دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 5 2 2015 03 21 بررسی توان مقابله با اضطراب رقابتی کشتی‌گیران حرفه‌ای باتوجه به سطح مسابقات 0 0 99407 FA حسین پیرانی دانشگاه تهران ایرج احمدی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نورآباد ممسنی مهدی روستایی دانشگاه تهران فرشته گلستانه قدسیه سنگتراش Journal Article 2016 01 05 هدف تحقیق: بررسی میزان اضطراب رقابتی و راهکارهای کنار آمدن با اضطراب در کشتی گیران سطوح مختلف است. روش‌ تحقیق: جامعه آماری این تحقیق را ورزشکاران کشتی گیر فرنگی و آزاد استان فارس تشکیل دادند. نمونه آماری شامل400 نفراز ورزشکارانی که در مسابقات مختلف استانی، ملی و بین‌المللی حضور داشتند به صورت تصادفی ساده در دسترس انتخاب شدند. سپس پرسشنامه‌ها بین آنان توزیع شد. میزان اضطراب رقابتی توسط پرسشنامه ارزیابی اضطراب رقابتی مشخص شد. شیوه‌های ‌مقابله با اضطراب رقابتی را یک پرسشنامه تشکیل می‌داد که شامل 8گویه مقابله شناختی، 6گویه مقابله بدنی و 3 گویه مقابله منفی بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی شامل آزمون مقایسه میانگین آنوا (ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی می‌باشد روائی پرسشنامه در تحقیقات متعددی بین 75/0 تا 90/0 می‌باشد. یافته‌ها: تحلیل یافته‌ها نشان داد که بین میانگین‌های ‌میزان اضطراب رقابتی (کل، شناختی و بدنی) در سه گروه اختلاف معنادار وجود دارد (01/0p<). نتایج نشان داد که گروه ورزشکاران مدال آور استانی از میزان اضطراب رقابتی بیشتری نسبت به دو گروه دیگر برخوردار بودند. همچنین بین میانگین شیوه‌های ‌شناختی مقابله با اضطراب رقابتی در گروه مدال آور بین‌المللی با گروه مدال آور استانی اختلاف معنادار وجود دارد (01/0p<). بین میانگین شیوه‌های ‌منفی مقابله با اضطراب رقابتی در گروه‌ها هیچ گونه اختلاف معناداری وجود نداشت. با این حال بین میانگین شیوه‌های ‌بدنی مقابله با اضطراب رقابتی در هرسه گروه اختلاف معنادار وجود داشت (01/0p<). نتیجه‌گیری: محاسبات نشان داد که گروه ورزشکاران مدال آوران بین‌المللی از بیشترین راهبردهای مقابله‌ای شناختی و بدنی برای مقابله با اضطراب استفاده می‌کند.هدف تحقیق: بررسی میزان اضطراب رقابتی و راهکارهای کنار آمدن با اضطراب در کشتی گیران سطوح مختلف است. روش‌ تحقیق: جامعه آماری این تحقیق را ورزشکاران کشتی گیر فرنگی و آزاد استان فارس تشکیل دادند. نمونه آماری شامل400 نفراز ورزشکارانی که در مسابقات مختلف استانی، ملی و بین‌المللی حضور داشتند به صورت تصادفی ساده در دسترس انتخاب شدند. سپس پرسشنامه‌ها بین آنان توزیع شد. میزان اضطراب رقابتی توسط پرسشنامه ارزیابی اضطراب رقابتی مشخص شد. شیوه‌های ‌مقابله با اضطراب رقابتی را یک پرسشنامه تشکیل می‌داد که شامل 8گویه مقابله شناختی، 6گویه مقابله بدنی و 3 گویه مقابله منفی بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی شامل آزمون مقایسه میانگین آنوا (ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی می‌باشد روائی پرسشنامه در تحقیقات متعددی بین 75/0 تا 90/0 می‌باشد. یافته‌ها: تحلیل یافته‌ها نشان داد که بین میانگین‌های ‌میزان اضطراب رقابتی (کل، شناختی و بدنی) در سه گروه اختلاف معنادار وجود دارد (01/0p<). نتایج نشان داد که گروه ورزشکاران مدال آور استانی از میزان اضطراب رقابتی بیشتری نسبت به دو گروه دیگر برخوردار بودند. همچنین بین میانگین شیوه‌های ‌شناختی مقابله با اضطراب رقابتی در گروه مدال آور بین‌المللی با گروه مدال آور استانی اختلاف معنادار وجود دارد (01/0p<). بین میانگین شیوه‌های ‌منفی مقابله با اضطراب رقابتی در گروه‌ها هیچ گونه اختلاف معناداری وجود نداشت. با این حال بین میانگین شیوه‌های ‌بدنی مقابله با اضطراب رقابتی در هرسه گروه اختلاف معنادار وجود داشت (01/0p<). نتیجه‌گیری: محاسبات نشان داد که گروه ورزشکاران مدال آوران بین‌المللی از بیشترین راهبردهای مقابله‌ای شناختی و بدنی برای مقابله با اضطراب استفاده می‌کند.