دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 5 2 2015 03 21 بررسی توان مقابله با اضطراب رقابتی کشتی‌گیران حرفه‌ای باتوجه به سطح مسابقات 0 0 99407 FA حسین پیرانی دانشگاه تهران ایرج احمدی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نورآباد ممسنی مهدی روستایی دانشگاه تهران فرشته گلستانه قدسیه سنگتراش Journal Article 2016 01 05 هدف تحقیق: بررسی میزان اضطراب رقابتی و راهکارهای کنار آمدن با اضطراب در کشتی گیران سطوح مختلف است. روش‌ تحقیق: جامعه آماری این تحقیق را ورزشکاران کشتی گیر فرنگی و آزاد استان فارس تشکیل دادند. نمونه آماری شامل400 نفراز ورزشکارانی که در مسابقات مختلف استانی، ملی و بین‌المللی حضور داشتند به صورت تصادفی ساده در دسترس انتخاب شدند. سپس پرسشنامه‌ها بین آنان توزیع شد. میزان اضطراب رقابتی توسط پرسشنامه ارزیابی اضطراب رقابتی مشخص شد. شیوه‌های ‌مقابله با اضطراب رقابتی را یک پرسشنامه تشکیل می‌داد که شامل 8گویه مقابله شناختی، 6گویه مقابله بدنی و 3 گویه مقابله منفی بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی شامل آزمون مقایسه میانگین آنوا (ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی می‌باشد روائی پرسشنامه در تحقیقات متعددی بین 75/0 تا 90/0 می‌باشد. یافته‌ها: تحلیل یافته‌ها نشان داد که بین میانگین‌های ‌میزان اضطراب رقابتی (کل، شناختی و بدنی) در سه گروه اختلاف معنادار وجود دارد (01/0p<). نتایج نشان داد که گروه ورزشکاران مدال آور استانی از میزان اضطراب رقابتی بیشتری نسبت به دو گروه دیگر برخوردار بودند. همچنین بین میانگین شیوه‌های ‌شناختی مقابله با اضطراب رقابتی در گروه مدال آور بین‌المللی با گروه مدال آور استانی اختلاف معنادار وجود دارد (01/0p<). بین میانگین شیوه‌های ‌منفی مقابله با اضطراب رقابتی در گروه‌ها هیچ گونه اختلاف معناداری وجود نداشت. با این حال بین میانگین شیوه‌های ‌بدنی مقابله با اضطراب رقابتی در هرسه گروه اختلاف معنادار وجود داشت (01/0p<). نتیجه‌گیری: محاسبات نشان داد که گروه ورزشکاران مدال آوران بین‌المللی از بیشترین راهبردهای مقابله‌ای شناختی و بدنی برای مقابله با اضطراب استفاده می‌کند.هدف تحقیق: بررسی میزان اضطراب رقابتی و راهکارهای کنار آمدن با اضطراب در کشتی گیران سطوح مختلف است. روش‌ تحقیق: جامعه آماری این تحقیق را ورزشکاران کشتی گیر فرنگی و آزاد استان فارس تشکیل دادند. نمونه آماری شامل400 نفراز ورزشکارانی که در مسابقات مختلف استانی، ملی و بین‌المللی حضور داشتند به صورت تصادفی ساده در دسترس انتخاب شدند. سپس پرسشنامه‌ها بین آنان توزیع شد. میزان اضطراب رقابتی توسط پرسشنامه ارزیابی اضطراب رقابتی مشخص شد. شیوه‌های ‌مقابله با اضطراب رقابتی را یک پرسشنامه تشکیل می‌داد که شامل 8گویه مقابله شناختی، 6گویه مقابله بدنی و 3 گویه مقابله منفی بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی شامل آزمون مقایسه میانگین آنوا (ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی می‌باشد روائی پرسشنامه در تحقیقات متعددی بین 75/0 تا 90/0 می‌باشد. یافته‌ها: تحلیل یافته‌ها نشان داد که بین میانگین‌های ‌میزان اضطراب رقابتی (کل، شناختی و بدنی) در سه گروه اختلاف معنادار وجود دارد (01/0p<). نتایج نشان داد که گروه ورزشکاران مدال آور استانی از میزان اضطراب رقابتی بیشتری نسبت به دو گروه دیگر برخوردار بودند. همچنین بین میانگین شیوه‌های ‌شناختی مقابله با اضطراب رقابتی در گروه مدال آور بین‌المللی با گروه مدال آور استانی اختلاف معنادار وجود دارد (01/0p<). بین میانگین شیوه‌های ‌منفی مقابله با اضطراب رقابتی در گروه‌ها هیچ گونه اختلاف معناداری وجود نداشت. با این حال بین میانگین شیوه‌های ‌بدنی مقابله با اضطراب رقابتی در هرسه گروه اختلاف معنادار وجود داشت (01/0p<). نتیجه‌گیری: محاسبات نشان داد که گروه ورزشکاران مدال آوران بین‌المللی از بیشترین راهبردهای مقابله‌ای شناختی و بدنی برای مقابله با اضطراب استفاده می‌کند.

