دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 7 1 2015 04 21 The Effect of Practice Order with Dominant and Non-Dominant Hand on Acquisition, Retention and Transfer of Basketball Dribbling Skill تأثیر ترتیب تمرین با دست برتر و غیر برتر بر اکتساب، یادداری و انتقال مهارت دریبل بسکتبال 1005 1014 99478 FA تکتم امامی دانشگاه فردوسی مشهد مهدی سهرابی سید مجتبی حسینی جواد فولادیان Journal Article 2015 06 17 Purpose: The purpose was to survey the effect of practice order with dominant and non-dominant hand on acquisition, retention and transfer of basketball dribbling skill of the male students at Ferdowsi University. Method: The subjects were 20 students of General Physical Education (19-24) that did not have any experiences in basketball and their dominant hand was right. They randomly selected and equally assigned to two groups. Subjects practiced in the program for 4 weeks, 2 times a week and 45 minutes per session. Group A practiced with their dominant right hand for the first four sessions and then switched to their left hand for the second four sessions. Group B practiced in vice versa manner. The subjects were assessed by Slalom-Dribble-Test in pre-test and post-test. Retention and transfer tests were performed one week following the end of practice. Results: Results showed that there was no significant difference between two groups in acquisition of dribbling Skill (p=0.053). Movement time has been significantly reduced from pre-test to post-test (p=0.00).Results showed better performance of the right hand than the left (p=0.042). Both groups had shorter dribbling time with the right hand than the left in post-test and retention test. There was no significant difference between two groups in transfer task (p = 0.16). Discussion: Results indicate that practice with dominant and non-dominant limbs in the initial motor learning seems to be important to improve performance of both limbs and to strengthen bilateral competence of the learners هدف: هدف، بررسی تاثیر ترتیب تمرین با دست برتر و غیر برتر بر اکتساب، یادداری و انتقال مهارت دریبل بسکتبال در دانشجویان پسر دانشگاه فروسی مشهد بود. روش شناسی: تعداد 20 دانشجو در کلاس‌های تربیت بدنی عمومی (24ـ19 سال) که تجربه‌ای در بسکتبال نداشتند و دست برترشان راست بود، به روش تصادفی ساده انتخاب و به تعداد مساوی به دو گروه تقسیم شدند. آزمودنی‌ها به مدت 4 هفته، 2 جلسه 45 دقیقه‌ای در هفته، مطابق برنامه تمرین کردند. گروه الف، چهار جلسه اول را با دست راست برتر و چهار جلسه دوم را با دست چپ غیربرتر تمرین کردند و گروه ب، به شیوه متضاد تمرین کردند. آزمودنی‌ها قبل و بعد جلسات تمرین در آزمون دریبل مارپیچ بسکتبال مورد ارزیابی قرار گرفتند. یک هفته بعد تمرین نیز آزمون یادداری و انتقال اجرا شد. نتایج: یافته‌ها نشان داد بین دو گروه تمرینی در اکتساب مهارت دریبل بسکتبال تفاوت ‌معنی‌‌داری وجود ندارد (053/0= p) و زمان حرکت از پیش ‌آزمون تا پس‌ آزمون، کاهش معنی‌دار داشته است (000/0= p). نتایج، عملکرد بهتر دست راست را نسبت به دست چپ نشان داد (042/0= p) هر دو گروه در پس‌آزمون و آزمون یادداری، زمان حرکتی کوتاه‌تری در دریبل با دست راست نسبت به دست چپ داشتند. بین دو گروه در تکلیف انتقال تفاوت معنی‌داری یافت نشد (16/0= p). بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد استفاده از اندام‌های برتر و غیر برتر در یادگیری حرکتی اولیه برای بهبود اجرای هر دو عضو و قوی‌تر شدن قابلیت دو طرفی فراگیران مهم می‌باشد. https://mbsp.sbu.ac.ir/article_99478_f5dd15e2a59665a8431ebacdebe28b78.pdf