دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 17 2 2026 01 21 Effects of Changing Attention and Context in an Awake Offline Processing Period on Visual Long Term Memory تأثیر تغییر توجه و زمینه در دوره پردازش تمرین‌آسایی بیدار بر عملکرد حافظه‌ی بلند‌مدت بینایی 87 106 105088 10.48308/mbsp.2024.234651.1247 FA زینب جوشن گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران پروانه شمسی پور دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران ماندانا سنگاری استادیار رفتار حرکتی، واحد چالوس، دانشگاه آراد اسلامی ، چالوس، ایران Journal Article 2024 01 30 <strong>Purpose:</strong> The aim of this study is to determine effects of changing attention and context in a wake offline processing period on visual long – term memory.<br /><strong>Methods:</strong> his study was applied in terms of its purpose using a quasi-experimental approach. Thirty-six students were randomly divided into 3 groups (attention intervention group, context change intervention group, and non-intervention group), with 12 persons in each group. Retention tests were administered at intervals of 30 minutes and 24 hours. The data were collected using the Chart Snellen, St. Mary's Sleep Questionnaire, Sternberg Working Memory Test, and Attention Network Test.<br /><strong>Results:</strong> The results of analysis of variance showed that all three groups, in the second practice block, had better performance compared to the first block, meaning that the acquisition of skills occurred in all three groups. Subjects in the non-intervention group on the 30‑minute retention test had better performance than subjects in the attention and context intervention groups (P< 0.05). Subjects in all three groups after 24 hours had better performance compared to the acquisition stage and the 30‑minute retention test (P < 0.05).<br /><strong>Conclusion:</strong> Sleeping and comfort training improve long-term visual memory performance. Context and attention interventions can impair memory consolidation. هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر تغییر توجه و زمینه در دوره‌ی پردازش تمرین آسایی بیدار بر حافظه‌ی بلندمدت دیداری انجام شد.<br /><br />روش‌ها: این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و به‌صورت نیمه‌تجربی انجام شد. بدین منظور 36 شرکت کننده از دانشجویان دانشگاه الزهرا به‌طور تصادفی در سه گروه 12 نفری (گروه مداخله‌ی ANT، گروه مداخله‌ی تغییر در زمینه و گروه بدون مداخله) تقسیم شدند. عدم آشنایی قبلی شرکت‌کنندگان با فعالیت‌های ارائه‌شده در پژوهش، راست‌دست بودن، عدم مشکلات بینایی از معیارهای ورود به مطالعه بود. آزمودنی ها بعد از مرحله اکتساب، آزمون‌های یادداری با فاصله‌ی 30 دقیقه و 24 ساعت را انجام دادند. برای جمع‌آوری داده‌ها از چارت اسنلن، پرسشنامه خواب سنت ماری، آزمون حافظه‌ی کاری استرنبرگ و آزمون شبکه‌های توجه استفاده شد.<br /><br />نتایج: نتایج تحلیل واریانس نشان داد هر سه گروه در بلوک دوم تمرینی، عملکرد بهتری نسبت به بلوک اول داشتند. آزمودنی‌های گروه بدون مداخله در آزمون یادداری 30 دقیقه‌ای عملکرد بهتری به نسبت آزمودنی‌هایی گروه مداخله‌ی زمینه و توجه داشتند (05/0p<). آزمودنی‌های هر سه گروه در آزمون 24 ساعت عملکرد بهتری نسبت به مرحله‌ی اکتساب و آزمون یادداری 30 دقیقه بعد داشتند (05/0p<) و گروه بدون مداخله بهترین عملکرد را در بین سه گروه داشت.<br /><br />نتیجه‌گیری: خواب و تمرین‌آسایی موجب بهبود عملکرد حافظه بلندمدت دیداری می‌شود و اعمال مداخله در زمینه و توجه می‌تواند تحکیم حافظه را مختل کند. https://mbsp.sbu.ac.ir/article_105088_eab01c30c6de27e3f234db0de153e4e7.pdf