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 5 2 2015 03 21 تاثیر تمرین‌های تعادلی بر راهبردهای گام برداری عبور از مانع در زنان سالمند 99384 FA علیرضا فارسی تهران، بزرگراه شهید چمران، خیابان یمن،میدان شهید شهریاری، بلوار دانشجو، دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی کدپستی: سحر محمدزاده خیابان ایت الله مشگینی -خ شهیدمحمدحسینی -پلاک 18 کدپستی: Journal Article 2016 01 05 هدف: هدف از تحقیق حاضر تاثیر شش هفته تمرینات تعادلی بر راهبرد­های گام برداری عبور از مانع در زنان سالمند بود. روش تحقیق: تحقیق حاضر به روش نیمه‌تجربی انجام شد. بدین منظور20زن سالمند (84/4±72/67 سال) بصورت تصادفی ساده به دو گروه ده نفری کنترل و تمرین تقسیم شدند. از کلیه شرکت‌کننده‌ها یک آزمون گام برداری به هنگام عبور از مانع 15 سانتی متری (20 درصد طول اندام) در یک مسیر هفت متری گرفته شد، گروه تمرین به مدت 18 جلسه (3 جلسه در هفته) تمرینات تعادلی را بر اساس پروتکل تعیین شده انجام دادند. پس از شش هفته پس‌آزمون مشابه پیش‌آزمون اجرا شد. با استفاده از دستگاه تحلیل حرکت، ویژگی‌های کینماتیک گام‌برداری هنگام عبور از مانع شامل طول، عرض و سرعت گام‌برداری جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مرکب (2 گروه × 2 زمان) تحلیل شدند.  یافته‌ها: یافته‌ها افزایش معنی‌دار در طول گام(046/0= P) و سرعت عبور از مانع (01/0= P)در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل نشان داد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که راهبردهای گام‌برداری هنگام عبور از مانع تحت تاثیر تمرین‌های تعادلی قرار می‌گیرند. بنابراین، تمرین‌های تعادلی موجب بهبود گام‌برداری بر روی مانع زنان سالمند می‌شود. 

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 5 2 2015 03 21 تأثیر هشت هفته برنامه تمرینی ادراکی- حرکتی بر قابلیت‌های حرکتی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی 99385 FA زهرا ولی نیا علی حیرانی کامران یزدان بخش Journal Article 2016 01 05 هدف تحقیق: اختلال هماهنگی رشدی معمولا همراه با اختلالات حرکتی نظیر تعادل و هماهنگی حرکتی در کودکان مبتلا می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر هشت هفته برنامه تمرینی ادراکی- حرکتی بر قابلیت‌های حرکتی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی بود. روش تحقیق: بدین منظور تعداد بیست آزمودنی کودک در دامنه سنی 8-12سال از بین کودکان اختلال هماهنگی رشدی مدارس کودکان استثنایی شهرستان کرمانشاه حضور داشتند به صورت نمونه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. پروتکل تمرینی شامل هشت هفته تمرینات ادراکی- حرکتی بود، که طی سه جلسه در هفته و 50 دقیقه تمرینات انجام گردید. متغیرهای حرکتی نظیر تعادل ایستا، تعادل پویا، هماهنگی دو دستی، هماهنگی چشم و دست قبل و بعد از تمرینات توسط ابزار معتبر (تست تعادل ایستای لک لک، تست تعادل پویای Y، دستگاه هماهنگی دو دستی و دستگاه هماهنگی چشم و دست)، اندازه‌گیری شد. پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده‌ها با استفاده از آزمون شاپیرو ویلک، از آزمون‌های تحلیل واریانس مرکب برای مقایسه نتایج درون و بین گروهی استفاده شد. یافته‌ها: پیشرفت معنی داری در همه متغیرهای اندازه‌گیری شده از پیش­آزمون تا پس‌آزمون در گروه آزمایش وجود داشت (001/0p=). همچنین یافته‌ها نشان داد گروه تجربی نسبت به گروه کنترل در متغیرهای اندازه گیری شده به طور معنی داری بهتر بودند (001/0p=). نتیجه‌گیری: بنابراین الگوی نتایج تحقیق پیشنهاد می­کند که انجام تمرینات ادراکی- حرکتی موجب بهبود عملکرد حرکتی کودکان دارای اختلال حرکتی رشدی می­شود.

