دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 مقالات آماده انتشار 2025 07 04 The effect of self-control approaches on the effectiveness of self-talk in improving the performance and self-efficacy of elderly men تاثیر رویکردهای خودکنترلی بر کارایی خودگفتاری در بهبود عملکرد و خودکارآمدی مردان سالمند 105896 10.48308/mbsp.2025.238897.1288 FA سعید شکری گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0002-9737-7458 محمدتقی اقدسی گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0001-8921-1856 بهزاد بهزادنیا گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0001-6875-451X Journal Article 2025 02 24 Purpose: The aim of this study was to investigate the effect of self-control approach in the form of self-talk on the performance and self-efficacy of elderly men.<br /> Methods: Thirty elderly men, with an age range of 60 years and above and an average age of 65.5, were selected voluntarily. First, a pre-test of balance performance was taken. Then, the subjects were divided into three groups of 10: self-control self-talk, instructor-controlled self-talk, and a control group. The participants practiced balance training with self-talk for 5 sessions. After the last training session, a post-test and a retention test were taken after 72 hours. Along with these tests, the participants completed a self-efficacy questionnaire. After completing the research steps, the information obtained was analyzed through analysis of variance.<br /> Results: Results demonstrated significantly superior performance in self-talk groups compared to controls during both acquisition and retention phases (p < .05). Additionally, these groups exhibited significantly higher self-efficacy measures.<br /> Conclusion: Collectively, findings indicate that self-talk as a self-control strategy serves as an effective cognitive intervention for enhancing motor performance and self-efficacy. هدف: هدف از این تحقیق، بررسی میزان تأثیر رویکرد خودکنترلی درقالب خودگفتاری بر عملکرد و خودکارآمدی مردان سالمند بود.<br /> روش‌ها: 30 مرد سالمند با دامنه سنی 60 سال به بالا و میانگین سنی 5/65 سال به صورت داوطلبانه انتخاب شدند. ابتدا پیش‌آزمون عملکرد تعادل گرفته شد. سپس آزمودنی‌ها در 3 گروه 10 نفره خودگفتاری خودکنترل، خودگفتاری مربی‌کنترل و گروه کنترل قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان 5 جلسه به تمرین تعادل همراه با خودگفتاری پرداختند، بعد از آخرین جلسه تمرین، پس‌آزمون و بعد از 72 ساعت آزمون یادداری گرفته شد که همراه با این آزمون‌ها افراد شرکت‌کننده پرسشنامه خودکارآمدی را تکمیل کردند. پس از انجام مراحل تحقیق اطلاعات به دست آمده از طریق آزمون تحلیل واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.<br /> یافته ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که گروه‌های خودگفتاری عملکرد بهتری را هم در مراحل اکتساب و هم یادداری داشتند و تفاوتشان نسبت به گروه کنترل معنادار بود و همچنین خودکارآمدی بالاتری را نسبت به گروه کنترل داشتند.<br /> نتیجه گیری: به طور کلی با توجه به نتایج تحقیق می‌توان گفت که استفاده از مداخله رویکرد خودکنترلی در قالب خودگفتاری می‌تواند در بهبود عملکرد و بهبود خودکارآمدی، به عنوان یکی از راهبردهای شناختی مفید، مورد استفاده قرار گیرد.