56968f629b4277f.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Psychological-Social Strategies Affecting Motivational Marketing in Sports راهبردهای روانی- اجتماعی موثر بر بازاریابی انگیزشی در ورزش 231 241 105360 10.48308/mbsp.2021.105360.1029 FA شیما حسامی دانشجوی دکترای تخصصی، گروه مدیریت ورزشی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران. 0000-0002-9520-1029 کورش ویسی استادیار گروه تربیت بدنی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران 0000-0003-4956-3835 سمیرا علی آبادی استادیار گروه تربیت بدنی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران. Journal Article 2021 04 15 Purpose: The aim of this research was to investigate the psychological-social strategies affecting motivational marketing in sports. Methods: The research method used was grounded theory. Participants included 16 experts in sports marketing, sports psychology, and sports marketers. Targeted sampling method was used to reach theoretical saturation in the research. Data collection tools included semi-structured interviews and a researcher-made questionnaire based on a 5-values Likert scale. Validity and reliability of the results were assessed using Guba and Lincoln criteria for qualitative research and Cronbach's alpha, homogeneity reliability, composite reliability, convergent validity, and divergent validity for quantitative research. Data analysis in the qualitative section was conducted using the grounded theory method, with three stages of open, axial, and selective coding using MaxQDA version 18 software. Results: The results in the quantitative section confirmed the hypotheses and factors in the first and second order confirmatory factor analysis tests, with factor loadings of the items and factors above 0.4. Psychological-social strategies such as appropriate management, psychological promotion, suitable service strategies, customer relations, logo suitability, and alignment with social perspectives formed the pattern of motivational marketing in sports. Conclusions: Based on the results of this study, the psychological-social components of motivational marketing require comprehensive planning by relevant authorities in order to maximize the economic benefits of marketing in sports. هدف: هدف از پژوهش حاضر راهبردهای روانی- اجتماعی موثر بر بازاریابی انگیزشی در ورزش بود. روش‌ها: استراتژی پژوهش، استفاده از نظریه داده ‌بنیاد بود. مشارکتکنندگان در تحقیق 16 نفر اساتید بازاریابی ورزشی‌‌، روان شناسی ورزشی و بازاریابان ورزشی بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و از نوع گلوله‌ب رفی پس از رسیدن به حد اشباع نظری در تحقیق مشارکت داشتند. ابزار جمع آوری داده های کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته بود که بر اساس یافته‌های بخش کیفی بر اساس معیار 5 ارزشی لیکرت تنظیم گردید. برای بررسی روایی و پایایی نتایج در بخش کیفی تحقیق از معیارهای گوبا و لینکلن‌ و در بخش کمی از شاخص های آلفای کرونباخ، پایایی همگون rho، پاپایی ترکیبی، روایی همگرا و روایی واگرا استفاده شد. در بخش کیفی تحلیل دادهها با استفاده از روش داده بنیاد و با استفاده از سه مرحلۀ کدگذاری شناسایی باز‌‌، محوری و انتخابی و با استفاده از نرم افزار مکس کیودا نسخۀ 18 انجام شد. نتایج: نتایج در قسمت کمی بیانگر تایید گویهها و عوامل در آزمون‌های تحلیل عاملی تاییدی مرتبه اول و دوم بود به این معنی بارهای عاملی گویه‌ها و عوامل بالاتر از 4/0 بودند. راهکارهای روانی – اجتماعی نحوه مدیریت مناسب‌‌، راهکارهای روانشناختی نحوه ترویج و تبلیغ‌‌، استراتژی مناسب‌‌ خدمات‌‌، ارتباط مناسب با مشتری‌‌، تناسب لوگو و با دیدگاه اجتماعی راهبردهای روانی-اجتماعی الگوی بازاریابی انگیزشی در ورزش را تشکیل دادند. نتیجه گیری: براساس نتایج مظالعه حاضر مولفه های روانی – اجتماعی بازاریابی انگیزشی نیازمند برنامه ریزی جامع مسئولین ذی ربط میباشد که طبق آن می توان حداکثر بهره اقتصادی از بازاریابی در ورزش را ارائه نمود.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105360_563aea5177237ec5c1114f6650bb4946.pdf

