دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی روانشناسی ورزش 2676-3729 12 2 2021 01 20 The Effectiveness of the TGFU and SDT Approach on Motor development and achievement Motivation in Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder اثربخشی رویکرد TGFU و SDT بر رشد حرکتی و انگیزش پیشرفت در کودکان مبتلا به نقص توجه و بیش فعالی 71 85 100982 10.48308/mbsp.5.2.71 FA امیر دانا گروه تربیت بدنی، واحد گنبد کاووس، دانشگاه آزاد اسلامی، گنبد کاووس، ایران. 0000-0003-0191-7868 امیر شمس استادیار پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی Journal Article 2019 06 27 Purpose: the aim of this study is investigate the Effectiveness of the TGFU and SDT Approach on Motor development and achievement Motivation in Children with ADHD.<br />Methods: The method of this research is semi-experimental and in terms of the purpose of the research, which was carried out using a pre-test-post-test design. 30 students from 7 to 10 years of elementary school in Gorgan were selected as samples. In the pre-test phase, all participants completed the TGMD-3 motor development test and completed the Progress Motivation Questionnaire. Participants were then randomly assigned to TGFU and SDT groups. The training process was held for 6 weeks and 2 weeks 90 minutes each week. After the end of the intervention, a post-test was performed. Data were analyzed using covariance analysis.<br />Results: The results showed that there was a significant difference between the two groups of TGFU and SDT in motor growth (P هدف: هدف از انجام این تحقیق بررسی اثربخشی رویکرد TGFU و SDT بر رشد حرکتی و انگیزش پیشرفت در کودکان مبتلا به نقص توجه و بیش فعالی می­باشد.روش­ها: روش اجرای این تحقیق از نوع نیمه تجربی و از لحاظ هدف کاربردی می­باشد که با استفاده از طرح پیش­آزمون-پس­آزمون انجام شد. 30 نفر از دانش­آموزان 7 تا 10 سال مقطع ابتدایی شهر گرگان به عنوان نمونه انتخاب شدند. در مرحله پیش­آزمون تمامی شرکت­کنندگان آزمون رشد حرکتی TGMD-3 را انجام دادند و پرسشنامه انگیزش پیشرفت را تکمیل کردند. سپس شرکت­کنندگان به صورت تصادفی در دو گروه TGFU و SDT قرار گرفتند. فرایند تمرین در طی 6 هفته و هر هفته 2 جلسه 90 دقیقه­ای برگزار شد. پس از پایان مراحل مداخله، پس­آزمون به عمل آمد. داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس تحلیل شد.نتایج: نتایج نشان داد که بین دو گروه TGFU و SDT در متغیر رشد حرکتی (001/0p <) و انگیزش پیشرفت (036/0p <) تفاوت معناداری وجود داشت. با توجه به اختلاف میانگین­ها، گروه TGFU نسبت به گروه SDT عملکرد بهتری داشت.نتیجه ­گیری: بطورکلی می­توان گفت که رویکرد TGFU نسبت به SDT می­تواند موجب بهبود رشد حرکتی و انگیزش پیشرفت کودکان ADHD گردد.  https://mbsp.sbu.ac.ir/article_100982_f58b8e7e0429c42b9bd3a272994bd0a5.pdf