دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 7 1 2015 04 21 تاثیر آرایش تمرین بر اکتسا،، یادداری و انتقال پارامتر زمان 1015 1022 99484 FA حسین صمدی دانشجوی دکتری رفتار حرکتی دانشگاه ارومیه حسن محمدزاده دانشیار دانشگاه ارومیه علیرضا فارسی دانشیار دانشگاه شهید بهشتی تهران Journal Article 2017 09 17 چکیدههد تحقیق: پژوهش حاضر به منظور بررسی اثر روشهای مختلف تمرینی منتخب بر اکتساب، یادداری و انتقال پارامتر زمان و بهچالش کشیدن فرضیه های موجود پیرامون اثر تداخل زمینهای در خصوص یادگیری پارامتر تکالیف آزمایشگاهی انجام گرفت. روشتحقیق: این مطالعه از نوع نیمه تجربی و جامعه پژوهش شامل کلیه دانشجویان پسر راست دست دانشگاه شهید باهنر کرمان بود. بدینمنظور 9۰ آزمودنی مرد با میانگین سنی ) ۱0 / ۵ ± ۰۹ / 0۵ = M ( به طور تصادفی در چهار گروه تمرینی قالبی، تصادفی و دو گروه ترکیبی)قالبی- تصادفی و تصادفی-قالبی( قرار گرفتند. آزمایش شامل اجرای تکالیفی با برنامه حرکتی تعمیم یافته ثابت و پارامتر زمان متغیربود. آزمودنیها پس از مرحله آشنایی با آزمون و انجام ۵۰9 کوشش طبق گروه تمرینی، در آزمونهای یادداری و انتقال دوگانه شرکتکردند. پس از مراحل مختلف آزمایش، میزان خطای زمانبندی مطلق به عنوان شاخص کارایی و دقت پارامتریزه کردن، محاسبه شد.برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر، آزمون تعقیبی توکی و تحلیل واریانس یک طرفه استفاده شد ) ۰۱ / P≤۰ .)یافتهها: اگرچه نتایج، اختلاف معنیداری را بین روشهای مختلف تمرین در مرحله اکتساب نشان داد، ولی در مراحل یادداری و انتقال،علیرغم برتری نسبی طرح های تمرین ترکیبی بر میزان خطاهای زمانبندی مطلق، تفاوت بین گروههای تمرینی معنیدار نبود. نتیجهیری: یافتهها نشان می دهد تغییر پارامتر زمان، اثر تداخل زمینه ای را آشکار نکرده و از نظریه مگیل و هال) ۵۳۳۰ ) مبنی بر عدمتفاوت معنی دار در تکالیف با برنامه حرکتی مشابه حمایت می کند.کلید واژهها: تداخل زمینهای، پارامتر، زمانبندی مطلق، برنامه حرکتی تعمیم یافته. https://mbsp.sbu.ac.ir/article_99484_72e7f9cd1b70a9dfeea6d36efc1724e6.pdf