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 5 2 2015 03 21 رابطه بین فراهم سازها در محیط خانه با رشد حرکتی کودکان 48-36 ماهه شهرمشهد 99391 FA وحیده ولایتی عباس بهرام فرهاد قدیری داوود جانفدا Journal Article 2016 01 05 چکیدههدف: هدف از تحقیق حاضر تعیین رابطه بین فراهم سازها در محیط خانه با رشد حرکتی کودکان 48- 36 ماهه مشهد بود. روش تحقیق: 30 کودک بصورت نمونه در دسترس، از یکی از مهدکودک‌های منطقه‌ی شش شهر مشهد انتخاب شد. در این تحقیق از پرسشنامه‌ی گزارش والدین از میزان فراهم سازها در محیط خانه (13) و آزمون رشد حرکتی درشت- اولریخ (1) استفاده شد. داده‌های ازمون از طریق همبستگی اسپیرمن محاسبه شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین فراهم سازها در فضای بیرونی خانه و تنوع محرکها ومیزان در دسترس بودن اسباب بازی‌های مهارت ظریف و درشت با رشد مهارت‌های حرکتی کودکان ارتباط معناداری وجود دارد و غنی‌سازی محیط در دسترس کودک، موجب ارتقای بهینه در سطح رشدی کودکان می‌شود. ولی بین فضای فیزیکی درون خانه ورشد مهارت‌های حرکتی کودکان ارتباط معناداری وجود ندارد. فراهم سازها، مهارت‌های حرکتی بنیادی، مهارت‌های حرکتی ظریف، مهارت‌های حرکتی درشت   

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 5 2 2015 03 21 پیش‌بینی عزت نفس بر اساس سبک اسنادی ورزشکاران نخبه 99396 FA مهدی عبداللهی محمدعلی اصلانخانی احمد فرخی Journal Article 2016 01 05 چکیدههدف: هدف از تحقیق حاضر پیش‌بینی عزت نفس ورزشکاران نخبه تیمی و انفرادی بر اساس سبک اسنادی آنها بود. روش تحقیق: پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی‌ می‌باشد و جامعه‌ی آن تمامی بازیکنان بزرگسال ملی پوش،لیگ برتری و سوپر لیگی ورزش‌های تیمی و انفرادی استان اصفهان‌ می‌باشد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه‌ای تعداد 100 ورزشکار نخبه (50 ورزشکار نخبه‌ی انفرادی و 50 ورزشکار نخبه تیمی) انتخاب شدند. بدین منظور نسخه فارسی پرسشنامه‌های سبک‌های اسنادی ورزشی و عزت نفس روزنبرگ در طی تمرین پیش از مسابقات در اختیار یک گروه صد نفری از ورزشکاران نخبه انفرادی و تیمی قرار گرفت. داده‌ها با استفاد از نرم افزار spss20 و با روش تحلیل رگرسیون به روش ورود تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که نوع سبک اسنادی پیش بین معناداری برای عزت نفس ورزشکاران نخبه ورزش‌های تیمی و انفرادی نمی‌باشد. نتیجه‌گیری: لذا‌ می‌توان گفت که با تغییر نوع سبک اسنادی هیچگونه تغییری در میزان عزت نفس ورزشکاران نخبه انفرادی و تیمی بوجود نخواهد آمد.   

