تأثیر تمرینات توپی بر توانایی ایجاد ارتباط و تعامل اجتماعی کودکان داراي اختلالهاي طیف اتیسم با کارکرد بالا

غلامحسین ناظم زادگان, زینب زینلی, خلیل کاکاوندي, اقدس بابادي

چکیده


هدف تحقیق: نقص در ایجاد ارتباط و تعامل اجتماعی از جمله بارزترین نشانههاي افراد مبتلا به اختلالهاي طیف اتیسم است. با توجه به
اهمیت این تواناییها، مداخلات مختلفی از جمله فعالیتهاي هدفمند حرکتی براي کمک به این افراد در نظر گرفته شده است. این
پژوهش بهمنظور شناسایی اثربخشی تمرینات توپی (توپ جیمبال) بر توانایی ایجاد ارتباط و تعامل اجتماعی کودکان با اختلالهاي طیف
اتیسم انجام شد. روش تحقیق: 16 کودك مبتلا به اختلالهاي طیف اتیسم بهروش نمونهگیري هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی در دو
گروه 8 نفري آزمایش و کنترل قرار گرفتند. برنامه مداخلهاي تمرینات توپی بهمدت 24 جلسه ( 8 هفته، هفتهاي 3 جلسه، هر جلسه 35
GARS-) دقیقه) براي گروه آزمایش اجرا شد. توانایی ایجاد ارتباط و تعامل اجتماعی با استفاده از مقیاس رتبهبندي گیلیام- ویرایش دوم
در مراحل پیش و پسآزمون ارزیابی گردید. یافتهها: تحلیل کوواریانس، تفاوت معناداري در خرده مقیاس تعامل اجتماعی بین دو (SE
بحث و نتیجهگیري: نتایج . (P≥0/ در حالیکه تفاوت در خرده مقیاس ارتباط اجتماعی معنادار نبود ( 05 ؛(P≤0/ گروه نشان داد ( 05
نشان داد که تمرینات توپی میتواند به عنوان روشی مکمل در کنار سایر درمانها براي بهبود تعاملات اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.
اما میزان اثربخشی این روش در میان افراد مختلف با توجه به ویژگیهایی مانند سطح عملکرد شناختی، میزان توجه و همکاري متفاوت
است.


تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.