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 14 2 2022 10 23 Effectiveness of Drama Therapy on Depression and Psychological Distress Tolerance in Adolescents with Low Level of Physical Activity اثربخشی دراماتراپی بر افسردگی و تحمل پریشانی روان‌شناختی نوجوانان دارای سطح فعالیت بدنی پایین 252 263 106322 10.48308/mbsp.2022.1063.7898 FA ثمره محجوبیان کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، سمنان، ایران. مژگان آگاه هریس دانشیار روانشاسی سلامت، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران 0000-0002-2949-0192 Journal Article 2022 08 12 Purpose: Drama therapy is a creative intervention that facilitates emotional expression and can help adolescents understand and modulate psychological challenges. This study aimed to evaluate the effectiveness of drama therapy on depression and psychological distress tolerance in adolescents with low physical activity. Methods: This quasi-experimental study employed a pretest-posttest-follow-up design with a control group. The sample consisted of 30 adolescents (aged 13-18) supported by a charity in Tehran, selected via convenience sampling and randomly assigned to either an experimental group (n=15) or a control group (n=15). The experimental group received 14 sessions of 90-minute drama therapy based on a structured protocol. Results: The results indicated that drama therapy significantly reduced depression (P=0.001) and increased psychological distress tolerance (P=0.003). A significant effect of time was also observed for both depression reduction (P=0.001) and increased distress tolerance (P=0.001). Furthermore, the interaction effect of time and group was significant, showing a greater reduction in depression (P=0.001) and a greater increase in distress tolerance (P=0.047) in the experimental group compared to the control. Conclusions: Drama therapy is an effective intervention for reducing depression and enhancing psychological distress tolerance in inactive adolescents under charitable support. This creative, interactive approach provides a valuable framework for improving the mental health of this vulnerable population. هدف: هنر تئاتر به مثابه یک راهبرد و دراماتراپی به عنوان یک تکنیک خلاقانه که بیانگری عواطف و احساسات را برای نوجوانان ایجاد می‌کند؛ میتواند به درک چالش‌ها، دستیابی به موقعیت‌ها و مکانیسم‌های لازم برای تعدیل آنها کمک کند. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی دراماتراپی بر افسردگی و تحمل پریشانی روان‌شناختی نوجوانان دارای سطح فعالیت بدنی پایین بود. روش ها: روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون- پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش، تمام نوجوانان 13 تا 18 سال تحت پوشش خیریه در شهر تهران بودند، از بین آنها تعداد 30 نوجوان به صورت دردسترس انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه دراماتراپی و گواه هر یک 15 نفر قرار گرفتند. اعضای گروه آزمایش در 14 جلسه 90 دقیقهای آموزش از طریق پروتکل دراماتراپی را دریافت کردند. نتایج: دراماتراپی بر افسردگی (001/0=P) اثرگذار بود و اثر کاهنده داشت. اثر زمان موجب کاهش افسردگی (001/0=P) نسبت به مرحله پیش آزمون شد. اثر متقابل زمان*گروهها موجب کاهش افسردگی (001/0=P) نسبت به گروه گواه شد. دراماتراپی بر تحمل پریشانی (003/0=P) اثرگذار بود و اثر افزاینده داشت. اثر زمان موجب افزایش تحمل پریشانی (001/0=P) نسبت به مرحله پیش آزمون شد. اثر متقابل زمان*گروهها موجب افزایش تحمل پریشانی (047/0=P) نسبت به گروه گواه شد. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان داد که دراماتراپی به‌طور معناداری موجب کاهش افسردگی و افزایش تحمل پریشانی روان‌شناختی در نوجوانان فاقد فعالیت ورزشی تحت پوشش خیریه می‌شود. استفاده از روش‌های خلاقانه و تعاملی در دراماتراپی، بستر مناسبی برای ارتقاء سلامت روان این گروه آسیب‌پذیر فراهم می‌آورد.

https://mbsp.sbu.ac.ir/article_106322_4d7a471ae6324ce171c459c7b0ef43d5.pdf