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 5 2 2015 03 21 بررسی نقش جنسیتی زنان ورزشکار رشته های مردانه و زنانه بر اساس مدل متنی 99399 FA معصومه سجادی سیده ناهید شتاب بوشهری عبدالرحمن مهدی پور کیومرث بشلیده Journal Article 2016 01 05 چکیدههدف: نقش جنسیتی (مردانگی/زنانگی) در بر دارنده رفتارهای مناسب و مورد انتظار جامعه از زنان و مردان می باشد که بر اساس فرهنگ هر جامعه بر افراد دیکته می شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی  نقش جنسیتی ورزشکاران زن شرکت کننده در ورزش‌های زنانه و مردانه بر اساس مدل متنی بود. روش تحقیق: جامعه آماری این تحقیق ورزشکاران زن در سه رشته زنانه (والیبال، ایروبیک و تنیس روی میز) و سه رشته مردانه (فوتسال، کاراته و تکواندو) بر اساس مدل متنی بود که در سطح باشگاه های اهواز فعال و حداقل دارای سابقه ی قهرمانی در سطح شهرستان بودند. 270 نفر از این  جامعه با میانگین سنی 2/6 ± 2/24 (هر رشته ورزشی  45 نفر) به روش نمونه گیری طبقه‌ای در دسترس انتخاب شدند. برای اندازه‌گیری نقش جنسیتی از پرسشنامه‌ی استاندارد 30 ماده‌ای 7گزینه‌ای بم استفاده شد. یافته‌ها: بعد از تأیید اعتبار محتوایی و پایایی پرسشنامه و توزیع و جمع آوری آن، تحلیل داده‌ها نشان داد که اکثریت افراد در دو گروه در سنخ جنسیتی آندروژن  قرار داشته اند، همچنین میانگین زنانگی گروه رشته های ورزشی زنانه بیش از گروه رشته‌های ورزشی مردانه بود و نیز رابطه ای بین نوع ورزش با سنخ های جنسیتی مشاهده نشد یعنی بین دو گروه در هیچکدام از سنخ‌های جنسیتی تفاوتی وجود نداشت. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این تحقیق نوع ورزش زنانه و مردانه تفاوتی در مردانگی ورزشکاران دو گروه ایجاد نکرده در حالیکه در زنانگی آنها تاثیرگذار بوده است.    

دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 5 2 2015 03 21 اثرات خود گفتاری آموزشی و هدف گزینی بر اکتساب، یادداری و انتقال سرویس بلند بدمینتون 99400 FA ابراهیم نوروزی سید حسنی دانشگاه ارومیه علی حیرانی دانشگاه رازی کرمانشاه شهاب بهرامی دانشگاه آزاد واحد کرمانشاه Journal Article 2016 01 05 چکیدههدف:  تحقیق حاضر با هدف بررسی اثرات خودگفتاری آموزشی و هدف گزینی بر یادگیری سرویس بلند بدمینتون اجرا شد. روش تحقیق: 40 آزمودنی پسر دانشجو غیر تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی کرمانشاه (با میانگین سنی 6/22 و انحراف معیار44/0 سال) بدون تجربه قبلی به صورت داوطلبانه، پس از آشنایی با مهارت سرویس بلند بدمینتون، براساس نتایج پیش آزمون( 15 کوشش سرویس بلند بدمینتون) به 4 گروه با دستورالعمل‌های مختلف تقسیم شدند. گروه‌ها شامل4 گروه آزمایشی(2گروه با و بدون خودگفتاری × 2نوع هدف فرایندی و عملکردی) بود. در مرحله اکتساب هر فرد 300 کوشش مطابق دستورالعمل انجام داده، سپس، آزمودنی‌ها 48 ساعت بعد در آزمون‌ یادداری (یک بلوک 15کوششی) و آزمون انتقال 5دقیقه بعداز یادداری شرکت کردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس یک راهه، تحلیل واریانس عاملی مرکب با اندازه گیری‌های تکراری،تحلیل واریانس دو عاملی و آزمون تعقیبی تحلیل شد. یافته‌ها: یافته‌های مرحله اکتساب پیشرفت آزمودنی‌ها را درهمه گروه‌های تمرینی نشان داد(05/0p<)، اما تفاوت معنی‌داری بین گروه‌ها در این مرحله مشاهده نشد(05/0p˃). نتایج آزمون یادداری و انتقال حاکی از تفاوت معنی‌داری بین عملکرد گروه‌های تمرینی بود(05/0p<)، بدین معنی که افراد گروه‌های ترکیب خودگفتاری با هرکدام از اهداف فرایندی و عملکردی یادگیری بیشتری را نسبت به افراد گروه‌های دارای هدف گزینی بدون خودگفتاری داشتند. نتیجه‌گیری: الگوی نتایج پژوهش حاضر نشان دادکه خودگفتاری و هدف گزینی برای یادگیری مهارت‌های حرکتی مفید می­باشند. همچنین خودگفتاری درارتقاء و تسهیل یادگیری سرویس بلند بدمینتون موثر است .  https://mbsp.sbu.ac.ir/article_99400_91047b7dc6a23127ceee2ce830c93c8a.pdf